NSA oddalił skargę kasacyjną cudzoziemca, uznając, że zobowiązanie do powrotu jest zgodne z prawem i nie narusza prawa do życia rodzinnego, wyłączając przesłanki dla udzielenia zgody na pobyt humanitarny.

Informacja publiczna uznana za prostą wymaga udostępnienia, jeśli organ nie wykazuje, że jej przetworzenie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, nie wystarczą ogólne twierdzenia organu o skomplikowaniu działań przygotowawczych.

Określona w art. 285a § 3 p.p.s.a. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego powinna kumulatywnie wykazywać, że doszło do rażącego naruszenia prawa oraz że w ten kwalifikowany sposób naruszono przepis prawa Unii Europejskiej. Nie jest wystarczające do uwzględnienia takiej skargi przywołanie się na art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej z dnia 7 lutego 1993 r.

Analizowana sprawa wykazała, iż dla prawidłowego ustalenia warunków zabudowy, konieczne jest przeprowadzenie kompletnej analizy urbanistycznej, której brak uniemożliwia organom wydanie wiążącej rozmowy inwestycyjnej.

NSA uznał, że w przypadku niezgodności opisów czynów między załącznikami 3 i 4 u.t.d., mogą nastąpić osobne kary, wykluczając jedynie tożsamość czysto normatywną, nie czasowoprzestrzenną.

Doręczenie decyzji o odpowiedzialności podatkowej osobie fizycznej jako osobie trzeciej powinno nastąpić na aktualny adres zamieszkania, zgodnie z art. 148 § 1 Ordynacji podatkowej, niezależnie od danych rejestrowych podanych w CRP-KEP.

Informacja o zbiorach rękopiśmiennych Biblioteki Narodowej, jako dotycząca zadań publicznych tego organu, stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Organ zobowiązany jest do jej udostępnienia; bezczynność nie była jednak rażącym naruszeniem prawa.

Orzeczenie potwierdza obowiązek respektowania ustaleń komisji lekarskich dotyczących związku chorobowego ze służbą, jak i niemożność dowodowego podważania ich przez sądy administracyjne i organy administracji publicznej w postępowaniu związanym z wypłatą uposażenia funkcjonariuszom Policji.

Rada Gminy, uchwalając wieloletni program gospodarowania zasobem mieszkaniowym, musi przestrzegać zakresu delegacji ustawowej określonej w art. 21 ust. 2 ustawy o ochronie praw lokatorów. Zaniechanie prawidłowego uregulowania obowiązkowych elementów programu skutkuje nieważnością uchwały.

Zasada, że kumulacja sankcji za naruszenia z różnych załączników do ustawy nie jest wyłączona jedynie na podstawie jednoczesności zdarzenia. Wymagana jest tożsamość znamion czynów opisanych w zał. nr 3 i 4 u.t.d.

Dokumenty wewnętrzne organów administracyjnych, nie wpływające bezpośrednio na zewnętrzną działalność ani formę realizacji zadań publicznych, nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Rozstrzygnięcie potwierdza ich wykluczenie z udostępniania obywatelom.

Prawo do informacji publicznej ulega ograniczeniu z mocy art. 5 ust. 1 u.d.i.p. w przypadku, gdy wnioskowane dokumenty mają nadaną klauzulę "Zastrzeżone" z uwagi na zawartość związaną z bezpieczeństwem narodowym, co uzasadnia odmowę ich udostępnienia.

NSA stwierdził, iż decyzje organów administracji odmawiające zwrotu nieruchomości gruntowej były przedwczesne z uwagi na niepełne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i niewyczerpujące zbadanie materiału dowodowego, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nieodpłatne nabycie przez Skarb Państwa mienia po wykreślonej z rejestru spółce było zgodne z art. 9 ust. 2b Przepisów wprowadzających ustawę o KRS. Decyzja starosty o nabyciu mienia miała charakter deklaratoryjny, potwierdzający stan prawny ukształtowany z mocy prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że uchybienia proceduralne przy wydawaniu decyzji odmownej o przeniesieniu studenta pomiędzy uczelniami uzasadniają uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji oraz decyzji rektora; organ uczelni musi prawidłowo ocenić faktyczną sytuację studenta oraz jego interesy.

Skarga kasacyjna Polskich Kolei Państwowych S.A. została oddalona; Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nieruchomości, które w dniu 27 maja 1990 r. były we władaniu PKP bez udokumentowanego prawa zarządu, uległy komunalizacji na rzecz gminy zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o samorządzie terytorialnym.

NSA oddalając skargę kasacyjną potwierdza, że przepisy miejscowego planu nie mogą ustanawiać zakazów, które de facto wykluczają lokalizację inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej na danym obszarze, a władztwo planistyczne gminy jest ograniczone ustawowymi wymogami przestrzennymi.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wskazując na konieczność ponownej oceny prawnej interesu skarżącej w świetle przepisów art. 61a i 158 § 3 k.p.a., uwzględniając obowiązującą nowelizację Kodeksu postępowania administracyjnego z 2021 roku.

Przedłużenie terminu zwrotu VAT musi być oparte na dobrze udokumentowanych przesłankach, a organy podatkowe nie mogą opierać się na ogólnych przypuszczeniach dotyczących działalności kontrahentów podatnika bez przedstawienia konkretnych dowodów.

Oddalenie skargi kasacyjnej z powodu braku zasadneści zarzutów naruszenia procedury administracyjnej w zakresie umorzenia postępowania wobec przyznania ochrony międzynarodowej w innym państwie, co czyni postępowanie bezprzedmiotowym.

Decyzja odmawiająca umorzenia zaległości z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego jest poprawna, gdy sytuacja dochodowa i rodzinna dłużnika nie wykazuje wyjątkowości wymaganej prawem. Sąd administracyjny nie stwierdził istotnych naruszeń postępowania administracyjnego.

1. Zawarte w art. 58 ust. 3 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej upoważnienie do określenia w rozporządzeniu warunków obniżania dodatku służbowego zawiera wytyczne w rozumieniu art. 92 ust. 1 Konstytucji RP, ograniczające dopuszczalne kryteria obniżenia tego dodatku wyłącznie do zakresu obowiązków służbowych i ich specyfiki. Przepis § 9 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia

W postępowaniu egzekucyjnym organ administracyjny postępował zgodnie z prawem, a zarzuty dotyczące zasadności naliczenia opłat i formalnej zgodności czynności egzekucyjnych uznaje się za niezasadne, co prowadzi do oddalenia skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że zastosowanie art. 154 k.p.a. do uchylenia decyzji ostatecznej jest niedopuszczalne, gdy decyzja ta podlega już powadze rzeczy osądzonej, a zmiana interpretacji prawa materialnego nie jest wystarczającą przesłanką do weryfikacji tej decyzji w trybie nadzwyczajnym.