Skarga o wznowienie postępowania z powodu nienależytej reprezentacji pełnomocnika, wynikającej z jego skazania, nie ma podstaw, gdyż nie wykazano bezpośredniego naruszenia prawa wpływającego na możliwość działania strony zgodnie z art. 271 pkt 2 p.p.s.a.

Urzeczeniowo naruszenie art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w., zakazującego powtórnego sądzenia tej samej osoby za ten sam czyn stanowi bezwzględną podstawę uchylenia wyroku; tymczasem istniały dwa równoległe, prawomocnie rozstrzygnięte postępowania wobec D.F. za to samo wykroczenie.

Przewlekłość postępowania administracyjnego przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w sprawie oferty ramowej miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, z uwagi na opieszałość i brak działań we wskazanych terminach (art. 149 § 1a p.p.s.a.).

Prawomocny wyrok sądu karnego, wskazujący na popełnienie przestępstw przez diagnostę, stanowi wystarczającą przesłankę dla organu administracyjnego do cofnięcia uprawnień zawodowych, zgodnie z art. 84 ust. 3 pkt 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym, przy uwzględnieniu jego prewencyjnego charakteru.

Interes prawny w postępowaniu administracyjnym musi opierać się na konkretnym przepisie prawa materialnego, a jego brak wyklucza status strony. Postępowania dotyczące weryfikacji jakości produktów leczniczych mogą być inicjowane wyłącznie z urzędu przez właściwe organy.

Błędne wskazanie podstawy prawnej przez organ nie powoduje nieważności postanowienia, jeśli istnieje inna prawidłowa podstawa prawna uprawniająca organ do działania. Art. 155 § 1 o.p. stanowi właściwą podstawę prawną żądania przekazania dokumentów w postępowaniu podatkowym.

Korzystanie przez podatnika z faktur VAT, które nie dokumentują rzeczywistych transakcji gospodarczych, oraz uznanie wydatków związanych z umową sponsoringu pozbawioną ekwiwalentnych świadczeń za koszty uzyskania przychodów nie jest uzasadnione i nie może zostać zaakceptowane.

W sprawie związku nieruchomości przedsiębiorcy z działalnością gospodarczą, opodatkowanie nie wymaga faktycznego ich wykorzystywania, jeśli nieruchomość jest wprowadzona do ewidencji środków trwałych. Brak wykazania trwałego zajęcia na cele obozowisk młodzieżowych wyklucza zastosowanie zwolnień podatkowych.

Posiadanie nieruchomości przez przedsiębiorcę, nawet bez faktycznego ich wykorzystania w działalności gospodarczej, może skutkować zastosowaniem wyższej stawki podatku od nieruchomości, jeśli nieruchomości są potencjalnie związane z działalnością gospodarczą.

W przypadku przekształcenia jednoosobowej działalności w spółkę kapitałową, zyski opodatkowane wcześniej podatkiem dochodowym od osób fizycznych nie stają się przychodem podlegającym opodatkowaniu podatkiem od osób prawnych. Skarga kasacyjna dot. ponownego opodatkowania takich zysków jest niezasadna.

Usługi bieżącej obsługi konserwatorskiej i pogotowia technicznego, świadczone w ramach zarządzania nieruchomościami mieszkalnymi, stanowią jednolite świadczenie pomocnicze do usługi głównej, korzystając ze zwolnienia od podatku VAT jako złożona część usługi zarządzania nieruchomościami.

NSA oddala skargę kasacyjną DIAS, stwierdzając, iż nieskuteczne doręczenie zawiadomienia o zajęciu rachunku bankowego, z uwagi na nieaktualny adres, nie przerwało biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozstrzygania o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym; wniosek o uzupełnienie wyroku w tej kwestii podlega oddaleniu.

Skarga kasacyjna organu pozostaje bez zasługi na uwzględnienie, ponieważ nie doszło do naruszenia prawa przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, który ustalił, że Zarząd Województwa Śląskiego naruszył zasady oceny projektowej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż potwierdzenie aktualności operatu szacunkowego może nastąpić przez dołączenie oddzielnej klauzuli do akt, zgodnie z przepisami rozporządzenia, nie zaś wyłącznie przez umieszczenie samej klauzuli w operacie. Decyzja organu odwoławczego oparta na tak zaktualizowanym operacie jest zgodna z prawem.

Informacje o postępowaniach dyscyplinarnych radców prawnych, jako zawodów zaufania publicznego, stanowią informację publiczną i powinny być udostępniane, o ile nie naruszają prywatności poprzez ujawnianie danych osobowych, zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej.

Roszczenie odszkodowawcze związane z wywłaszczeniem ulega przedawnieniu po upływie trzech lat od ostateczności orzeczenia wywłaszczeniowego; art. 129 ust. 5 pkt 3 u.g.n. nie stanowi samodzielnej podstawy do przyznania odszkodowania za roszczenia przedawnione przed 1998 r.

Naczelny Sąd Administracyjny: Informacje dotyczące systemu ETCS realizującego zadania publiczne stanowią informację publiczną, wymagającą udostępnienia na wniosek, a ich nieudzielenie w terminie wyznacza bezczynność organu (III OSK 836/21).

Sąd oddala skargę kasacyjną, uznając za prawidłowe doręczenie informacji publicznej drogą elektroniczną na wskazany adres zgodnie z art. 3a u.d.i.p, stwierdzając brak przesłanek do uznania bezczynności organu.

Uczelnia, mimo istotnych zmian organizacyjnych i zarządu przymusowego, nie usprawiedliwia swojej bezczynności w rozpoznawaniu wniosku studenta o wydanie karty przebiegu studiów.

Obowiązek udostępnienia informacji publicznej dotyczącej wykonywania zawodu adwokata, w tym wyników postępowań dyscyplinarnych i wynagrodzeń z tytułu funkcji samorządowych, stanowi element przejrzystości działalności samorządu zawodowego.

Utrzymuje się orzeczenie sądu I instancji, uznające bezczynność uczelni w zakresie wydania karty przebiegu studiów, pomimo okoliczności związanych z zarządem przymusowym. Skarga kasacyjna niewykazana co do zarzutu nieuwzględnienia istotnych faktów przez WSA.

Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymuje, iż organ administracyjny dopuszczający się przewlekłości w postępowaniu, co do wydania dyplomu ukończenia studiów, działał niezgodnie z przepisami art. 77 ust. 2 p.s.w.n., nieuznając za dostateczne wymówek z problemów wewnętrznych Uczelni.