Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając że sąd I instancji nie naruszył prawa odmawiając badania formalnych warunków sprzeciwu, o ile nie była potrzeba ich weryfikacji wobec art. 138 § 2 k.p.a.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na zgodność zamiennego projektu budowlanego z prawem miejscowym oraz brak naruszenia uzasadnionych interesów właścicieli sąsiednich działek, przy czym organy nadzoru budowlanego prawidłowo oceniły wpływ inwestycji na przyszłe zagospodarowanie sąsiednich nieruchomości.

NSA potwierdza zasadność uwzględnienia skargi na bezczynność organu w sprawach dotyczących udzielenia zezwoleń na pobyt rezydenta, niezależnie od sytuacji wojennej w Ukrainie, oraz utrzymuje w mocy wyrok pierwszej instancji wobec braku skutecznego podważenia jego podstaw prawnych.

Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że w sporze dotyczącym umorzenia postępowania wznowieniowego słusznie zastosowano przepisy z 2015 r. dotyczące obszaru oddziaływania obiektu, co uzasadniało decyzję kasacyjną organu odwoławczego.

Dwulatni termin przedawnienia uprawnienia organu do nałożenia kary pieniężnej, określony w art. 92c ust. 1 pkt 3 Ustawy o transporcie drogowym, biegnie od dnia ujawnienia naruszenia. Po jego upływie, bez względu na zawieszenia związane z epidemią, decyzja o nałożeniu kary staje się bezskuteczna.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że brak jest podstawy prawnej uprawniającej Głównego Inspektora Farmaceutycznego do wydania decyzji administracyjnej nakładającej na podmiot odpowiedzialny obowiązek pokrycia kosztów badań jakościowych produktów leczniczych, co skutkuje uchyleniem wyroku WSA i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że działania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w zakresie prowadzonych postępowań naprawczych były przewlekłe. Skarga kasacyjna zostaje oddalona, albowiem WSA zasadnie stwierdził przewlekłość postępowania oraz brak rażącego naruszenia prawa przez organ.

Odmowa udzielenia ochrony międzynarodowej wobec wnioskodawców jest prawidłowa, gdyż organy administracyjne prawidłowo oceniły materiał dowodowy i stwierdziły brak uzasadnionej obawy przed prześladowaniem lub poważną krzywdą w kraju pochodzenia.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, iż odmowa umorzenia nienależnie pobranego zasiłku rodzinnego jest zgodna z prawem, gdy nie zachodzą szczególne okoliczności uprawniające do umorzenia. Ciężka sytuacja materialna, bez wyjątkowych przesłanek, nie uzasadnia umorzenia, co utrwala zasadę subsydiarności w prawie socjalnym.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Gminnej Spółdzielni S. w R., uznając za niezasadne zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego w decyzjach dotyczących ustalenia warunków zabudowy. Rozstrzygnięcie potwierdza zgodność z prawem wydanych decyzji. (Art. 184 p.p.s.a.)

Brak wykonania nasadzeń zastępczych w terminie określonym w decyzji administracyjnej skutkuje stwierdzeniem wymagalności opłaty, bez względu na wystąpienie zewnętrznych przeszkód w realizacji tego obowiązku.

Odprowadzenie wód opadowych do rowu melioracyjnego nie stanowi o objęciu nieruchomości systemem kanalizacji otwartej lub zamkniętej. Opłata za zmniejszenie retencji nie jest uchylona przez istnienie wewnętrznych urządzeń odprowadzających wodę.

W przypadku śmierci strony po wniesieniu skargi, a przed wydaniem wyroku, proces sądowy jest dotknięty wadą nieważności (art. 183 § 2 pkt 5 P.p.s.a.), co skutkuje koniecznością uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

W przypadku wniesienia środka odwoławczego wyłącznie na korzyść oskarżonego, orzeczenie sądu odwoławczego nie może pogarszać sytuacji prawnej oskarżonego poprzez wymierzenie kary surowszej, co jest zabronione przez pośredni zakaz reformationis in peius (art. 443 k.p.k.).

Zarządca sukcesyjny przedsiębiorstwa w spadku nie jest podatnikiem podatku od środków transportowych; obowiązek ten spoczywa na spadkobiercach. Wpłaty dokonane przez zarządcę przed złożeniem deklaracji przez podatnika są uznawane za nadpłaty.

Zarządca sukcesyjny nie jest podatnikiem podatku od środków transportowych; odpowiedzialność podatkowa za rok 2022 spoczywa na spadkobiercach zmarłego przedsiębiorcy. Co za tym idzie, wpłaty dokonywane przez zarządcę powinny być zaliczone na zaległe zobowiązania podatkowe spadkobierców.

Nieprawidłowe jest traktowanie rowów melioracyjnych jako części systemu kanalizacji deszczowej określonego w Prawie wodnym, co uzasadnia naliczenie opłaty za zmniejszenie retencji na nieruchomości.

Nieusprawiedliwione jest przyjęcie, że odprowadzanie wód do rowu melioracyjnego oznacza ujęcie nieruchomości w system kanalizacji otwartej lub zamkniętej. Zadeklarowana techniczna możliwość odprowadzania wód opadowych, bez podłączenia do gminnej sieci kanalizacyjnej, nie uzasadnia odstąpienia od opłat za zmniejszenie retencji.

Rów melioracyjny nie stanowi elementu systemu kanalizacji otwartej lub zamkniętej w rozumieniu Prawa wodnego, co uzasadnia pobieranie opłat za zmniejszenie retencji działki bez takich systemów.

NSA uznał za zgodne z prawem rozstrzygnięcie utrzymujące brak konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia, podkreślając zgodność procedury z wymogami ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku.

Niewykonanie nasadzeń zastępczych w określonym terminie prowadzi do automatycznego wymagalności opłaty ustalonej w sytuacjach wycinki drzew, niezależnie od przyczyn opóźnienia, zgodnie z art. 84 ust. 7 ustawy o ochronie przyrody.

Odprowadzanie wód opadowych do rowu melioracyjnego nie czyni działki częścią systemu kanalizacji deszczowej, uzasadniając pobranie opłaty za zmniejszenie retencji. Obszary niespełniające definicji systemu kanalizacji w Prawie wodnym podlegają opłatom alternatywnym.

Dane ewidencyjne gruntów dotyczące powierzchni użytkowej budynków nie mogą być wyłącznie decydujące w postępowaniu podatkowym; organy podatkowe muszą uwzględniać dowody na rzeczywistą powierzchnię użytkową lokali.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że przy ustalaniu powierzchni użytkowej kluczowej dla podstawy opodatkowania nie wystarczy polegać wyłącznie na danych ewidencyjnych, lecz konieczna jest ich weryfikacja w kontekście zgłoszonych zastrzeżeń merytorycznych i dowodowych.