Decyzja o naliczeniu opłat z tytułu zarządu na dzień 5 grudnia 1990 r., zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 1998 r., stanowi wystarczający dowód dla potwierdzenia prawa zarządu w postępowaniu uwłaszczeniowym, co potwierdza wykładnia NSA.
W sprawie dotyczącej nałożenia kary pieniężnej za przewóz okazjonalny bez licencji i niespełniającym wymogów pojazdem, NSA uchylił wyrok WSA, uznając zasadność decyzji organów transportowych. Przewóz taki wymaga odpowiedniej licencji, a jej brak usprawiedliwia nałożenie kary.
Istniejący rów melioracyjny nie stanowi elementu systemu kanalizacji deszczowej w rozumieniu Prawa wodnego, co obliguje do wniesienia opłaty za zmniejszenie naturalnej retencji terenowej. Nieruchomość nie jest ujęta w system kanalizacyjny zorganizowany przez właściwy podmiot, dlatego odprowadzanie wód do rowu nie jest wystarczającym powodem zwolnienia z opłat wobec niezrealizowania funkcji retencyjnej
Oddalając skargę kasacyjną, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że istnienie rowu melioracyjnego na nieruchomości nie świadczy o ujęciu działki w systemie kanalizacji otwartej, co potwierdza zasadność naliczania opłaty za zmniejszenie retencji terenowej.
Sama techniczna możliwość odprowadzenia wód opadowych z nieruchomości, w tym poprzez ich kierowanie do rowu melioracyjnego, nie oznacza, że nieruchomość ujęta jest w system kanalizacji opadowej, co skutkuje obowiązkiem uiszczenia opłaty za zmniejszenie retencji obszarowej.
Zarzuty naruszenia przepisów postępowania oraz prawa materialnego, które mogłyby mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, muszą być szczegółowo uzasadnione w skardze kasacyjnej. Brak wykazania wpływu naruszeń skutkuje oddaleniem skargi.
Dla zaliczenia wierzytelności jako nieściągalnych do kosztów podatkowych konieczne jest udokumentowanie ich postanowieniem właściwego organu egzekucyjnego, które jednoznacznie odnosi się do danych wierzytelności, zgodnie z art. 16 ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p.
Decyzja administracyjna o ustaleniu warunków zabudowy, która nie narusza istotnie przepisów K.p.a. oraz u.p.z.p., jest zgodna z prawem i prawidłowo chroni interesy publiczne i prywatne, nawet jeśli określone warunki zabudowy nie implikują obowiązków w projekcie budowlanym.
Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego nie stanowi podstawy do zawieszenia postępowania o warunki zabudowy. Brak miejscowego planu nie uzasadnia automatycznie zawieszenia postępowania.
Małżonek zobowiązanego nie jest uprawniony do wniesienia zażalenia na postanowienie dotyczące egzekucji administracyjnej skierowanej do majątku wspólnego, jako że legitymacja procesowa przysługuje wyłącznie osobie uznanej za zobowiązanego.
Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 272 § 2a p.p.s.a. jest możliwe tylko, gdy TSUE wyda orzeczenie istotnie wpływające na treść zaskarżonego orzeczenia; brak wykazania wpływu skutkuje oddaleniem skargi o wznowienie.
Płatnik może powołać się na konstrukcję rzeczywistego beneficjenta wypłacanej należności (look through aproach) i domagać się stosowania przepisów umowy przeciwko unikaniu podwójnego opodatkowania niewłaściwej dla odbiorcy wypłacanej należności, ale właściwej dla rzeczywistego beneficjenta, jednakże pod warunkiem, że na okoliczność tę powoła się już na etapie składania deklaracji (informacji, zawiadomień
Decyzja komunalizacyjna Wojewody Kieleckiego z dnia [...] lutego 1993 r., w części dotyczącej działki nr [...], została wydana z rażącym naruszeniem prawa, gdyż Skarb Państwa nie był właścicielem nieruchomości. Domniemanie prawidłowości wpisu w księdze wieczystej może być obalone także w postępowaniu administracyjnym.
Właściciele lokali w budynkach sąsiadujących nie posiadają interesu prawnego użytkownika w postępowaniu dotyczącym ustalenia warunków zabudowy sąsiedniej nieruchomości, gdy nie wykazano bezpośredniego wpływu decyzji na ich prawo własności.
Art. 100d ustawy o pomocy nie może być stosowany od 1 lipca 2024 r. z uwagi na sprzeczność z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP; tym samym termin na załatwienie sprawy skarżącego cudzoziemca jest liczony od tej daty.
Bezzwrotna pomoc publiczna udzielona z budżetu państwa w ramach rządowego programu wsparcia, spełnia kryteria dotacji określonej w art. 17 ust. 1 pkt 47 u.p.d.o.p., a zatem jest zwolniona od podatku dochodowego od osób prawnych.
Orzekając o oddaleniu skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził legalność cofnięcia licencji na wykonywanie transportu taksówkowego z powodu rażącego naruszania warunków licencyjnych w postaci braku identyfikatorów kierowców.
Operat szacunkowy sporządzony na zlecenie organu administracyjnego w postępowaniu odszkodowawczym z tytułu wywłaszczenia na cele publiczne ma charakter wiążący, chyba że jego prawidłowość zostanie skutecznie zakwestionowana na podstawie dowodów potwierdzających naruszenie prawa lub istotne błędy.
Działka skarżącego nie znajduje się na obszarze objętym systemem kanalizacji otwartej; odprowadzenie wód opadowych do rowu melioracyjnego nie jest uznane za część systemu retencyjnego, co uzasadnia obowiązek uiszczania opłaty za zmniejszenie naturalnej retencji terenowej.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną T.C., uznając, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony po terminie, jaki nakreśla art. 148 § 2 k.p.a., co czyniłoby wniosek niedopuszczalnym.
Decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji o odmowie ujawnienia w wojewódzkim rejestrze prawa do rekompensaty jest prawidłowa. Brak określenia wartości mienia pozostawionego poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej eliminuje możliwość wpisu do rejestru oraz przyznania rekompensaty.
Opiekun prawny osoby niepełnosprawnej, korzystającej z placówki całodobowej nie więcej niż 5 dni w tygodniu, nie ma prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, jeśli może podjąć zatrudnienie. Czas opieki musi obiektywnie uniemożliwiać pracę.
Syndyk masy upadłości, jako pierwotny posiadacz odpadów objęty decyzją o wygaśnięciu zezwolenia na zbieranie odpadów, nie jest zwolniony z obowiązku ich usunięcia, nawet jeśli przekazał fizyczne posiadanie odpadów innemu podmiotowi umową cywilnoprawną.
Obowiązek poddania dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym pozostaje wymagalny i zgodny z prawem pomimo zarzutów proceduralnych i braku przeciwwskazań medycznych ze strony skarżącego.