Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że protokoły i umowy związane z postępowaniami ofertowymi podlegają ustawie o dostępie do informacji publicznej, a przedsiębiorstwo jako dysponent majątku publicznego zobowiązane jest do ich udostępnienia.

Skarga kasacyjna jest bezzasadna, wobec czego Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę, potwierdzając zgodność z prawem decyzji o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportowych.

Ostateczna i prawomocna decyzja o nakazie rozbiórki wyklucza możliwość wszczęcia uproszczonego postępowania legalizacyjnego, z uwagi na sprzeczność potencjalnych rozstrzygnięć administracyjnych.

Przetwarzanie danych osobowych dłużnika po przedawnieniu roszczenia nie stanowi prawnie uzasadnionego interesu, jeżeli nie uwzględnia proporcjonalności między interesem administratora a prawami i wolnościami osoby, której dane dotyczą (NSA, sygn. akt I FSK 1260/22).

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nieruchomość wywłaszczona z zamiarem utworzenia strefy ochronnej nie podlega zwrotowi, gdyż cel wywłaszczenia został zrealizowany. Sąd uchylił zaskarżony wyrok i oddalił skargę, potwierdzając prawidłowość realizacji pierwotnego celu wywłaszczenia.

Sąd oddalił skargę kasacyjną F.Sp. z o.o., stwierdzając, że brak wystarczających dowodów na opuszczenie towarów z obszaru celnego UE uzasadniał unieważnienie zgłoszeń celnych. Przedłożone dokumenty nie potwierdzają definitywnego wywozu towarów.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną przeciwko uchyleniu decyzji ograniczającej pomoc opiekuńczą, potwierdzając brak dowodów na marnotrawienie świadczenia i błędy proceduralne organów administracyjnych.

Odmowa wszczęcia uproszczonego postępowania legalizacyjnego była zasadna, gdyż nie można prowadzić uproszczonej legalizacji wobec obiektu objętego prawomocnym nakazem rozbiórki, realizując zasadę jednolitości orzecznictwa administracyjnego.

NSA, uznając prawidłowość rozstrzygnięcia organów celnych i WSA, utrzymał w mocy klasyfikację towarów jako felgi gotowe, podlegającą cłu antydumpingowemu według pozycji 8708 70 99 80 TARIC, na podstawie reguły 2(a) ORINS. Zarzuty skargi kasacyjnej, zarówno co do przepisów materialnych, jak i procesowych, uznał za niezasadne.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną F. Sp. z o.o., podtrzymując decyzje organów celnych o unieważnieniu zgłoszeń celnych, uznając przedstawione dokumenty za niewystarczające do potwierdzenia opuszczenia towarów z obszaru celnego UE.

Brak dokumentacji potwierdzającej fizyczne opuszczenie towarów poza terytorium UE uzasadnia unieważnienie zgłoszeń celnych, a nieprzedstawienie precyzyjnych zarzutów kasacyjnych uniemożliwia ich skuteczne rozpatrzenie.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną jako nieopartą na uzasadnionych podstawach, potwierdzając prawidłowość oceny dowodów przez organy administracyjne w zakresie braku przesłanek do uznania działalności opozycyjnej H.Ł.

Nie można dokonać zwolnienia z ustawowego warunku przynależności do wspólnoty samorządowej gminy w procesie najmu mieszkań komunalnych, a działania organów zgodne z tym zakresem są legalne.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wezwanie skarżącego Wójta do procedowania sprawy w ustawowym terminie było zasadne. Organ administracyjny pozostawał w bezczynności, naruszając przepisy k.p.a., mimo czego nie można odmówić uznania pism skarżącego za skuteczne ponaglenia.

Nakaz usunięcia odpadów z działki M.B. jest prawnie uzasadniony, a skarżąca została prawidłowo uznana za posiadacza owych odpadów, które stanowią zagrożenie dla środowiska. Decyzje organów administracyjnych nie naruszają zasad postępowania administracyjnego."

Postępowanie administracyjne w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji, wszczęte po upływie 30 lat od jej doręczenia, podlega umorzeniu z mocy prawa na podstawie art. 158 § 3 k.p.a. Stabilność decyzji ostatecznych jest chroniona poprzez wyznaczenie granicy czasowej na wzruszenie decyzji administracyjnych.

Brak podstaw do zwrotu nieruchomości wywłaszczonej na rzecz Skarbu Państwa, ponieważ cel wywłaszczenia, czyli budowa osiedla mieszkaniowego z usługami, został skutecznie zrealizowany.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania z uwagi na naruszenie art. 134 § 1 P.p.s.a. oraz brak rozpoznania istoty sprawy związanej z nienależnym pobraniem świadczenia wychowawczego.

Dla zastosowania art. 234 ust. 3 Prawa wodnego konieczne jest dokładne ustalenie zmiany stanu wód na gruncie oraz jej przyczynowo-skutkowego wpływu na sąsiednie grunty; organy administracyjne zobowiązane są do wyczerpującego zebrania i oceny całego materiału dowodowego, w tym opinii biegłego skonfrontowanej z innymi dowodami sprawy.

Długotrwałe niewydanie decyzji przez organ administracyjny stanowi przejaw bezczynności i przewlekłości postępowania, które w niniejszej sprawie nosiły cechy rażącego naruszenia prawa, uzasadniające oddalenie skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza prawidłowość tego stanowiska sądu niższej instancji.