Zarządzenie pokontrolne wydane przez WIOŚ na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska jest aktem sygnalizacyjnym, wystarczająco uzasadnionym ustaleniami kontroli, które nie wymaga pełnej sądowniczej weryfikacji zgodności faktycznej.

Bezczynność administracji w zakresie udostępniania informacji publicznej nie zachodzi, gdy organ udzielił odpowiedzi zgodnych z zakresem wniosku. Wadliwe konstrukcje skargi kasacyjnej nie mogą wpływać na uznanie zarzutów braku pełności informacji za skuteczne.

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jako akt prawa miejscowego wiążący organy i właścicieli nieruchomości wyklucza budowę przydomowych oczyszczalni ścieków, co zobowiązuje organy do wniesienia sprzeciwu wobec zgłoszenia naruszającego taki plan.

Sąd nie znajduje podstaw do uznania skargi kasacyjnej za zasadną, jako że nie wykazano naruszenia prawa materialnego w kontekście ustawy o gospodarce nieruchomościami czy przepisów Konstytucji RP, bądź naruszenia procedur administracyjnych wpływających istotnie na wynik sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny utrzymuje w mocy uchylający decyzję ZUS wyrok WSA, podkreślając obowiązek zbadania przedawnienia należności z tytułu składek przez organ w procedurze umarzania, jako warunek prawidłowego rozstrzygnięcia.

Złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości po upływie ustawowego terminu wyłącza możliwość powołania się na przesłankę egzoneracyjną z art. 116 § 1 pkt 1 lit. a Ordynacji podatkowej, obciążając członka zarządu fundacji odpowiedzialnością za zaległości podatkowe.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza zasadność ostateczności decyzji administracyjnej i zasady trwałości orzeczeń sądowych, oddalając skargę kasacyjną, gdy wcześniejsza decyzja przyznająca prawo do zajęcia pasa drogowego innej stronie była prawomocna i skuteczna.

Wspólnicy spółki cywilnej są solidarnie odpowiedzialni za zobowiązania spółki w VAT, wynikające z fikcyjnych transakcji w oszustwach karuzelowych, o których wiedzieli lub powinni wiedzieć. Uchybienia w zachowaniu należytej staranności nie pozwalają na ulgę podatkową.

Zakaz wprowadzenia do obrotu artykułu spożywczego oznaczonego jako „mleko modyfikowane” jest zasadny, gdyż takie oznakowanie wprowadza konsumentów w błąd w kontekście obowiązujących przepisów unijnych o jakości handlowej produktów mlecznych.

Produkt zawierający dodatki spoza mleka nie może być oznaczany jako "mleko" zgodnie z rozporządzeniem 1308/2013. NSA potwierdził prawidłowość zakazu wprowadzania do obrotu artykułu żywnościowego, którego oznakowanie jest sprzeczne z wymogami unijnymi.

Dotacja z Europejskiego Funduszu Rolnego, przyznana gminie na realizację zadań publicznych, nie stanowi podstawy opodatkowania VAT, gdyż działalność ta nie jest działalnością gospodarczą, lecz zadaniem własnym gminy niewymierzonym na zysk.

Nałożenie kary pieniężnej za wykonywanie przewozu drogowego osób bez odpowiednich uprawnień oraz pojazdem niezgodnym z wymogami ustawy o transporcie drogowym jest prawnie uzasadnione. Skarga kasacyjna oddalona jako bezzasadna.

Przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki VAT wymaga wykazania konkretnych przesłanek i czynności weryfikacyjnych przez organ, przy poszanowaniu zasady proporcjonalności i dokonania częściowego zwrotu przy niekwestionowanej części nadwyżki.

NSA orzekł, że brak rozstrzygnięcia o kosztach w orzeczeniu kolegium uniemożliwia wniesienie sprzeciwu do sądu powszechnego. Koszty postępowania muszą być rozstrzygnięte na podstawie art. 79 ust. 6 u.g.n., co stanowi integralną część orzeczenia aktualizacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że przedłużenie terminu zwrotu VAT wymaga dokładnego wskazania przez organy podatkowe okoliczności uzasadniających przedłużenie oraz szczegółowego przedstawienia czynności weryfikacyjnych. Uchybienie tym wymogom stanowi podstawę do uchylenia decyzji organu odwoławczego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał zarzut kasacyjny dotyczący braku zastosowania art. 189f § 1 k.p.a. za bezpodstawny. Ustalono, że naruszenie polegające na umieszczeniu reklamy w pasie drogowym bez zezwolenia nie było znikome i wymagało nałożenia kary pieniężnej.

Dla stwierdzenia choroby zawodowej wystarczające jest udowodnienie wysokiego prawdopodobieństwa jej związku z warunkami pracy, a nie wykazanie wyłączności przyczyn zawodowych, co uzasadnia decyzje organów sanitarno-orzeczniczych. Skarga kasacyjna nieskuteczna.

Sąd kasacyjny prawidłowo oddalił skargę kasacyjną spółki, potwierdzając zasadność kary administracyjnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym, przy czym postępowanie zakończono skutecznie przed upływem terminu przedawnienia.

Brak pieczęci imiennej na świadectwie autentyczności tytoniu nie uzasadnia odmowy jego uprzywilejowanego traktowania taryfowego, jeśli świadectwo spełnia inne wymogi wskazane w przepisach unijnych dotyczących poświadczania autentyczności produktu.

Postępowanie o umorzenie zaległości podatkowej wszczęte przed jej przymusowym wyegzekwowaniem nie staje się bezprzedmiotowe wskutek dokonania egzekucji w toku postępowania, co wymaga merytorycznego rozpoznania żądań podatnika.

Zapłata zaległości podatkowych w trakcie postępowania o udzielenie ulgi nie skutkuje automatycznym umorzeniem postępowania jako bezprzedmiotowego; konieczna jest pełna ocena merytoryczna wniosku o ulgę według stanu faktycznego na moment jego wniesienia.

Członek zarządu spółki z o.o. odpowiada solidarnie za jej zaległości podatkowe, jeżeli nie zgłosi wniosku o ogłoszenie upadłości w odpowiednim terminie, nawet jeśli powstały one w granicach bliskiego zaprzestania pełnienia funkcji (§ 116 ust. 1 o.p.). Okoliczności niewypłacalności nie wymagają opinii biegłego, jeśli dane bilansowe są wystarczające.

Podatnik zobowiązany jest prowadzić ewidencję umożliwiającą ustalenie przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, dla skorzystania z ulgi IP BOX. Brak spełnienia tego obowiązku uniemożliwia zastosowanie preferencyjnej stawki opodatkowania.

Bezczynność Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w rozpoznaniu zażalenia, trwająca prawie rok, stanowiła rażące naruszenie prawa, pomimo zwiększonego obciążenia organu administracyjnego, co prowadzi do utrzymania w mocy wyroku o jej uznaniu.