Cele statutowe organizacji społecznej muszą być celami skonkretyzowanymi, wskazującymi dziedzinę lub dziedziny życia społecznego, które znajdują się kręgu zainteresowania organizacji społecznej. Muszą to być dziedziny życia społecznego, które są regulowane przez prawo administracyjne, a co za tym idzie związane z przedmiotem postępowania administracyjnego.

Wykładnia art. 12 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.p. w zw. z art. 15 ust. 1 i ust. 1j pkt 3 u.p.d.o.p. wyklucza możliwość uznania za koszt uzyskania przychodów wartości wierzytelności własnej w przypadku konwersji takiej wierzytelności na udziały w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością.

Zakwalifikowanie danego świadczenia jako nieodpłatnego wymaga szczegółowego zbadania stanu faktycznego konkretnej sprawy. Dla uznania, że dane świadczenie stanowi otrzymane przez podatnika nieodpłatne świadczenie w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.p. nie jest wystarczające jedynie stwierdzenie, że świadczący nie uzyskuje wynagrodzenia od podatnika z tytułu wykonanego świadczenia.

W ramach zarzutu naruszenia przepisów prawa materialnego nie można kwestionować ustaleń fatycznych przyjętych za podstawę wyrokowania.

W stanie prawnym do 1 stycznia 2014 r. spółka komandytowo-akcyjna nie była podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. W konsekwencji art. 12 ust. 4 pkt 3a) lit. a) oraz pkt 3b) u.p.d.o.p. znajdowały zastosowanie także do wspólników spółki komandytowo-akcyjnej. Zaznaczyć przy tym należy, że sporne przepisy u.p.d.o.p. nie dawały w rozpatrywanym okresie podstaw do rozróżniania sytuacji akcjonariusza

Dla oceny, czy dana działalność stanowi reprezentację, czy też innego rodzaju działalność, konieczna jest analiza całokształtu okoliczności faktycznych konkretnej sprawy, zwłaszcza wobec braku ustawowej definicji tego terminu. Wydatków poniesionych na organizację konferencji dla kontrahentów w celu zapoznania ich z ofertą oraz zaprezentowania nowości nie można uznać za wydatki reprezentacyjne wyłączone

Organ administracji obowiązany jest przestrzegać przepisów regulujących inicjatywę wszczęcia postępowania. Zarówno w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, jak i w doktrynie przyjmuje się zgodnie, że naruszenie zasady skargowości stanowi rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, w związku z przepisem prawa materialnego, co obwarowane jest sankcją nieważności decyzji.

1. Złożenie przez poddłużnika świadczenia do depozytu w trybie art. 896 § 1 pkt 2 k.p.c. jest instytucją prawa materialnego skutkującą zwolnieniem się poddłużnika z długu (art. 467 k.c.). Skoro zaś, w świetle art. 896 § 1 pkt 2 k.p.c., złożenie do depozytu i do rąk komornika są równoważne, wpłata należności komornikowi także zwalnia z długu poddłużnika wobec jego wierzyciela. 2. Jeżeli w sprawie o

Wyjątkowy charakter instytucji ulgi podatkowej, będącej odstępstwem od konstytucyjnej zasady powszechności opodatkowania, z natury rzeczy zakłada wyjątkowość okoliczności uzasadniających umorzenie. Do właściwych organów podatkowych należy sprecyzowanie, na tle całokształtu okoliczności konkretnego przypadku, znaczenia przesłanek umorzenia, rolą zaś sądu administracyjnego jest zbadanie, czy wynik tego

W przypadkach określonych w art. 75 § 4 Ordynacji podatkowej i art. 76 § 1 Ordynacji podatkowej, dla ich zastosowania (tych przepisów) niezbędne jest uprzednie złożenie wniosku o stwierdzenie nadpłaty. Dopiero bowiem złożenie takiego wniosku, jak już o tym wspomniano, uruchamia procedurę badania wystąpienia nadpłaty, a następnie umożliwia zaliczenie nadpłaty na poczet zaległości podatkowych, bądź w

Przez inne uzasadnione przyczyny, o których mowa w art. 61a K.p.a., należy rozumieć takie sytuacje, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania, a więc również w przypadku, gdy w przepisach prawa brak jest podstawy materialno-prawnej do rozpatrzenia żądania w trybie administracyjnym.

Klauzula generalna ujęta w art. 5 k.c. ma na celu zapobieganie stosowaniu prawa w sposób schematyczny, prowadzący do skutków niemoralnych lub rozmijających się z celem, dla którego dane prawo zostało ustanowione. Powołany przepis ma wprawdzie charakter wyjątkowy, niemniej przewidziana w nim możliwość odmowy udzielenia ochrony prawnej musi być uzasadniona istnieniem okoliczności rażących i nieakceptowanych