W przypadku wystąpienia uzasadnionego przypuszczenia o unikaniu opodatkowania z art. 119a Ordynacji podatkowej, organ interpretacyjny, po uzyskaniu opinii Szefa KAS, jest zobligowany odmówić wydania interpretacji indywidualnej - art. 14b § 5b pkt 1 O.p.
Sprzedaż przez podatnika nieruchomości gruntowych nie wypełnia przesłanek działalności gospodarczej określonych art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., lecz stanowi zarząd majątkiem prywatnym. Czynności te nie spełniają kryterium zorganizowanego i ciągłego zarobkowania.
Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że decyzja o zabezpieczeniu zobowiązań podatkowych na majątku podatnika, wynikająca z domniemanego użycia fikcyjnych faktur, jest prawidłowa w świetle art. 33 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej. Zasada uzasadnionej obawy niewykonania zobowiązania została prawidłowo zastosowana.
Skarga kasacyjna na decyzję organu podatkowego została oddalona z uwagi na niesformalizowaną konstrukcję zarzutów i brak usprawiedliwionych podstaw. NSA podtrzymał obowiązek ustalenia podstaw prawnych decyzji, uznając zabezpieczenie na majątku podatnika za prawidłowe.
Zakup samochodu Porsche dla pracownika niepełnosprawnego, bez przystosowań do jego potrzeb, nie kwalifikuje się jako wydatek służący celom rehabilitacji określonym w rozporządzeniu ZFRON oraz ustawie o rehabilitacji, co uzasadnia odmowę wydania zaświadczenia o pomocy de minimis.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że decyzja o odmowie zawieszenia postępowania egzekucyjnego jest zgodna z prawem, gdyż na datę jej wydania ustąpiły przesłanki zawieszenia, a zarzuty skargi kasacyjnej nie były oparte na konkretnych przepisach prawa proceduralnego.
Świadczenie pielęgnacyjne i specjalny zasiłek opiekuńczy wykluczają się wzajemnie. By uzyskać prawo do świadczenia pielęgnacyjnego, należy wyraźnie i bezwarunkowo zrezygnować z pobierania konkurencyjnego zasiłku. Świadczenie nie może być przyznane wstecz.
Rozstrzyganie o odpowiedzialności solidarnej rozwiedzionego małżonka musi respektować pięcioletni termin przedawnienia, zaś uchylenie decyzji jest uzasadnione błędną wykładnią prawa. Upływ tego terminu uniemożliwia wydanie nowej decyzji przez organ odwoławczy po uchyleniu decyzji pierwszoinstancyjnej.
Sama potrzeba posiadania uwierzytelnionych odpisów dokumentów nie wypełnia przesłanki ważnego interesu strony z art. 73 § 2 k.p.a. NSA oddala skargę kasacyjną, podkreślając, że strona musi wykazać szczególne uzasadnienie uzyskania takich dokumentów.
Burmistrz miasta wprowadzając budynek do GEZ musi zapewnić właścicielowi możliwość udziału w decyzji, w przeciwnym razie czynność ta może zostać uznana za bezskuteczną, co potwierdza ochrona konstytucyjnego prawa własności prywatnej.
Odwołanie dyrektora instytucji kultury przed upływem kadencji jest zgodne z prawem, jeśli naruszenie przepisów prawa, potwierdzone właściwym orzeczeniem, spełnia ustawowe przesłanki, a postępowanie administracyjne spełnia wymogi formalne.
W przypadku naruszenia przez organy obowiązku wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, sąd administracyjny ma prawo uchylić wydane orzeczenie, gdyż naruszenie zasad postępowania prowadzi do nieprawidłowego rozstrzygnięcia. Weryfikacja obecności marihuany powinna obejmować dodatkowe badanie kontrolne.
Ostateczne decyzje administracyjne dotyczące zatwierdzenia projektów wymiany gruntów, które nie obejmują przyznania ekwiwalentu, stanowią przeszkodę dla wydania nowych decyzji w tej materii, nawet jeśli te ostateczne decyzje zostały wydane z naruszeniem prawa.
NSA oddala skargę kasacyjną, podtrzymując wyrok WSA wskazujący na wadliwe uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej z powodu tajemnicy przedsiębiorcy, podkreślając konieczność indywidualnej analizy takich zastrzeżeń.
Sąd administracyjny przyjął, że organ, udzielając odpowiedzi na pytania wnioskodawcy w zakresie, jaki wynika z jego kompetencji ustawowych, działał w zgodzie z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej, przez co jego postępowanie nie nosiło znamion bezczynności.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że decyzja o przyznaniu płatności bezpośrednich R.R. była wydana z naruszeniem prawa, dlatego utrzymuje się w mocy decyzję zobowiązującą do zwrotu środków przyznanych z tego tytułu. Brak podstaw prawnych do uznania przedawnienia roszczenia ani do przyjęcia dobrej wiary skarżącego.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż brak wykazania przez stronę interesu prawnego, o którym mowa w art. 73 § 2 KPA, uzasadnia odmowę wydania uwierzytelnionych odpisów dokumentów z akt administracyjnych.
Sąd kasacyjny potwierdził prawidłowość uznania przez sąd pierwszej instancji, że organ nie pozostawał w bezczynności, udzielając odpowiedzi w ramach ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skarga kasacyjna została oddalona jako nieskuteczna.
Udostępnianie obiektów budowlanych przewoźnikom kolejowym w kontekście zwolnienia podatkowego należy rozumieć według regulacji praw nie tylko jako fizyczne oddanie infrastruktury, lecz także poprzez ustawowe świadczenie usług, co wymaga dogłębnego badania stanu faktycznego przez organ podatkowy.
Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że w przypadku wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego, organ administracyjny nie jest zobowiązany do badania umorzenia fakultatywnego, jeżeli wniosek ten nie wskazuje okoliczności odpowiadających przesłankom art. 59 § 2 u.p.e.a.
Samo przeznaczenie nieruchomości w planie miejscowym pod drogę oraz ulokowanie w pasie drogowym uniemożliwia jej zwrot wywłaszczonemu, o ile nieruchomość służy realizacji celu publicznego - budowy drogi (art. 137 ustawy o gospodarce nieruchomościami).
NSA stwierdził, iż należy uchylić wyrok WSA oraz ponownie przeanalizować sprawę, uwzględniając ustalenia z postępowania karnego, celem kompleksowej oceny kwestii dobrej wiary skarżącego oraz prawidłowości procedur dowodowych w postępowaniu podatkowym.
W sprawie o sygn. akt II FPS 3/25 przyjęto, iż nowe okoliczności faktyczne lub dowody mogą stanowić podstawę wznowienia postępowania, nawet jeśli były znane stronie podczas postępowania podatkowego, ale strona ich nie powołała. NSA uznał, że pojęcie "nowe" odnosi się do stanu wiedzy organu.
W postępowaniu kasacyjnym sąd ocenia prawidłowość zastosowania przepisów prawa procesowego przez sąd pierwszej instancji, uwzględniając wytyczne wcześniejszych wyroków, i może oddalić skargę kasacyjną, jeżeli zarzucane naruszenia nie miały wpływu na wynik sprawy.