Przepisy art. 100c i 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy mają zastosowanie do wszystkich cudzoziemców. NSA uznał, że Wojewoda Pomorski pozostawał w stanie bezczynności, co uzasadniało oddalenie skargi kasacyjnej.

Przepisy art. 100c i 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy dotyczą wszystkich cudzoziemców, a więc nie tylko obywateli Ukrainy. Bezczynność Wojewody, pomimo znacznego przekroczenia terminów, nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, co zwalniało organ z obowiązku zapłaty sumy pieniężnej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną spółki M. S. P. H.-A., uznając za prawidłowe rozstrzygnięcie WSA o zgodności z prawem decyzji organu celnego w zakresie weryfikacji zgłoszenia celnego i opodatkowania importowanych towarów.

Samo istnienie rodzeństwa osoby wymagającej opieki nie wyklucza prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, jeśli jedno z dzieci faktycznie sprawuje pełną opiekę, rezygnując z pracy zarobkowej. Decyzje administracyjne oparte na błędnej wykładni przepisów ulegają uchyleniu, pomimo że uzasadnienia niektórych argumentów wymagały korekty.

Decyzje organów badanych po wygaśnięciu 8-letniego okresu przedawnienia określonego w rozporządzeniu Rady (WE, EURATOM) nr 2988/95 są nieważne. Skarga kasacyjna Prezesa ARiMR, zawierająca niezasadne zarzuty, podlegała oddaleniu na podstawie art. 184 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że bezczynność Wojewody Śląskiego przy rozpatrywaniu wniosku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, uchylając wyrok WSA w tej części oraz zmieniając rozstrzygnięcie odnośnie kosztów postępowania.

Zintegrowany plan inwestycyjny może służyć jako podstawa lokalizacji elektrowni wiatrowych, traktowany jako forma miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Uzasadnienie decyzji nadzorczych wymaga interpretacji przepisów zgodnie z intencją ustawodawcy oraz pełną wykładnią systemową.

Skarga kasacyjna M. Sp. z o.o. Sp. k. została prawnie oddalona przez NSA z powodu braku usprawiedliwionych podstaw merytorycznych, a zarzuty o naruszenie przepisów nie zostały wykazane w stopniu umożliwiającym ich rozstrzygnięcie.

Numer telefonu, będący w posiadaniu administratora danych, nie stanowi danych osobowych, o ile nie można go przypisać do konkretnej osoby fizycznej bez nieproporcjonalnego wysiłku. Przetwarzanie takiego numeru nie wymaga podstawy prawnej wynikającej z RODO, gdy brak jest dostępnych sposobów na jednoznaczną identyfikację osoby nim korzystającej.

W przypadku, gdy strona postępowania administracyjnego żąda dostępu do akt i dokumentów tego postępowania, zastosowanie mają przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, a nie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Protokół z posiedzenia Komisji Kodyfikacyjnej Ustroju Sądownictwa i Prokuratury stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. e u.d.i.p. i podlega udostępnieniu na zasadach określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej.

Numer telefonu nie stanowi danych osobowych w rozumieniu art. 4 pkt 1 RODO, jeżeli samodzielnie nie umożliwia identyfikacji osoby fizycznej, zaś posiadanie go nie gwarantuje pozyskania informacji identyfikacyjnych.

Numer telefonu, bez powiązania z dodatkowymi informacjami umożliwiającymi identyfikację osoby fizycznej, nie stanowi danych osobowych w rozumieniu RODO, chyba że istnieje rzeczywista możliwość rozsądnie prawdopodobnego wykorzystania tych danych do jednoznacznej identyfikacji.

Organy celne prawidłowo zweryfikowały i nałożyły właściwe cło antydumpingowe oraz podatek od towarów i usług, uwzględniając zgłoszenia celne o nieprawidłowym pochodzeniu towarów, co NSA w pełni potwierdził, oddalając skargę kasacyjną jako niezasadną.

Art. 100d u.p.o.u. nie uzasadnia przedłużenia zawieszenia terminów po 30 czerwca 2024 r., co potwierdza uprawnienia cudzoziemców do sądowego rozstrzygnięcia skarg na bezczynność organów administracyjnych.

Ocena, czy wniosek o ogłoszenie upadłości został zgłoszony we właściwym czasie na potrzeby art. 116 § 1 pkt 1 lit. a Ordynacji podatkowej, musi być dokonywana według przesłanek niewypłacalności określonych w Prawie upadłościowym. To moment wystąpienia ustawowej podstawy do ogłoszenia upadłości wyznacza początek biegu terminu do złożenia wniosku.

Po wygaśnięciu decyzji o zabezpieczeniu organ odwoławczy zobowiązany jest merytorycznie odnieść się do jej zasadności i skutków możliwości zabezpieczenia, otwierając drogę do sądowej kontroli decyzji umarzającej postępowanie.

Opiekun osoby niepełnosprawnej traci prawo do świadczenia pielęgnacyjnego z chwilą nabycia przez podopiecznego prawa do świadczenia wspierającego. Świadczenia wypłacone w czasie, gdy osoba wymagająca opieki nabyła prawo do świadczenia wspierającego, są nienależne i podlegają zwrotowi.

Decyzja organu nie może przewidywać zmiany prawa do zasiłku pielęgnacyjnego z mocą wsteczną, gdyż konstytutywna natura decyzji wyklucza skutki ex tunc, a możliwa jest tylko zmiana aktu z mocą od daty wydania.

Działania podatnika w zakresie struktury działalności gospodarczej, zmierzające do optymalizacji podatkowej poprzez pełne odliczenie VAT w ramach formalnych wymogów, nie mogą być uznane za nadużycie prawa, jeśli mają one rzeczywiste gospodarcze uzasadnienie.

Opieka sprawowana nad osobą niepełnosprawną musi wykluczać możliwość podjęcia pracy, aby przyznać świadczenie pielęgnacyjne. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zakres opieki wykonywanej przez skarżącą tego nie czyni, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że weryfikacja zgłoszenia celnego oraz obciążenie skarżącej spółki obowiązkiem uregulowania należności celno-podatkowych nastąpiło zgodnie z prawem, a zarzuty kasacyjne co do błędnej oceny dowodów i wykładni przepisów były nieuzasadnione.

Odpowiedzialność członka zarządu za zaległości podatkowe spółki istnieje w przypadku niewykazania spełnienia przesłanek egzoneracyjnych w art. 116 O.p., w szczególności braku we właściwym czasie zgłoszenia wniosku o upadłość spółki, przy utrzymującej się przez trzy miesiące niewypłacalności spółki.