NSA potwierdza, że wniosek o wznowienie postępowania złożony po terminie jest prawnie nieskuteczny. Organy administracyjne prawidłowo oceniły brak dochowania terminu, a zarzuty skargi kasacyjnej nie znalazły oparcia w procedurze sądowoadministracyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny utrzymuje w mocy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, uznając skargę kasacyjną za niezasadną z uwagi na jej niespełnienie wymogów formalnych i niewłaściwą konstrukcję zarzutów.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że nieprzedłożenie wymaganych badań lekarskich i psychologicznych może stanowić podstawę do cofnięcia dopuszczenia do posiadania broni palnej, szczególnie przy istniejących, udokumentowanych wątpliwościach co do zdolności osoby do jej posiadania i użytkowania.

Decyzja administracyjnej kary pieniężnej za prowadzenie apteki bez zezwolenia, uchylona z powodu niewystarczającego ustalenia stanu faktycznego przedawnienia i braku analizy znikomości naruszenia, zgodnie z art. 189g i art. 189f § 1 k.p.a., pozostaje w mocy. Skarga kasacyjna Głównego Inspektora Farmaceutycznego zostaje oddalona przez NSA.

Umowa o przygotowanie i wygłoszenie wykładu, jako nieposiadająca cech twórczego i indywidualnego dzieła, stanowi umowę o świadczenie usług, podlegającą obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu.

Zezwolenia na prowadzenie aptek nie mogą być cofane z powodu zmian właścicielskich lub koncentracyjnych zachodzących po ich wydaniu, gdyż art. 99 ust. 3a i 4 ustawy odnoszą się jedynie do warunków wydawania zezwoleń. Pozwala to wykluczyć stosowanie mechanizmu cofania zezwoleń retroaktywnie na podstawie późniejszych naruszeń struktury właścicielskiej aptek.

Kwota zwrotu utraconych dochodów gminy z tytułu zwolnienia z podatku od nieruchomości stanowiła niepodatkową należność budżetową o charakterze publicznoprawnym, od której naliczane są odsetki za zwłokę.

Brak skazania karnego nie wyklucza negatywnej prognozy bezpieczeństwa w procesie uzyskania pozwolenia na broń, gdy całokształt okoliczności wskazuje na ryzyko naruszenia porządku lub bezpieczeństwa publicznego.

W postępowaniu o pozwolenie na broń, istotna jest nie tylko formalna dokumentacja kwalifikująca, ale także ocena bezpieczeństwa publicznego na bazie całokształtu zachowań osoby wnioskującej. Konflikty oraz impulsywność mogą skutkować odmową.

Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, odmawiając wznowienia postępowania administracyjnego z uwagi na niedochowanie terminu określonego w art. 148 § 1 k.p.a.

Informowanie o cenach towarów powinno być jednoznaczne i umożliwiać ich porównanie, zgodnie z ustawą o cenach oraz wymogami dyrektywy unijnej. Brak jednoznaczności oznaczeń cenowych na metkach uzasadnia nałożenie kary pieniężnej.

Decyzję organu podatkowego uchylono z powodu jej nieodpowiedniego uzasadnienia w kontekście zawieszenia biegu terminu przedawnienia, wynikającego ze wszczęcia postępowania karnego skarbowego. Organ nie wykazał związku z niewykonaniem zobowiązania podatkowego.

Wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie wywołuje skutku określonego w art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli całokształt okoliczności wskazuje, że jego zasadniczym celem było umożliwienie organowi podatkowemu zakończenia postępowania wymiarowego po upływie podstawowego terminu przedawnienia, a nie realizacja celów postępowania karnego skarbowego.

Zawieszenie biegu terminu przedawnienia na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej następuje tylko wtedy, gdy już w chwili wszczęcia postępowania karnego skarbowego istnieje bezpośredni związek między podejrzeniem popełnienia przestępstwa lub wykroczenia skarbowego a niewykonaniem konkretnego zobowiązania podatkowego danego podatnika.

Obowiązek płatnika podatku dotyczy jedynie faktycznego zysku rozliczonego po zakończeniu roku obrotowego, a nie zaliczek na poczet zysku wypłacanych w trakcie roku obrotowego; pobór zaliczek na podatek musi być wyraźnie określony w ustawie.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że skarga kasacyjna była niezasadna, a postanowienie o odmowie udostępnienia akt jest zasadne, gdyż nie wykazano interesu prawnego ani statusu strony w postępowaniu głównym.

Metoda unikania podwójnego opodatkowania przewidziana w art. 22 ust. 1 UPO znajduje zastosowanie do dochodów marynarzy z art. 14 ust. 3 UPO bez względu na brak opodatkowania w Norwegii, umożliwiając zastosowanie ulgi abolicyjnej zgodnie z art. 27g u.p.d.o.f.

Dochody uzyskane w pracy najemnej na statku badawczym, nieeksploatowanym w międzynarodowym transporcie morskim, podlegają opodatkowaniu w Polsce z wyłączeniem ulg przewidzianych w umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania.

W postanowieniu o zaliczeniu wpłat na poczet zaległości podatkowych działanie organu podatkowego jest wyłącznie deklaratoryjne, a wpłata podatkowa z mocy prawa zaliczana jest na najstarsze zaległości, niezależnie od wskazania podatnika.

Sąd oddalił skargę kasacyjną, utrzymując, że decyzje organów podatkowych i ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji były zgodne z prawem i nie budziły uzasadnionych wątpliwości co do stwierdzenia nadpłaty podatku dochodowego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że spełnienie przesłanki z art. 239b § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej uprawnia do nadania decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności, gdy okres do przedawnienia jest krótki, a zobowiązanie może nie zostać wykonane przez Skarżącego.

Podatnik, który świadomie przyjmuje i rozlicza faktury wystawione przez podmioty, które nie dokonały faktycznych dostaw towarów udokumentowanych tymi fakturami, nie ma prawa do odliczenia wynikającego z nich podatku naliczonego na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy o VAT.

Skuteczne zakwestionowanie doręczenia przesyłki urzędowej uzasadnia przywrócenie terminu, jeżeli skarżący prawdopodobieństwa niewiny w uchybieniu terminu nie mógł obalić wyłącznie na podstawie odpowiedzi operatora pocztowego.

NSA uznał skargę kasacyjną za niezasługującą na uwzględnienie, potwierdzając prawidłowość postępowania egzekucyjnego oraz właściwe stosowanie prawa przez WSA. Oddalono skargę, wskazując na brak naruszenia przepisów prawnych.