Rażące naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej zgodnie z art. 247 § 1 pkt 3 o.p. nie uprawnia do badania w postępowaniu nadzwyczajnym kwestii doręczenia decyzji wymiarowej, jeżeli decyzja ta pozostaje w obrocie prawnym, tym samym brak podstaw do uchylenia decyzji o odpowiedzialności osoby trzeciej.

Odszkodowanie wypłacone przez ubezpieczyciela stanowi zwrot poniesionego wydatku zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 6a u.p.d.o.p.; jest zatem wyłączone z przychodów podatkowych, ponieważ nie zwiększa trwałych aktywów podatnika.

Nienależyta obsada sądu, obejmująca sędziów powołanych na mocy ustawy z 2017 r. i KRS, nie spełnia kryteriów niezawisłości i bezstronności, stanowiąc bezwzględną przyczynę odwoławczą, skutkującą uchyleniem wyroku sądu odwoławczego oraz przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

Udział sędziego powołanego i awansowanego z naruszeniem zasad obiektywizmu i transparentności stanowi bezwzględną przesłankę odwoławczą do uchylenia orzeczenia sądu, zaprzeczając zasadzie prawidłowej obsady. W konsekwencji, Sąd Okręgowy powinien na nowo rozpoznać sprawę oskarżonego.

NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając, iż decyzja z 1979 roku była prawidłową podstawą do ograniczenia korzystania z nieruchomości, a podnoszone zarzuty proceduralne i materialne nie miały kluczowego wpływu na wynik sprawy.

Maksymalna stawka opłaty targowej wynika z przedmiotowego podejścia, związanego z rodzajem i miejscem sprzedaży, a nie z podmiotu realizującego czynności handlowe, co pozostaje w zgodzie z ustawowymi kompetencjami gminy.

Przy ocenie wniosku o ustalenie warunków zabudowy, brak konieczności wyznaczenia drugiej linii zabudowy i nieuzasadniony chaos urbanistyczny mogą prowadzić do niewłaściwej odmowy ustalenia warunków. Obowiązujące przepisy i analiza urbanistyczna mogą uzasadnić decyzję o odstąpieniu od tej linii.

Zajęcie pasa drogowego przez umieszczenie reklam typu billboard bez zgody zarządcy drogi stanowi naruszenie ustawy o drogach publicznych, co uprawnia organ do nałożenia kary pieniężnej. Znikomość naruszenia nie zachodzi, gdyż działania strony stanowią realne zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego.

Zajęcie pasa drogowego bez wymaganego zezwolenia stanowi naruszenie, które uzasadnia nałożenie kary pieniężnej, a właściwie zgromadzony materiał dowodowy, w tym opinia geodety, mogą stanowić wystarczającą podstawę do uznania zasadności decyzji administracyjnej.

Brak podstaw do wyłączenia stosowania przepisów rozporządzenia PROW przez przepisy ustawy z 15 kwietnia 2021 r., z uwagi na brak odpowiednich regulacji kolizyjnych oraz ochrona praw wnioskodawców o wsparcie. Skarga kasacyjna oddalona.

Obwiązani do pokrywania kosztów pobytu w domu pomocy społecznej mogą zostać zwolnieni z opłat wyłącznie w zakresie uzasadnionym wyjątkowymi okolicznościami, przy czym decyzja w tej kwestii jest podejmowana w ramach uznania administracyjnego, co nie narusza interesu społecznego i ma wsparcie w wynikach rodzinnego wywiadu środowiskowego.

Sprzeciw wniesiony przez przedsiębiorcę w toku kontroli wymaga merytorycznego rozpoznania bez względu na sporne interpretacje terminu jego wniesienia definiowanego przez organ kontroli bądź stronę. Chybione terminy muszą być oceniane w kontekście rzeczywistego czasu trwania kontroli.

Przy zachowaniu wymogów formalnych skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził brak podstaw faktycznych i prawnych dla uwzględnienia zarzutów naruszenia prawa materialnego oraz proceduralnego, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej w przedmiocie nabycia z mocy prawa nieruchomości zajętej pod drogę publiczną.

NSA uchyla wyrok WSA, wskazując na niedostateczną ocenę potencjalnego naruszenia zakazu reformationis in peius oraz brak wystarczającego uzasadnienia dotyczącego istotnych kwestii prawnych w związku z decyzją kasacyjną organu.

Bezczynność organu, polegająca na nieudzieleniu informacji publicznej w terminie, może być stwierdzona przez sąd, mimo późniejszego udostępnienia informacji przez organ. Zarzuty kasacyjne dotyczące trybu postępowania WSA są bezzasadne, gdyż tryb uproszczony jest właściwy.

W przypadku zażaleń na postanowienia organu I instancji, siedmiodniowy termin ich rozpatrzenia, określony w art. 59 ust. 9 Prawa przedsiębiorców, biegnie od dnia otrzymania zażalenia przez organ odwoławczy, zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego.

Oddalenie skargi kasacyjnej ze względu na niewykazanie przez stronę istotnego wpływu uchybień proceduralnych i braku podstaw do uznania błędów w stosowaniu prawa materialnego przez organy administracyjne.

Włączenie działki do granic Mazowieckiego Parku Krajobrazowego jest zgodne z przepisami prawa ochrony przyrody i konstytucyjną zasadą proporcjonalności, skoro działka posiada wartości przyrodnicze uzasadniające ochronę, a skarga nie wykazała konkretnego naruszenia konstytucyjnych praw.

Zasada proporcjonalności ograniczenia prawa do sądu w sprawach z art. 100d specustawy ukraińskiej wygasła po ustaniu nadzwyczajnych okoliczności, a zatem ograniczenie terminów przestało być uzasadnione po 30 czerwca 2024 roku.

Skarga kasacyjna wniesiona przez Z. T. dotycząca przewlekłości postępowania administracyjnego w sprawie rozgraniczenia nieruchomości została oddalona jako niezasadna, z uwagi na brak naruszenia przepisów prawa procesowego i materialnego przez sąd pierwszej instancji.

Dopuszczalne jest wznowienie postępowania administracyjnego w trybie art. 272 § 1 p.p.s.a. na podstawie wyroku TK o niezgodności z Konstytucją, także w przypadku postanowień incydentalnych niewinnych postępowaniu kończącemu.

Brak aktywności zawodowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad niepełnosprawnym członkiem rodziny jest przesłanką do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, niezależnie od czasu, w którym pełniona jest opieka względem złożenia wniosku.

Grzywna w celu przymuszenia, nałożona przez organy administracyjne w wysokości osiągalnej dla spółki, jest zgodna z prawem oraz celem egzekucyjnym, zwłaszcza gdy inny środek, jak wykonanie zastępcze, byłby bardziej uciążliwy.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak zgodności zamierzonego przetwarzania odpadów z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który wykluczał tego typu działalność na objętych terenem działkach, podkreśla obowiązek zgodności inwestycji z prawem miejscowym.