Zmiany w pozwoleniu zintegrowanym, które znacząco wpływają na jeden komponent środowiska, są uznawane za istotne, nawet jeśli emisje w innym zakresie ulegają redukcji. Organ odwoławczy winien zapewnić społeczeństwu prawo udziału, zgodnie z zasadą kompleksowości ochrony środowiska.

Odmowa przyjęcia decyzji administracyjnej przez osobę mającą funkcję kierowniczą, w świetle art. 47 § 1 k.p.a., skutkuje uznaniem decyzji za doręczoną. Nadużycie prawa procesowego przez stronę, mające na celu zawieszenie postępowania, nie zasługuje na ochronę prawną.

Członek zarządu spółki z o.o. ponosi odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki, jeżeli nie spełnił przesłanek egzoneracyjnych, takich jak zgłoszenie wniosku o upadłość we właściwym czasie lub wskazanie mienia spółki do zaspokojenia zaległości.

W sytuacji braku danych ewidencyjnych organy podatkowe mają prawo ustalić podstawę opodatkowania budynków na podstawie innych dowodów, nawet gdy skarżący uniemożliwia ponowne oględziny. NSA podtrzymał zasadność opodatkowania budynków według powierzchni użytkowej ustalonej w trakcie dostępnych oględzin.

Opodatkowaniu podlega powierzchnia użytkowa budynków określona na podstawie protokołu oględzin, jeśli podatnik uniemożliwił przeprowadzenie oględzin biegłego. Dane ewidencji gruntów nie są jedyną źródlaną podstawą wymiaru podatków w przypadku braku niezbędnych informacji.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że stwierdzenie nieważności decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie automatycznie rodzi obowiązku stwierdzenia nieważności zależnej decyzji o usunięciu krzewów, jeżeli brak jest merytorycznej zależności między zakwestionowanymi decyzjami, co uzasadnia samodzielne ich funkcjonowanie w obrocie prawnym.

Władanie nieruchomością powoduje domniemanie posiadania odpadów tam złożonych, które obciąża władającego obowiązkiem ich usunięcia, o ile domniemanie to nie zostanie skutecznie obalone dowodami na istnienie innego posiadacza odpadów.

Wniesione skargi kasacyjne nie wykazały naruszeń uzasadniających uchylenie wyroku oddalającego żądanie wstrzymania wykonania decyzji budowlanej; prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania nie zostało uprawdopodobnione.

Przeszkody pandemiczne nie wpływają na stawkę podatku od nieruchomości związanych z działalnością gospodarczą; podmiot posiadający nieruchomość jako przedsiębiorca pozostaje zobowiązany płacić wyższą stawkę, nawet przy czasowym zaprzestaniu korzystania z nieruchomości.

Przejściowe ograniczenia działalności gospodarczej wywołane pandemią COVID-19 nie pozbawiają nieruchomości posiadanej przez przedsiębiorcę związku z prowadzeniem działalności gospodarczej, nie wpływając na stosowaną stawkę podatku od nieruchomości zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.

Prawidłowe wykonanie nałożonego obowiązku jest jedynym warunkiem umorzenia grzywny w celu przymuszenia (art. 125 § 1 u.p.e.a.). Niedopuszczalne jest umorzenie grzywny w kontekście częściowego wykonania obowiązku lub z uwagi na inne okoliczności, takie jak trudna sytuacja finansowa zobowiązanego.

Faktury sprzedażowe VAT RR nie odzwierciedlające rzeczywistych transakcji i zawierające istotne błędy formalne nie mogą stanowić dowodu uznania kosztów poniesionych w ramach podatku dochodowego od osób fizycznych, niezależnie od opisanej przez Skarżącego staranności w ich wystawieniu.

Nieodpłatne nabycie akcji zastrzeżonych w ramach programu motywacyjnego nie powoduje powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Przychód powstaje dopiero w momencie odpłatnego zbycia akcji jako przychód z kapitałów pieniężnych.

Zgodnie z art. 45 k.c. tylko przedmioty materialne uznane mogą być za rzeczy. W konsekwencji, kryptowaluty jako niematerialne byty cyfrowe nie spełniają definicji rzeczy, a więc nie są objęte ustawą o rzeczach znalezionych. Umorzenie postępowania w sprawie znalezienia kryptowalut było zasadne.

Grunty będące w rekultywacji, należące do przedsiębiorcy, podlegają opodatkowaniu jako związane z działalnością gospodarczą do czasu ostatecznego zakończenia rekultywacji. Związek z działalnością wymaga analizy konkretnej sytuacji, niezależnie od posiadania.

Odmowa stwierdzenia nadpłaty w CIT za 2015 r. jest uzasadniona, gdy brak jest dokumentacji umożliwiającej weryfikację korekty cen transferowych i opłat za usługi wewnątrzgrupowe jako kosztów uzyskania przychodu (art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.).

Kryptowaluty, jako niematerialne aktywa cyfrowe, nie stanowią rzeczy w rozumieniu art. 45 k.c., a tym samym nie podlegają regulacjom ustawy o rzeczach znalezionych, co wyklucza możliwość żądania zaświadczenia o przechowywaniu i wydaniu rzeczy.

Nie doszło do naruszenia art. 189f k.p.a. w postępowaniu przed organem, a zarzuty kasacyjne dotyczące wagi naruszenia prawa uznane zostały za bezzasadne. Opłata podwyższona została ustalona zgodnie z przepisami.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, stwierdzając, że naruszenie przepisów postępowania przez organy niższych instancji nie miało istotnego wpływu na rozstrzygnięcie sprawy o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia.

Komisja Konkursowa jest organem administracyjnym w ujęciu funkcjonalnym. Odmowa rozpatrzenia zgodnej z wymaganiami formalnymi oferty kandydata na członka samorządowego kolegium odwoławczego, bez dokonania rozmowy kwalifikacyjnej, narusza przepisy ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych oraz rozporządzenie o konkursie.

NSA oddala skargę kasacyjną jako niezasadną, potwierdzając legalność wyroku WSA, który uznał zgodność z prawem odmowy przyznania większego lokalu socjalnego przez Zarząd Dzielnicy Praga-Północ.

Organ egzekucyjny naruszył zasady proceduralne, w tym zasadę dwuinstancyjności, w sprawie dotyczącej egzekucji zaległości podatkowej; uzasadnienie decyzji administracyjnych musi być wystarczające do oceny zgodności z prawem.

Organ odwoławczy zobowiązany jest do wyczerpującego odniesienia się do zarzutów zgłaszanych przez stronę w postępowaniu administracyjnym, a brak pełnego uzasadnienia faktycznego i prawnego postanowienia stanowi naruszenie zasad postępowania administracyjnego, co skutkuje jego uchyleniem.

Brak możliwości ustalenia wysokości dochodu z działalności gospodarczej poza granicami kraju, zgodnie z art. 312 ust. 4 ustawy o obronie Ojczyzny, uprawnia organy wojskowe do odmowy świadczenia rekompensującego na podstawie przedstawionych dokumentów innych niż wymagane rozporządzeniem oświadczenie polskiego urzędu skarbowego.