Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził zasadność ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości skarżących zgodnie z art. 124 ust. 1 u.g.n., podtrzymując decyzje organów niższej instancji. Decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego, mimo braku zgody właścicieli na proponowane warunki, była zgodna z przedmiotem zezwoleń ustawowych.

Skarga kasacyjna J.M. i S.M. na oddalenie skargi w sprawie umorzenia postępowania wznowieniowego nie posiada uzasadnionych podstaw prawnych. Fakt uchybienia terminu do złożenia wniosku o wznowienie uzasadnia umorzenie postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż prawidłowość ustaleń co do liczby uczniów wpływających na kwotę dotacji oświatowej podjętych przez Prezydenta Miasta Krakowa była zgodna z prawem, a zarzuty skargi kasacyjnej nie znalazły uzasadnienia prawnego.

Skarga kasacyjna wniesiona przez R. S. została oddalona jako bezzasadna, co potwierdza prawidłowość wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz decyzji administracyjnej dotyczącej nienależnie pobranych płatności zalesieniowych. Decyzję podjęto zgodnie z przepisami, przy braku wykazania istotnych naruszeń proceduralnych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną K. Sp. z o.o., potwierdzając legalność i prawidłowość decyzji Prezydenta Miasta Krakowa, wyrażonej w odmowie przyznania dotacji oświatowej, z uwzględnieniem zasad współżycia społecznego i ograniczeń budżetowych.

Zachodzące czynniki epidemiologiczne, działając jako siła wyższa, mogą usprawiedliwiać przekroczenie terminu ustawowego przez organ architektoniczno-budowlany na wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, wyłączając jego odpowiedzialność oraz unikając nałożenia kary pieniężnej.

Wykonywanie przewozu okazjonalnego bez wymaganej licencji oraz niespełniające wymogów konstrukcyjnych stanowi naruszenie ustawy o transporcie drogowym, uzasadniające nałożenie kary pieniężnej. Skarga kasacyjna nie wykazała uchybień procesowych ani materialnoprawnych.

Bezczynność organu administracyjnego w procedurze administracyjnej powinna być oceniana w kontekście całokształtu prowadzonego postępowania, a nie każde opóźnienie kwalifikuje się jako rażące naruszenie prawa, jeżeli organ podejmował działania mające na celu merytoryczne załatwienie sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że wobec zaniedbania przez organy administracji wyważenia wpływu pandemii COVID-19 na zwłokę w wydaniu decyzji, postanowienia dotyczące wymierzenia kary były przedwczesne. Nakazał ponowne rozpoznanie zażalenia Starosty z uwzględnieniem nadzwyczajnych okoliczności pandemii jako potencjalnych przyczyn usprawiedliwiających opóźnienie.

Oddalenie skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach jako nieuzasadnionej, potwierdzające potrzebę rzetelnego rozważenia kontynuacji funkcji i parametrów zabudowy w świetle przesłanki "dobrego sąsiedztwa" zgodnie z art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p.

Wydanie wyroku przez sąd odwoławczy w składzie jednoosobowym, przy kwalifikacji czynu wymagającej orzekania w składzie trzech sędziów, stanowi naruszenie prawa procesowego, będące bezwzględną przesłanką kasacyjną, uzasadniającą uchylenie wyroku i ponowne rozpoznanie sprawy.

Statek typu Offshore Tug/Supply Ship nie jest statkiem eksploatowanym w transporcie międzynarodowym zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. h Konwencji, co wyklucza możliwość stosowania preferencyjnych zasad rozliczenia podatku dochodowego za pracę najemną zgodnie z art. 14 ust. 3 Konwencji.

Małżonek osoby zobowiązanej w postępowaniu egzekucyjnym nie posiada legitymacji do wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie umorzenia tego postępowania, gdyż nie jest zobowiązanym w rozumieniu przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Wszczęcie postępowania karnego skarbowego skutecznie zawiesza bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, a skarga kasacyjna kwestionująca w całości rozstrzygnięcia organów egzekucyjnych nie zasługuje na uwzględnienie wobec braku wykazania naruszeń prawa materialnego i procesowego.

NSA oddalił skargę kasacyjną Skarżących na zatwierdzenie projektu zmian organizacji ruchu, uznając, że projekt spełniał wymogi prawne oraz uwzględniał potrzeby bezpieczeństwa i komunikacji lokalnej społeczności.

Zaświadczenie wskazujące wyłącznie na klasyfikację budynku wg KŚT jako mieszkalnego nie wystarcza do uznania, iż przynajmniej połowę liczby lokali stanowią lokale mieszkalne, co jest niezbędne do przekształcenia prawa użytkowania wieczystego na prawo własności według ustawy o przekształceniu gruntu.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że decyzja o odmowie zwolnienia skarżącej z obowiązku ponoszenia opłat za pobyt córki w domu pomocy społecznej była zgodna z prawem, gdyż skarżąca nie wykazała wystąpienia przesłanek do zwolnienia z opłat określonych w art. 64 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej.

Placówka zapewniająca całodobową opiekę musi posiadać zezwolenie. Rozdzielanie usług opieki i najmu celem uniknięcia regulacji jest niedopuszczalne, a skargi kasacyjne nie wykazały błędów oceny prawnej w decyzji organów i sądów.

Małżeństwo z zobowiązanym nie uprawnia do wniesienia zażalenia na postanowienie egzekucyjne; zażalenie przysługuje wyłącznie zobowiązanemu, a skarga kasacyjna oddalona z braku legitymacji procesowej skarżącej.

Małżonek zobowiązanego, wobec którego skierowano egzekucję do majątku wspólnego, nie posiada legitymacji do wniesienia zarzutów w ramach postępowania egzekucyjnego, które przysługuje wyłącznie zobowiązanemu w rozumieniu art. 1a pkt 20 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Małżonek zobowiązanego nie posiada legitymacji do wniesienia zażalenia na postanowienie w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego, ze względu na brak statusu "zobowiązanego" w rozumieniu przepisów u.p.e.a.

Uchybienie terminu do wniesienia zażalenia jest okolicznością obiektywną, która obliguje organ odwoławczy do wydania postanowienia stwierdzającego to uchybienie, co uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie sprawy przez organ (art. 134 k.p.a.).

Naczelny Sąd Administracyjny, działając w granicach zakreślonych przez art. 174 p.p.s.a., uznał, że skuteczne wszczęcie postępowania karnego skarbowego prawidłowo zawiesiło bieg przedawnienia zobowiązań podatkowych, a tym samym oddalił skargę kasacyjną jako niezasadną.

Przesłanki niezbędne do zastosowania art. 61 ust. 2e u.p.s. w zakresie ustalania odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej muszą uwzględniać wnioski stron o zwolnienie z opłaty złożone na podstawie art. 64 u.p.s. oraz składające się na nie okoliczności faktyczne, co naruszone prowadzi do konieczności uchylenia zaskarżonych decyzji.