Negatywne oceny organu podatkowego dotyczące należytej staranności spółki w zakresie weryfikacji kontrahentów oraz odmowa odliczenia podatku VAT z tytułu zakwestionowanych faktur były nieuzasadnione i opierały się na wadliwych ustaleniach faktycznych oraz naruszeniach prawa procesowego i materialnego.
Podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, jeżeli przy zachowaniu należytej staranności faktycznie nie miał możliwości wykrycia oszustwa ze strony kontrahenta, nawet jeśli wystawione faktury okazały się nierzetelne.
Organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności, gdy nie wykonuje ustawowego obowiązku w przewidzianym terminie, a spór o charakter wnioskowanej informacji nie wyklucza jego obowiązku do udzielenia odpowiedzi.
Podmiot, który utracił status towarzystwa funduszy inwestycyjnych, pozostaje zobowiązany do uiszczenia opłaty rocznej za nadzór za okres, w którym działał jako taki podmiot, zgodnie z art. 236 ust. 2a u.f.i. Decyzja KNF określająca tę zaległość była prawidłowa.
Nie można wykluczać członkostwa we wspólnocie samorządowej w oparciu o fizyczne zamieszkanie w innej gminie, gdy skarżący został tymczasowo umieszczony w lokalu przez decyzję własnej gminy. Decyzja odmawiająca przydziału lokalu z zasobu gminy, podjęta bez właściwego pouczenia, podlega uchyleniu.
Skarga kasacyjna organu w przedmiocie zobowiązania funkcjonariuszki do zwrotu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego jest bezzasadna, z uwagi na niewystarczająco wyjaśniony stan faktyczny sprawy oraz brak dokładnych ustaleń co do charakteru pomocy finansowej otrzymanej przez małżonka skarżącej.
Oddalenie skargi kasacyjnej w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń myśliwską ze względu na zaburzenia zdrowotne; orzeczenia lekarskie i psychologiczne są jedynymi podstawami dowodowymi; prawo posiadania broni nie stanowi prawa podmiotowego słabiej chronionego.
Przetwarzanie danych osobowych przez bank w celu ochrony przed potencjalnymi przyszłymi roszczeniami nie spełnia przesłanek art. 6 ust. 1 lit. f RODO, gdyż art. ten dotyczy ochrony istniejących interesów prawnych, a nie hipotetycznych.
Brak możliwości wydania zaświadczenia administracyjnego potwierdzającego prowadzenie gospodarstwa rolnego, jeżeli organ, mimo postępowania wyjaśniającego, nie dysponuje ewidencją potwierdzającą fakt prowadzenia gospodarstwa, a samo posiadanie lub obowiązki podatkowe nie są wystarczające.
Przetwarzanie danych osobowych przez bank w celu wynikającym z prawnie uzasadnionych interesów administratora na podstawie art. 6 ust. 1 lit. f RODO wymaga realnego interesu, nie hipotetycznego zabezpieczania się przed ewentualnymi roszczeniami.
Poinformowanie osoby o zamiarze przetwarzania jej danych osobowych po wygaśnięciu umowy kredytowej jest warunkiem koniecznym zgodnie z art. 105a ust. 3 Prawa bankowego. Niedopełnienie tego obowiązku przez bank uniemożliwia legalne przetwarzanie danych, a ciężar wykazania skutecznego doręczenia informacji spoczywa na banku.
Sąd administracyjny uznał, że sprostowanie błędów pisarskich w decyzji KNF, dokonane na podstawie art. 113 § 1 k.p.a., jest dopuszczalne, o ile nie wpływa na zmianę merytoryczną treści rozstrzygnięcia.
Na gruncie niniejszej sprawy emitentowi papierów wartościowych przysługuje interes prawny do kwestionowania decyzji nakładającej ograniczenia na jego uprawnienia do obrotu akcjami. Interes ten istnieje również, gdy decyzja została uprzednio uchylona.
Kolegialny charakter zarządu spółki publicznej nie wyłącza odpowiedzialności jego członków za naruszenia obowiązków informacyjnych emitenta; istotne w wewnętrznym podziale kompetencji są wyłącznie postanowienia statutu spółki.
Odmowa wszczęcia postępowania podatkowego w zakresie zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za październik 2014 r. była uzasadniona, gdyż organ nie powinien wszczynać postępowania, lecz dokonać czynności materialno-technicznej zwrotu zgodnie z prawomocnym wyrokiem.
Dostawa posiłków w ramach diet pudełkowych, obejmująca element usługowy w postaci przygotowania indywidualnych zestawów żywieniowych, podlega opodatkowaniu VAT według stawki 8%, jako usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), zgodnie z art. 41 ust. 12f ustawy o VAT.
Wykonywanie przez wspólnika spółki z o.o. powtarzających się świadczeń niepieniężnych, które ze względu na charakter zbliżony do stosunku pracy, nie jest samodzielną działalnością gospodarczą i nie stanowi czynności opodatkowanej podatkiem VAT.
Ocena merytoryczna naboru na stanowisko w służbie cywilnej musi uwzględniać zasady otwartości i konkurencyjności, a brak jasnych kryteriów oceny rozmowy kwalifikacyjnej narusza zasady ustawy o służbie cywilnej.
W postępowaniu administracyjnym dotyczącym naboru do służby cywilnej, brak ustalonych i transparentnych kryteriów oceny podczas rozmowy kwalifikacyjnej stanowi naruszenie zasad otwartości i konkurencyjności, co może skutkować bezskutecznością wyników procedury rekrutacyjnej.
Sąd oddala skargę kasacyjną P. S.A. uznając, że decyzja Komisji Nadzoru Finansowego o nałożeniu kary pieniężnej za nieterminową wypłatę odszkodowań była zasadna i zgodna z obowiązującymi przepisami ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych.
Zasady ustalania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop muszą odpowiadać rzeczywistej wartości wynagrodzenia za ten urlop, zgodnie z prawnym standardem ochrony konstytucyjnych praw majątkowych, co obliguje do stosowania kryteriów z ustawy konstytucyjnej nawet dla świadczeń nabytych przed nowelizacją przepisów.
NSA uznał odmowę przyznania pomocy mieszkaniowej za zgodną z prawem. Skarga kasacyjna była bezzasadna z powodu braku pełnej dokumentacji oraz właściwego stosowania aktualnych uchwał przez organy administracyjne.
Spółka handlowa nie jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, jeśli nie realizuje zadań publicznych ani nie dysponuje majątkiem publicznym, niezależnie od transakcji z podmiotami publicznymi. Skarga kasacyjna oddalona.
Skuteczne poinformowanie klienta banku o zamiarze przetwarzania jego danych osobowych bez zgody, po wygaśnięciu zobowiązania, wymaga dowodu doręczenia takich informacji, nie zaś domniemanego doręczenia na podstawie potwierdzenia nadania przesyłki.