Orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości UE stanowi przesłankę wznowienia postępowania podatkowego, jeśli wpływa na treść decyzji ostatecznej, co uzasadnia uchylenie tejże decyzji oraz wyroku sądu I instancji w analizowanej sprawie.

Zobowiązanie z tytułu opłat za korzystanie z usług wodnych powstaje poprzez wydanie decyzji konstytutywnej, nie zaś przez doręczenie informacji. Zaskarżone decyzje, doręczone po upływie 3 lat, nie wywołały skutków prawnych, zgodnie z art. 68 § 1 Ordynacji podatkowej.

Decyzja organu administracyjnego o udzieleniu pozwolenia wodnoprawnego jest wadliwa, jeżeli nałożone obowiązki są zbyt ogólne, co uniemożliwia ich efektywną egzekwację i ochronę środowiska, a uchylenie takiej decyzji przez sąd jest uzasadnione.

O ile posiadacz odpadów dwukrotnie, w okresie trzech lat, dopuścił się naruszenia zezwolenia na gospodarowanie odpadami, wojewódzki inspektor ochrony środowiska jest zobowiązany do wstrzymania działalności posiadacza odpadów na podstawie art. 32 ust. 1b ustawy o odpadach.

Informacja ustalająca wysokość opłaty za usługi wodne, wydana na podstawie art. 272 ust. 17 Prawa wodnego, nie ma charakteru konstytutywnego. Zobowiązanie powstaje poprzez decyzję administracyjną, która musi być doręczona przed upływem terminów przewidzianych w Ordynacji podatkowej.

Decyzja administracyjna ustalająca wysokość opłaty za usługi wodne, wydana po upływie 3 lat od końca roku powstania obowiązku, nie tworzy zobowiązania podatkowego. Informacja o wysokości opłaty nie ma charakteru władczego.

Przyznanie pomocy społecznej może być odmówione, gdy istnieje dysproporcja między deklarowanymi dochodami a rzeczywistą sytuacją majątkową wnioskodawcy, wskazująca na możliwość samodzielnego przezwyciężenia trudnej sytuacji życiowej.

Sąd oddala skargę kasacyjną, podtrzymując decyzję administracyjną o umorzeniu postępowania z mocy prawa na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy z 2021 r. Zmiana prawa nie naruszała Konstytucji RP lub Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.

Odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania nie narusza prawa, gdy przesyłka została skutecznie doręczona w trybie fikcji doręczenia, a skarżący nie wykazał braku winy w jej niepodjęciu. Skarga kasacyjna podlega oddaleniu w braku interesu prawnego wnoszącego.

Zmiana metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi zmianę danych wymagających złożenia nowej deklaracji przez właściciela nieruchomości. Brak złożenia deklaracji uprawnia organ do wydania decyzji o wysokości opłaty.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w zakresie odroczenia płatności podatkowej VAT, zarządzając ponowne rozpoznanie sprawy. WSA powinien przeprowadzić szczegółową ocenę granic uznania administracyjnego oraz właściwe ustalenie przesłanek przyznania ulgi.

Obowiązkowe szczepienia ochronne mogą być egzekwowane wobec braku wykazania przeciwwskazań lekarskich i wcześniejszego obowiązywania przepisów uznanych później za niekonstytucyjne.

Informacja ustalająca wysokość opłaty za usługi wodne, zgodnie z art. 272 ust. 17 Prawa wodnego, ma charakter materialno-techniczny i nie kreuje zobowiązania podatkowego. Decyzja administracyjna, wydana na podstawie art. 273 ust. 6 Prawa wodnego, jest konstytutywna i jedynie ona ustala wysokość zobowiązania podatkowego.

Zarządzenie pokontrolne organu ochrony środowiska powinno jasno określać obowiązki kontrolowanej jednostki, zwłaszcza gdy przepisy i załączniki do zezwoleń są sprzeczne; nie jest wystarczające jedynie przepisanie przepisów prawa.

Skarga kasacyjna Przedsiębiorstwa G. Sp. z o.o. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu została oddalona, uznając zasadność decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i potwierdzając obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę dla prac budowlanych związanych z wodociągiem.

Działanie Dyrektora KIS, polegające na wydaniu interpretacji indywidualnej dotyczącej opłat od napojów alkoholowych, było pozbawione podstaw prawnych, gdyż wniosek został milcząco załatwiony przez Ministra Zdrowia. Interpretację indywidualną należało uchylić jako przyjętą z naruszeniem zasady legalizmu.

Członek zarządu spółki ograniczonej odpowiedzialności ponosi solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki, jeżeli nie wykaże, że właściwie złożono wniosek o ogłoszenie upadłości w wymaganym terminie, mimo znanej i potwierdzonej trwałym zobowiązaniem niewypłacalności.

Przepis art. 86a ustawy Prawo farmaceutyczne, przewidujący zakazy dystrybucji leków, nie stanowi podstawy do wydania interpretacji indywidualnej na mocy art. 34 ustawy Prawo przedsiębiorców, gdyż nie nakłada obowiązku świadczenia danin publicznych.

Dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego wymagane jest istnienie związku przyczynowego między sprawowaniem opieki nad osobą niepełnosprawną a niemożności podjęcia zatrudnienia; brak takiego związku uzasadnia odmowę przyznania świadczenia.

Oddalenie skargi kasacyjnej z powodu braku podstaw do podważenia ustaleń co do obowiązku szczepień ochronnych dziecka, uznanie zasadności wykonywanego postępowania egzekucyjnego wobec braku przeciwwskazań medycznych, potwierdzonych dokumentacją lekarską.

Na podstawie art. 184 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną jako bezzasadną, uznając za prawidłowe i zgodne z prawem nałożenie przez organy administracyjne kary za nieterminowe złożenie sprawozdania z odbioru odpadów, bez podstaw do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a.

Czas dopływu ścieków do jeziora, w kontekście art. 75 pkt 2 lit. d ustawy Prawo wodne, należy liczyć od momentu wypłynięcia ścieków z oczyszczalni. Wody opuszczające oczyszczalnię ścieków są nadal ściekami, co wpływa na ocenę spełnienia przesłanki czasowej zakazu wprowadzenia takich ścieków do jeziora.

Zakaz grodzenia terenów przy publicznych wodach powierzchniowych określony w art. 232 ust. 1 Prawa wodnego nie podlega odstępstwom bez istotnego zagrożenia bezpieczeństwa publicznego. Argumenty związane z ochroną własności i działalnością gospodarczą nie uzasadniają odstępstwa, jeśli nie dowiedziono poważnego i powszechnego zagrożenia.

Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko musi zawierać właściwie opisane oraz różniące się od siebie warianty, w tym racjonalny wariant alternatywny oraz racjonalny wariant najkorzystniejszy dla środowiska, które nie mogą być pozorne ani sprowadzać się do minimalnych technicznych różnic.