Nałożenie kary pieniężnej na C. Sp. z o.o. za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia było zgodne z prawem, gdyż materiał dowodowy jednoznacznie potwierdzał naruszenie. Brak przesłanek do odstąpienia od kary z uwagi na profesjonalny charakter działalności spółki.

Stwierdzenie wygaśnięcia decyzji administracyjnej wymaga wykazania jej bezprzedmiotowości oraz występowania interesu społecznego lub stronie. Rozwiązanie komitetu wyborczego nie skutkuje bezprzedmiotowością, jeżeli odpowiedzialność prawna przechodzi na inne podmioty.

Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji farmy fotowoltaicznej została wydana z rażącym naruszeniem prawa, niezgodnie z MPZP, gdyż farma nie jest "obiektem infrastruktury technicznej". Sąd podtrzymuje uchylenie tej decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Zażalenie na postanowienie dotyczące odmowy wstrzymania wykonania decyzji Prezesa PUODO należy oddalić, gdyż skarżąca nie wykazała przesłanek uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, związanych z wykonaniem decyzji.

Różnicowanie stawek opłat zmiennych za pobór wód na podstawie celu użytkowania, tj. zaopatrzenia ludności i działalności komercyjnej, zgodne jest z prawem i z zasadą "użytkownik płaci", uzasadniając zastosowanie różnych stawek opłat wodnych.

Nałożenie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia było zgodne z prawem, a zgromadzony materiał dowodowy uzasadniał stwierdzenie naruszenia. Skarga kasacyjna okazała się niezasadna.

Nałożenie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia jest zgodne z prawem, gdy ustalenia faktyczne, oparte na dostępnych dowodach, potwierdzają takie zajęcie, a nie wymaga się specjalistycznych map prawnych lub opinii biegłych.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że proces analizy urbanistycznej oraz ustalenia warunków zabudowy został przeprowadzony prawidłowo, nie naruszając zasady dobrego sąsiedztwa, co uzasadniało oddalenie skargi. Podkreślono znaczenie całościowej analizy akt administracyjnych.

Działka wykorzystywana na cele publiczne stanowi przesłankę do odmowy przyznania prawa użytkowania wieczystego, zgodnie z art. 214a ust. 1 i 2 u.g.n. Przesłanka dotyczy nawet części działki, uzasadniając ochronę racjonalnego zagospodarowania gruntów.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że kara pieniężna za niewyposażenie kierowcy w wypis z licencji na transport była nałożona prawidłowo; protokół kontroli jest dokumentem urzędowym potwierdzającym stan faktyczny.

Podmiot wpisany do rejestru działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych zobowiązany jest do składania sprawozdań niezależnie od faktycznej działalności. Niezłożenie sprawozdania skutkuje karą niezależną od winy, a obowiązki formalne wynikają z samego wpisu do rejestru.

Zmiana terminu likwidacji szkoły nie stanowi istotnej zmiany stanu faktycznego zmierzającej do rozpoczęcia nowego postępowania, a organy orzekające w sprawie są związane wcześniejszym wyrokiem sądu administracyjnego dotyczącym tej samej kwestii.

Brak przetwarzania danych osobowych przez entitet wyklucza podstawy do obowiązku informacyjnego z art. 14 RODO, co uzasadnia umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego.

Odmowa zwrotu części wywłaszczonej nieruchomości jest uzasadniona, gdyż cel wywłaszczenia został zrealizowany w zakresie wymaganym przez dekret z 1949 r. Brak detalicznej lokalizacji nie stoi na przeszkodzie decyzji administracyjnej.

NSA uznaje, że obiekt może być wpisany do rejestru zabytków tylko przy spełnieniu wysokich standardów wartości zabytkowych, a niekompletność i przekształcenie obiektu uzasadniają odmowę wpisu.

Zapłacona kara umowna, która minimalizuje większe straty i ma związek przyczynowy z ochroną źródła przychodów, może stanowić koszt uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.

NSA orzeka, iż zarzuty skargi kasacyjnej wobec decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego były nieuzasadnione, a określony w decyzji zakres obowiązków był klarowny i prawidłowy, co uzasadnia jej oddalenie.

Oddalenie skargi kasacyjnej w sprawie nakazu rozbiórki budynku niezgodnego z zatwierdzonym planem. Zaniechanie złożenia projektu budowlanego zamiennego wyklucza możliwość kontestowania decyzji rozbiórkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż w postępowaniu interpretacyjnym, organy podatkowe nie są uprawnione do oceny konstytucyjności przepisów prawa podatkowego, a interpretacje indywidualne muszą opierać się wyłącznie na literalnej wykładni obowiązujących przepisów.

Prawo do świadczenia pielęgnacyjnego nie powstaje, jeśli negatywna przesłanka w postaci równoczesnego pobierania rodzicielskiego świadczenia uzupełniającego nie została wyeliminowana przed 31 grudnia 2023 r.; skutkuje to zastosowaniem nowych przepisów.

Informacja o przyznaniu dodatku węglowego nie stanowi decyzji administracyjnej. Potwierdzenie braku zamieszkiwania pod zgłoszonym adresem w wywiadach środowiskowych uzasadnia zwrot nienależnie pobranego dodatku. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak naruszeń prawa materialnego i procesowego.

Skarżący legitymują się interesem prawnym w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji komunalizacyjnej, wynikającym z prawa własności do budynku, zgodnie z art. 5 dekretu warszawskiego oraz księgą wieczystą, potwierdzającym ich uprawnienia.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że niedociągnięcia w operacie szacunkowym uniemożliwiają ocenę podobieństwa nieruchomości, co uzasadnia decyzję kasacyjną i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Skarga kasacyjna nie wykazała zasadności naruszeń prawnych przez sąd pierwszej instancji.

Przedsiębiorstwo wodociągowe realizujące hurtową sprzedaż wody nie może korzystać z preferencyjnych stawek opłat zmiennych przewidzianych dla wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, a obowiązuje je wyższa stawka wynikająca z innego przeznaczenia wody.