Nieruchomości pozostające we faktycznym posiadaniu PKP bez udokumentowanego tytułu prawnego na dzień 27 maja 1990 roku podlegają komunalizacji z mocy prawa zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym.
Dopuszczalne jest przyjęcie różnych stawek opłat zmiennych za pobór wód na podstawie celów poboru, co oznacza, że pobór na potrzeby podmiotów gospodarczych podlega stawce wyższej niż zaopatrzenie ludności w wodę przeznaczoną do spożycia.
Zróżnicowanie stawek opłaty zmiennej za pobór wód podziemnych jest prawnie uzasadnione celem poboru wody: niższe stawki mają zastosowanie wyłącznie do wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, a w przypadku hurtowej sprzedaży stosuje się stawki wyższe.
W zakresie zastosowania stawek opłat zmiennych za pobór wód podziemnych do różnych celów, należy przyjmować preferencyjne stawki tylko dla poboru wód przeznaczonych do spożycia przez ludność. Działania te nie obejmują hurtowej odsprzedaży wody do innych podmiotów, która wymaga wyższych opłat.
Niedopłaty za media, rozliczane zaliczkowo, muszą być ujmowane proporcjonalnie w wydatkach miesięcznych przy rozliczaniu dodatku mieszkaniowego, co jest zgodne z art. 5 ust. 4a ustawy o dodatkach mieszkaniowych.
Bezczynność organu administracji publicznej, polegająca na nieuzasadnionym odwlekaniu wydania decyzji, przy istnieniu pozytywnych uzgodnień i braku przeszkód prawnych, stanowi rażące naruszenie prawa uzasadniające wymierzenie organowi grzywny.
Obowiązek zwrotu pomocy finansowej przyznanej Policjantowi, wynikający z art. 94 ust. 1a ustawy o Policji, jest zgodny z zasadami konstytucyjnymi, gdyż przepis ten obowiązywał w dacie przyznania pomocy oraz w dacie skazania za przestępstwa określone w ustawie. NSA utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.
Organ administracji publicznej, odmawiając udostępnienia informacji publicznej na podstawie twierdzenia o nadużyciu prawa, musi wydać decyzję administracyjną. Bezczynność w tym zakresie uzasadnia stwierdzenie rażącego naruszenia prawa.
Uchwała rady powiatu dotycząca ustalenia diet i zwrotu kosztów podróży służbowych dla radnych stanowi akt prawa miejscowego. Wymaga publikacji w wojewódzkim dzienniku urzędowym, a brak takiej publikacji powoduje jej nieważność.
Decyzja o wygaśnięciu stosunku służbowego funkcjonariusza KAS z mocy art. 170 p.w. KAS, w przypadku braku propozycji dalszej służby z uwagi na przeszłość w organach bezpieczeństwa, jest prawnie skuteczna, nawet jeśli wydana jest z opóźnieniem. Wykonywanie przepisów ustawy o KAS wyklucza możliwość zatrudnienia takich osób w KAS.
Przy ustalaniu ekwiwalentu za niewykorzystany urlop funkcjonariuszy zwolnionych przed 6 listopada 2018 r., należy stosować zasady obowiązujące przed 2018 r., uwzględniając wyrok Trybunału Konstytucyjnego eliminujący wskaźnik 1/30. Odmowa stosowania nowych zasad po tej dacie jest nieuprawniona.
Decyzje ostateczne, które nie tworzą praw nabytych, mogą być zmieniane lub uchylane w trybie art. 154 k.p.a. także jeśli zapadły w wyniku 'decyzji związanych', przy zaistnieniu interesu społecznego lub słusznego interesu strony, szczególnie w kontekście wyroków TK.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną uznając, że organ odpowiedział na wniosek o udostępnienie informacji publicznej zgodnie z obowiązującym prawem, a zarzut bezczynności był niezasadny.
Inspektor nie pozostawał w bezczynności, udzielając informacji według swoich możliwości, a skarga kasacyjna jest niezasadna wobec prawidłowości działań organu w świetle ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Obniżenie dodatku służbowego policjantowi w związku ze zmianą przydziału służbowego leży w uznaniu administracyjnym, zgodnym z obowiązującym porządkiem prawnym i nie stanowi naruszenia przepisów dotyczących dodatków służbowych.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny zasadnie odmówił wszczęcia postępowania, wobec braku nowych okoliczności w rozumieniu art. 61a §1 k.p.a., co czyniło wniosek R. C. bezzasadnym.
Brak publikacji uchwały Rady Powiatu w wojewódzkim dzienniku urzędowym stanowi istotne naruszenie prawa, co uzasadnia stwierdzenie jej nieważności jako aktu prawa miejscowego, niezdolnego do wywołania skutków prawnych.
Niedopuszczalne jest przetwarzanie danych osobowych w oparciu o art. 6 ust. 1 lit. f RODO dla zabezpieczenia przed ewentualnymi roszczeniami przyszłymi i niepewnymi. Przetwarzanie musi dotyczyć aktualnych i konkretnych roszczeń, a nie hipotetycznych scenariuszy.
Organ odpowiadając na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie posiadanych danych o szczepieniach ochronnych, nie dopuścił się bezczynności, jeśli udzielił odpowiedzi na pytania zgodnie z posiadanymi informacjami i obowiązującymi przepisami.
Czynność Wojewody Wielkopolskiego odrzucająca wniosek o dofinansowanie z uwagi na wykluczenie skarżącej, będąca zgodna z prawem, nie wymagała szczegółowego uzasadnienia. Zaskarżenie decyzji było bezpodstawne, a wyrok NSA oddala roszczenia skarżącej.
Uchwała organu powiatu dotycząca zasad przyznawania diet dla radnych, nieogłoszona w wojewódzkim dzienniku urzędowym, jest nieważna w całości z uwagi na istotne naruszenie prawa ogłoszeniowego dla aktów prawa miejscowego.
Doręczenie uchwały wojewodzie w celu jej ogłoszenia należy uważać za spełnienie obowiązku doręczenia dla celów nadzoru, od tej daty biegnie termin na wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego. Rozstrzygnięcie wydane po 30 dniach jest prawnie nieważne.
Dla powstania uprawnienia funkcjonariusza Straży Granicznej do świadczeń z tytułu delegowania wystarczające jest faktyczne pełnienie służby w innej miejscowości, niezależnie od wydania formalnego rozkazu personalnego. Brak rozkazu nie wyklucza prawa do świadczeń.