Wyrok nakazowy wydany w sprawie K.S. podlega uchyleniu z powodu braku spełnienia znamion wykroczenia z art. 94 § 1 k.w. Brak uprawnień do kierowania pojazdem nie zaistniał w dacie zarzucanego czynu, gdyż obwiniony posiadał ważne prawo jazdy.
Postępowanie legalizacyjne i naprawcze, zgodnie z art. 53a i 72a Prawa budowlanego, wszczyna się wyłącznie z urzędu, co wyklucza inicjatywę wniosku strony. Wnioskodawca nie posiada legitymacji do żądania rozpoczęcia takiego postępowania.
NSA stwierdził prawidłowość zastosowania przepisów techniczno-budowlanych z 1999 roku dla omawianej inwestycji, podtrzymując decyzje organów administracyjnych wobec braku uchybień proceduralnych i merytorycznych, oddalając skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA z uwagi na braki w uzasadnieniu, uniemożliwiające instancyjną kontrolę, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania i wzywając do pełnej analizy zgodności regulacji lokalnych z przepisami prawa powszechnie obowiązującego.
Rada gminy może odmówić zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym jedynie, gdy przyczyny tej decyzji związane są z wykonywaniem mandatu. Brak takiego związku obliguje do wyrażenia zgody (art. 25 ust. 2 u.s.g.).
Brak podstaw do ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji na terenie o dominującym charakterze przemysłowo-usługowym, gdzie planowana funkcja mieszkaniowa narusza zasadę dobrego sąsiedztwa i istniejący ład przestrzenny. Skarga kasacyjna oddalona.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że dla planowanej inwestycji w postaci punktu zbierania i sortowania odpadów nie zachodzi potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, albowiem spełniono wszystkie formalne i merytoryczne przesłanki przewidziane przepisami prawa, a przedstawiona karta informacyjna przedsięwzięcia jest kompletna i rzetelna.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że rozporządzenie zmieniające dotyczące inwestycji telekomunikacyjnych jest zgodne z ustawowym upoważnieniem oraz Konstytucją RP, przez co brak jest podstaw do podważenia jego zastosowania.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną wobec braku możliwości osiągnięcia progu punktowego wymaganego do przyznania stypendium przez skarżącego, akceptując jednocześnie legalność merytoryczną decyzji ministra przy uznaniu niektórych uchybień proceduralnych.
Do uzyskania świadczenia pieniężnego z tytułu pełnienia funkcji sołtysa, niezbędne jest spełnienie wymogu 8-letniego okresu pełnienia funkcji, zgodnie z ustawą z dnia 26 maja 2023 r. Ocena spełnienia tego warunku dokonuje się według stanu prawnego na datę wydania decyzji administracyjnej.
Organizacja ekologiczna nie posiada legitymacji do wszczynania postępowań administracyjnych o ograniczenie pozwoleń wodnoprawnych; jej udział ogranicza się do etapów odwoławczych.
Sąd I instancji słusznie uchylił decyzje obu instancji, wskazując na nienależyte ustalenie podstaw odpowiedzialności administracyjnej Z jako organizatora transportu. Skargi kasacyjne oddalone z uwagi na brak wykazania odpowiedzialności Z oraz niewystarczające wyjaśnienie naruszeń przepisów o czasie pracy kierowców.
NSA uznaje, że w przypadku działalności wydobywczej prowadzonej bez koncesji, odpowiedzialnym jest podmiot faktycznie dokonujący wydobycia, a ustalenia faktyczne sądu I instancji wsparte są należytym materiałem dowodowym, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej.
Zgodnie z art. 39 ust. 1 i 2 u.p.s., decyzja o przyznaniu zasiłku należy do uznania administracyjnego, uwzględniającego dostępne środki i hierarchię potrzeb. Przyznanie pomocy w obniżonej kwocie jest zgodne z prawem, nawet przy spełnieniu kryteriów dochodowych.
Odwołanie od decyzji organu I instancji dotyczącej oceny oddziaływania na środowisko wymaga weryfikacji zgodności ustaleń z obowiązującymi przepisami i opinie wyspecjalizowanych organów mogą być decydujące przy stwierdzeniu zbędności takiej oceny.
Brak dokonania przez organ administracji publicznej pełnej weryfikacji przesłanek wznowienia postępowania, w tym rzeczywistego zaprzestania prowadzenia działalności rolniczej przez wnioskodawcę, uzasadnia uchylenie decyzji i postanowień kończących wznowione postępowanie administracyjne.
Oświetlenie reklam od wewnątrz przy użyciu białego światła LED nie stanowi projekcji świetlnej zabronionej uchwałą krajobrazową, o ile nie prowadzi do emisji obrazu na zewnątrz. NSA wskazał na konieczność ścisłej interpretacji ograniczeń uchwały krajobrazowej.
W wydaniu wyroku łącznego obejmującego kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami poprzedzającymi wykonanie europejskiego nakazu aresztowania dochodzi do rażącego naruszenia art. 607e § 1 k.p.k., gdy skazany nie zrzeka się zasady specjalności.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną z powodu niespełnienia wymogów skargi oraz braku uzasadnionych podstaw do stwierdzenia naruszenia prawa przez organy pierwszej instancji; postępowanie przed tymi organami odbyło się zgodnie z obowiązującymi przepisami.
Beneficjent działania zgodnie z wytycznymi nie jest zobowiązany do zwrotu dofinansowania, jeśli realizacja projektu opierała się na akceptowanych formach weryfikacji uczestników, nawet przy późniejszej weryfikacji uznanej za nieadekwatną.
Osoba pełniąca funkcję prezesa zarządu w spółce będącej własnością publiczną jest uznawana za osobę pełniącą funkcję publiczną. Ograniczenie dostępu do informacji publicznej na podstawie tajemnicy przedsiębiorcy wymaga wykazania jej zasadności.
Bezczynność organu administracyjnego w rozpoznaniu wniosku zainteresowanego, która skutkuje przekroczeniem ustawowych terminów i brakiem uzasadnionych przesłanek proceduralnych, skutkuje uznaniem naruszenia prawa jako rażącego (art. 149 § 1a p.p.s.a.).
Decyzja administracyjna o obowiązku pokrycia kosztów usunięcia i przechowywania pojazdu powinna uwzględniać prawomocne ustalenia co do własności pojazdu i nie może obciążać wcześniejszego właściciela kosztami wynikającymi z bezczynności organów.
NSA utrzymał w mocy wyrok WSA, uznając, że przy wydawaniu decyzji o pozwoleniu na budowę nie doszło do rażącego naruszenia prawa, a uchybienia formalne nie stanowią podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji.