Sankcja pieniężna za nieterminowe złożenie rocznego sprawozdania o odpadach komunalnych jest zgodna z przepisami prawa, o ile organ prawidłowo ocenił stan faktyczny i nie wystąpiły okoliczności uzasadniające jej uniknięcie.
Na wnioskodawcy ustalającemu korzyści od osób trzecich ciąży obowiązek dostarczenia dowodów. W przypadku ich braku, organ odmówi nałożenia obowiązków świadczeń z art. 454 ust. 1 Prawa wodnego wobec osób odnoszących korzyści.
Sąd administracyjny uznaje, że grunty pokryte śródlądowymi wodami mogą być oddane w użytkowanie wieczyste na potrzeby infrastruktury transportowej, co nie jest sprzeczne z Prawem wodnym. Uchyla decyzję odmowną wobec PKP.
Aktualny wspólnik spółki jawnej ponosi odpowiedzialność solidarną za zaległości podatkowe spółki, niezależnie od tego, że powstały one przed przystąpieniem wspólnika do spółki. (art. 115 § 1 Ordynacji podatkowej)
Grunty, które mogą być potencjalnie wykorzystane w działalności gospodarczej, mogą być objęte wyższą stawką podatku od nieruchomości. O związku z działalnością gospodarczą nie przesądza samo posiadanie nieruchomości przez przedsiębiorcę.
Nieruchomości będące w posiadaniu przedsiębiorcy, w tym ujęte w ewidencji środków trwałych, mogą być opodatkowane najwyższą stawką, jeśli istnieje możliwość ich potencjalnego wykorzystania w działalności gospodarczej, niezależnie od faktycznego użytkowania.
Strefa ochrony krajobrazowej, oddzielona od rejestru zabytków, podlega odrębnej ochronie; błędne uznanie jej za integralną część wpisu narusza przepisy o ochronie wartości historycznych oraz zabytków, co skutkuje uchyleniem decyzji w sprawie rozbiórki budynku.
Na podstawie art. 188 p.p.s.a., NSA uchylił wyrok WSA oraz zaskarżoną decyzję, stwierdzając, że art. 37at ust. 8 u.p.f. nie znajduje zastosowania poza postępowaniami kontrolnymi, co eliminuje podstawy do nałożenia kary pieniężnej.
Brak współdziałania z organami pomocy społecznej w rozwiązywaniu trudnej sytuacji życiowej, polegający na odmowie podjęcia proponowanego zatrudnienia, uzasadnia odmowę przyznania zasiłku okresowego zgodnie z art. 11 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej.
Zobowiązanie do uiszczenia administracyjnej kary pieniężnej powstaje z doręczeniem decyzji ustalającej karę, nie na zasadzie regulacji k.p.a., lecz Ordynacji podatkowej. Przedawnienie ustalenia kary w Działu III o.p. nie następuje w tym wypadku po upływie pięciu lat od naruszenia.
Postanowienie organu administracyjnego zawieszające postępowanie w sposób ograniczony pod względem podmiotowym narusza zasady procedury administracyjnej, stanowiąc rażące naruszenie prawa (art. 97 § 1 pkt 3 k.p.a.). Takie zawieszenie skutkuje nieważnością postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż obowiązek ustalenia i naliczenia opłaty planistycznej jest obligatoryjny w przypadku wzrostu wartości nieruchomości wskutek uchwalenia nowego planu miejscowego, a osobista sytuacja majątkowa skarżącego nie wpływa na ten wymiar.
Odpowiedzialność podatkowa aktualnego wspólnika spółki jawnej obejmuje wszystkie zaległości podatkowe istniejące w czasie, gdy jest wspólnikiem, niezależnie od daty ich powstania.
Nieprawidłowe doręczenie decyzji administracyjnej lub postanowienia wzywającego do usunięcia nieprawidłowości w projekcie budowlanym nie stanowi rażącego naruszenia prawa, skutkującego koniecznością stwierdzenia nieważności decyzji, o ile strona była świadoma nałożonych obowiązków i celowo ich nie zrealizowała.
Dopuszczenie organizacji społecznej do postępowania wymaga wykazania konkretnego interesu społecznego oraz merytorycznego wkładu, który może wpłynąć na decyzję w sprawie. Ogólne stwierdzenia nie spełniają wymagań uczestnictwa w postępowaniu administracyjnym.
Opłata zmienna za odprowadzanie wód opadowych dotyczy wyłącznie terenów uszczelnionych, zgodnie z art. 270 ust. 11 Prawa wodnego, a nie dotyczy terenów nieszczelnionych. Rozporządzenie Rady Ministrów wspiera ten pogląd poprzez stawki dla terenów z retencjonowaniem.
Obowiązek szczepień ochronnych wynika bezpośrednio z ustawy i nie wymaga indywidualnej zgody rodziców. Badanie kwalifikacyjne jest elementem procedury, nie zaś wymogiem powstania obowiązku. Dopuszczalność egzekucji nie zależy od formalności medycznych.
Pismo Wojewody Dolnośląskiego z dnia 8 maja 2019 r. stanowiło pierwszą czynność w postępowaniu komunalizacyjnym, skutkującą jego wszczęciem. Postępowanie wszczęte na podstawie art. 17a ust. 3 ustawy komunalizacyjnej przed jego uchyleniem, prowadzi się według przepisów dotychczasowych.
Pozbawienie prawa do obrony w postępowaniu sądowo-administracyjnym stanowi przesłankę do stwierdzenia nieważności postępowania, co uzasadnia uchylenie wydanego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez sąd I instancji.
Obowiązek poddania małoletniego obowiązkowym szczepieniom ochronnym wynika z ustawy i pozostaje wymagalny, niezależnie od braku formalnego zaświadczenia o badaniu kwalifikacyjnym. Brak przeciwwskazań zdrowotnych uzasadnia prowadzenie egzekucji administracyjnej w celu zrealizowania obowiązku ustawowego.
Stwierdzenie nieważności decyzji na podstawie art. 247 § 1 O.p. wymaga kwalifikowanego naruszenia prawa, a nie jedynie wątpliwości interpretacyjnych w wykładni prawa materialnego. NSA oddala kasacyjną skargę opartą na zarzutach błędnej wykładni art. 9 pkt 2 u.p.c.c.
Organy administracji są obowiązane uwzględnić wszelkie dostępne dowody dla ustalenia rzeczywistego źródła ogrzewania, nie ograniczając się wyłącznie do danych zgłoszonych w Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków na dzień 11 sierpnia 2022 r.
Naczelny Sąd Administracyjny, mając na względzie zgromadzone dowody i stosowanie przepisów o odpadach, stwierdził, że nałożenie administracyjnej kary pieniężnej za naruszenie warunków zezwolenia w zakresie przetwarzania odpadów było zasadne i zgodne z prawem materialnym oraz procesowym.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że skarżąca naruszyła przepisy ustawy o odpadach, nie prowadząc wizyjnego systemu kontroli zgodnie z wymaganiami art. 25 ust. 6a, co uzasadniało nałożenie kary pieniężnej; skarga kasacyjna została oddalona jako bezzasadna.