Przesłanki przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy w drodze wyjątku muszą być spełnione kumulatywnie; brak którejkolwiek z przesłanek, w tym całkowitej niezdolności do pracy potwierdzonej orzeczeniem ZUS, wyklucza przyznanie świadczenia.

Minister słusznie umorzył postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wywłaszczeniowej z 1979 r. na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej k.p.a. z 2021 r., ze względu na przekroczenie 30-letniego terminu od doręczenia decyzji, co uniemożliwiło prowadzenie merytorycznej oceny jej legalności.

W przypadku wykonania miejsc postojowych bez wymaganego zgłoszenia, organ nadzoru budowlanego jest zobligowany do wydania nakazu rozbiórki zgodnie z art. 49b ustawy Prawo budowlane, gdy inwestor nie podejmuje działań legalizacyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że klasyfikacja taryfowa towarów oparta jest na ich obiektywnych cechach w momencie importu; jednostki organizacyjne celne posiadają kompetencje w zakresie tych ustaleń i ich decyzje były prawidłowe, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, iż skarżący nie sprostał ciężarowi dowodu co do posiadania działek rolnych będących przedmiotem wniosku o płatności, a organy administracyjne prawidłowo wykonały swoje obowiązki proceduralne.

Decyzja, która nie ustala jednoznacznie, czy usługi były świadczone na rzecz podmiotów prowadzących faktyczną działalność gospodarczą, nie może być podstawą dla ustalenia miejsca opodatkowania. W ustaleniach faktycznych priorytetem jest rozpoznanie rzeczywistej działalności usługobiorców.

Statki badawcze nie spełniają kryteriów 'komunikacji międzynarodowej' w rozumieniu umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, co wyklucza możliwość zastosowania ulgi abolicyjnej. Praca na takich statkach podlega opodatkowaniu w Polsce.

Sąd uznaje, że ulga abolicyjna nie ma zastosowania, gdyż praca na statkach badawczych nie kwalifikuje się jako dochód z komunikacji międzynarodowej; warunki umowy z ZEA nie zostały spełnione, a zarzuty skargi kasacyjnej nie znajdują podstaw w obowiązujących przepisach.

W kontekście reformy KAS, nieprzedłożenie propozycji służby funkcjonariuszowi, w związku z przeprowadzonymi postępowaniami dyscyplinarnymi i karnymi, pozostało w granicach uznania administracyjnego i nie narusza zasady domniemania niewinności, jeżeli istnieją wątpliwości co do nieposzlakowanej opinii funkcjonariusza.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że zwolnienie funkcjonariusza było uzasadnione oczywistością popełnienia czynu o znamionach przestępstwa i nie było wad proceduralnych, które wpłynęłyby na wynik postępowania.

Zwolnienie funkcjonariusza Policji z uwagi na długotrwałą absencję zdrowotną, która dezorganizuje funkcjonowanie jednostki i narusza ważny interes służby, jest zgodne z prawem i nie narusza zasady prawa do sądu czy konstytucyjnej ochrony funkcjonariusza.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził nieważność postanowień uchwały regulaminowej, które przekraczały delegację ustawową z art. 4 ust. 2 u.c.p.g., naruszały zasady techniki legislacyjnej i były niezgodne z prawem powszechnie obowiązującym.

Decyzja o uchyleniu postanowienia organu I instancji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia jest zgodna z prawem, gdyż organ I instancji nie wyjaśnił w pełni stanu faktycznego w zakresie wymaganym dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 138 § 2 Kpa). Kluczowe jest ustalenie rzeczywistego charakteru budynku.

Skarga kasacyjna została oddalona z uwagi na niespełnienie formalnych wymogów wskazania naruszonych przepisów prawa, co uniemożliwiło Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu rozpoznanie meritum zarzutów kasacyjnych. Decyzja sądu pierwszej instancji dotycząca odpowiedzialności podatkowej osób trzecich została utrzymana w mocy.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza brak podstaw prawnych do przetwarzania danych osobowych bez stwierdzenia nabycia spadku, co uzasadnia decyzję Prezesa UODO o ich usunięciu.

Oddalenie skargi kasacyjnej uzasadnione brakiem naruszeń prawa materialnego i proceduralnego, skutkujących błędnym rozstrzygnięciem przez sąd I instancji – Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza prawidłowość stosowania przepisów o zaliczeniu wpłat na podstawie Ordynacji podatkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając prawidłowość wcześniejszych rozstrzygnięć w przedmiocie umorzenia składek przez ZUS. Sąd potwierdził, że kwestie przedawnienia nie podlegają rozstrzyganiu w ramach postępowania o umorzenie, co ogranicza zakres kontroli administracyjnej.

Oddalenie skargi kasacyjnej wobec braku przesłanek do uchylenia wyroku WSA i decyzji organu administracji oraz prawidłowości zastosowania prawa wobec ustaleń faktycznych niezawierających naruszeń wpływających na wynik sprawy.

Wpłata nieprzeznaczona na pokrycie całkowitej kwoty zaległości i odsetek musi być proporcjonalnie zaliczona na oba te składniki, stosownie do art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej. Podatnik może określić przeznaczenie wpłaty co do typu zobowiązania, ale rozliczenie odbywa się według ustawowych zasad przedawnienia i zaliczenia.

Postanowienie Sądu o oddaleniu skargi kasacyjnej potwierdza prawidłowość decyzji administracyjnej oraz oceny sądowej, wykazując brak przesłanek do umorzenia składek. Skarżący nie dowiódł nadzwyczajnych okoliczności uzasadniających umorzenie należności składkowych.

Dochody z pracy najemnej wykonywanej na statkach badawczych, które nie są eksploatowane w komunikacji międzynarodowej, podlegają opodatkowaniu w Polsce bez możliwości zastosowania ulgi abolicyjnej, mimo przedstawienia interpretacji indywidualnych stanów faktycznych niezgodnych z rozpoznaną sprawą.

Dla skutecznego wznowienia postępowania podatkowego na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji Podatkowej, skarżący musi wykazać istnienie nowych, istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych lub dowodów nieznanych organowi skarbowemu w momencie wydawania decyzji ostatecznej. Wznawianie postępowania nie może służyć jako środek do powtórnego merytorycznego rozpoznania sprawy zakończonej decyzją ostateczną

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził prawidłowość decyzji o rozbiórce parkingu, gdyż utwardzenie terenu stanowiło konstrukcję budowlaną wymagającą pozwolenia, a ostateczność decyzji wstrzymującej budowę została potwierdzona. Wniosek o legalizację nie został złożony, co uzasadniało decyzję o rozbiórce.

Operat szacunkowy sporządzony dla celów ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości pozostaje aktualny i nie wymaga cyklicznej aktualizacji, o ile określa wartość na historyczną datę sprzedaży nieruchomości. Przedawnienie opłaty planistycznej określają przepisy upzp, a nie ordynacja podatkowa.