Przedstawiając zarzut naruszenia prawa materialnego przez jego błędną wykładnię wykazać należy, że sąd mylnie zrozumiał stosowany przepis prawa, natomiast eksponując zarzut niewłaściwego zastosowania przepisu prawa materialnego wykazać należy, iż sąd stosując przepis popełnił błąd w subsumcji, czyli że niewłaściwie uznał, iż stan faktyczny przyjęty w sprawie odpowiada stanowi faktycznemu zawartemu

Ustalenie wystąpienia, ciężkiej, kwalifikowanej wady prawnej nie wymaga postępowania dowodowego. W tym trybie, postępowanie dowodowe jest prowadzone, gdy zachodzi konieczność podważenia zasadności zastosowania normy prawa do stanu faktycznego, który nie jest zapisany w normie prawnej, będącej podstawą rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy decyzją, objętą żądaniem stwierdzenia nieważności.

Wydanie przez organ decyzji po wniesieniu do sądu skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego nie powoduje, że w zakresie dotyczącym stwierdzenia, czy bezczynność, przewlekłość miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, postępowanie sądowe staje się bezprzedmiotowe.

1. Zgodnie z zasadą racjonalnego wykorzystania kadry prokuratorskiej i asesorskiej, konieczne jest zapewnienie etatów dla nowych kadr prokuratorskich, które nie może odbywać się tylko poprzez utworzenie nowych stanowisk z przekształcania etatów asesorskich w prokuratorskie. Taka praktyka tamuje bowiem dopływ młodych ludzi do prokuratury. Jest oczywiste, że w instytucji o zasadniczo zamkniętej liczbie

Z brzmienia art. 14b § 1 i § 2 O.p. nie można wywieść że przedmiotem interpretacji indywidualnej nie może być ocena prawna sytuacji odległej w czasie.

Podmiot prawa publicznego, który nabywa dobro inwestycyjne jako władza publiczna, w rozumieniu art. 4 ust. 5 akapit pierwszy szóstej dyrektywy (art. 13 dyrektywy 112), a zatem nie działając w charakterze podatnika, i który następnie sprzedaje to dobro, działając w charakterze podatnika, nie korzysta w zakresie tej sprzedaży z prawa do dokonania korekty na podstawie art. 20 szóstej dyrektywy (obecnie

Zarządzenie zastępcze wojewody, o którym mowa w art. 208 ust. 2 ustawy Prawo geologiczne i górnicze stanowi władcze rozstrzygnięcie organu nadzoru wywołujące określone skutki prawne w sferze władztwa planistycznego gminy. Wojewoda ma zatem prawo w akcie tym określić wysokość kosztów sporządzenia studium i obciążyć nimi gminę, której obszaru dotyczy zarządzenie (art. 208 ust. 3).

Wykładnia językowa art. 22 ust. 1f pkt 1 u.p.d.o.f. uzasadnia stanowisko, że przepis ten reguluje zasady określania kosztów uzyskania przychodów w przypadku zbycia akcji zarówno spółki akcyjnej jak i komandytowo-akcyjnej.

W przypadku objęcia akcji w spółce osobowej po stronie akcjonariusza nie powstaje przychód z tytułu udziału w spółce nie będącej osobą prawną.

Wszystkie powyższe argumenty przemawiają za uznaniem, że pismo organu wzywające do podpisania odwołania zostało doręczone skutecznie, a w związku z tym, że brak formalny odwołania nie został uzupełniony w terminie, organ finalnie zasadnie stwierdził niedopuszczalność odwołania.