Okres pobierania zasiłku dla opiekuna po dacie przyznania prawa do świadczenia wspierającego podlega zaliczeniu do okresu uprawniającego do zasiłku dla bezrobotnych. Ten okres nie został częściowo zaliczony przez sądy I instancji i czynności organu, co NSA uznał za naruszenie prawa mogące wpływać na wynik sprawy.

Brak spełnienia przez nieruchomość wymogów wykazania związku funkcjonalnego z majątkiem ziemskim, o którym mowa w art. 2 ust. 1 lit. e) Dekretu, wyklucza możliwość uznania jej za podległą reformie rolnej.

Rażące naruszenie prawa, uzasadniające stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej, ma miejsce tylko gdy oczywistość naruszenia i jego skutki wykluczają jej akceptację jako aktu prawnego, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.

Nie można odmówić świadczenia pielęgnacyjnego osobie faktycznie sprawującej opiekę z powodu potencjalnej pomocy rodzeństwa, jeżeli nie przewiduje tego prawo.

Skarga kasacyjna A. Sp. z o.o. została oddalona z powodu braku wykazania usprawiedliwionych podstaw w zakresie naruszeń prawa materialnego i proceduralnego. Zaskarżony wyrok WSA został uznany za prawidłowy.

Bezczynność Uczelni w zakresie wydania dyplomu i suplementu, mająca miejsce z rażącym naruszeniem prawa, zobowiązuje ją do załatwienia sprawy w terminie wskazanym przez sąd administracyjny. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uwzględniający skargę na bezczynność uczelni został utrzymany przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że skarga kasacyjna na postanowienie WSA o bezczynności Uczelni w zakresie rozpoznania wniosku o wydanie karty przebiegu studiów jest bezzasadna, a stwierdzona bezczynność, choć nie rażąca, wymaga uwzględnienia procedur naprawczych.

Skarga kasacyjna dotycząca bezczynności organu administracyjnego w sprawach zwolnienia i wyznaczenia na stanowisko służbowe jest niedopuszczalna, gdyż decyzje w tych sprawach nie podlegają kontroli sądów administracyjnych zgodnie z ustawą o obronie Ojczyzny.

NSA podtrzymał decyzję WSA, odrzucając literalną wykładnię art. 9 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, i potwierdzając konieczność uwzględnienia wyroku TK przy ustalaniu ekwiwalentu za niewykorzystany urlop policjantów zwolnionych przed 6 listopada 2018 r.

Postępowanie dyscyplinarne wobec byłego funkcjonariusza należy umorzyć z przyczyn materialnych lub wydać orzeczenie uniewinniające, jeśli zgromadzony materiał dowodowy to uzasadnia, niezależnie od wyłączenia przepisów procesowych."

Artykuł 9 ust. 1 ustawy nowelizującej, w związku z art. 115a ustawy o Policji, nie stanowi przeszkody do stosowania nowych przepisów dotyczących ekwiwalentu za niewykorzystany urlop do spraw sprzed 6 listopada 2018 r. oraz do obliczeń według zasad wynikających z przepisów obowiązujących przed tą datą.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że przetwarzanie danych osobowych w celu oceny zdolności kredytowej przez banki, które nie zakończyło się zawarciem umowy kredytowej, nie ma podstaw prawnych. W przypadku braku zawarcia umowy, ustaje cel przetwarzania, co uzasadnia zaprzestanie dalszego przetwarzania danych osobowych przez bank oraz pośredniczące instytucje.

Dyrektor Zakładu Karnego, jako zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, jest w posiadaniu danych dostępnych w Centralnej Bazie Danych Osób Pozbawionych Wolności. Bezczynność organu w udzieleniu informacji jest nieuzasadniona, o ile posiada on do niej dostęp, zgodnie z art. 4 ust. 3 u.d.i.p.

Odwołując się do art. 61a § 1 k.p.a., Naczelny Sąd Administracyjny uznał odmowę wszczęcia postępowania administracyjnego za uzasadnioną w przypadku, gdy przesłanki formalne uniemożliwiają jego inicjację z wniosku strony. Decyzja o wyłączeniu operatu technicznego musi być podjęta z urzędu.

Opóźnienie lotu, będące wynikiem zarówno nadzwyczajnych okoliczności, jak i zwykłych usterek, nie obliguje przewoźnika lotniczego do wypłaty odszkodowania, gdy czas opóźnienia spowodowany zwykłymi usterkami nie przekracza minimalnego progu określonego w art. 7 rozporządzenia 261/2004.

Oddalenie skargi kasacyjnej w sprawie zobowiązania do zwrotu środków z umowy o dofinansowanie projektu z powodu nieprawidłowego dokumentowania rozeznania rynku i płatności gotówkowych, skutkującego potencjalną szkodą dla budżetu UE.

NSA uchylając wyrok WSA w Warszawie, uznał konieczność ponownego rozpoznania sprawy z uwagi na zarzucane naruszenia proceduralne i niewystarczającą ocenę materialnoprawną dotyczącą przedawnienia zobowiązania zwrotu dofinansowania unijnego.

Działka wydzielona pod drogi publiczne przechodzi na własność odpowiedniej jednostki samorządu z mocy prawa, warunkując wypłatę odszkodowania przez tę jednostkę. W tej sprawie Województwo Wielkopolskie zobowiązane jest do zapłaty odszkodowania za wydzielenie działki nr [...] odpowiednio przeznaczonej.

Dziedziczenie nie stanowi samodzielnej podstawy do aktualizacji wpisów w ewidencji gruntów; potrzebne jest potwierdzenie faktycznego władania nieruchomością w trybie Prawa geodezyjnego i kartograficznego.

Skarga kasacyjna dotycząca klasyfikacji taryfowej importowanych towarów oraz związanej z nią kwoty podatku VAT i długu celnego, złożona przez A sp. z o.o., została oddalona; Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość zaskarżonego wyroku WSA w Gliwicach.

Wezwanie do zmiany wniosku złożonego w konkursie publicznym, wystosowane przez organ administracyjny, nie jest czynnością podlegającą kontroli sądu administracyjnego, gdyż nie konkretyzuje uprawnień ani obowiązków wynikających z przepisów prawa w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Rektor Uczelni naruszył obowiązek terminowego wydania karty przebiegu studiów, co stanowiło bezczynność administracyjną. Bezczynność ta, choć stwierdzona, nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, uzasadniona była weryfikacją ocen wobec przestępstwa fałszowania dokumentów i reorganizacji zarządu uniwersytetu.

Nieuprawniona zwłoka uczelni w wydaniu dokumentów dotyczących przebiegu studiów stanowi bezczynność, nawet w sytuacji reorganizacji i weryfikacji dokumentacji przez uczelnię, chyba że zwłoka nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa.

Wydanie wyroku łącznego naruszającego prawomocne wcześniejsze rozstrzygnięcie stanowi uchybienie prawa procesowego w postaci rei iudicatae, co skutkuje umorzeniem postępowania w przedmiocie wydania kolejnego wyroku łącznego (art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.).