Dotacja publiczna, wykorzystana z przekroczeniem limitu wydatków bieżących przewidzianych ustawą o finansowaniu zadań oświatowych, stanowi naruszenie jej przeznaczenia i uzasadnia obowiązek zwrotu w części przekraczającej ustawowe przepisy.

Organ egzekucyjny, stosując przepis art. 59 § 2 u.p.e.a., prawidłowo uznał braki majątkowe Skarżącej jako fakt uzasadniający umorzenie postępowania egzekucyjnego; NSA oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając zgodność z prawem działania organu.

Klasyfikacja obiektów przemysłowych jako budowle dla celów podatkowych musi być dokonana indywidualnie dla każdego obiektu, w oparciu o przepisy prawa budowlanego i podatkowego, a nie jedynie na podstawie ich funkcjonalnych powiązań.

Obiekt taki jak stacja redukcyjna, kotłownia, czy nawanialnia, dla celów podatku od nieruchomości, muszą spełniać definicję budowli jako samodzielne obiekty budowlane, zgodnie z ustawą o podatkach i opłatach lokalnych oraz prawem budowlanym; nie wystarczy wyłącznie aspekt ich funkcjonalności.

Weryfikacja deklaracji o pochodzeniu towarów musi być przeprowadzona zgodnie z zasadami swobodnej oceny dowodów, a brak prawidłowych podstaw prawnych i dokumentacji stanowi przesłankę uchylenia decyzji organu celnego.

Zasada trwałości decyzji administracyjnych i domniemanie prawne z księgi wieczystej stoją na przeszkodzie weryfikacji przez organy administracyjne wydzielonej nieruchomości pod drogę publiczną, co skutkuje obowiązkiem wypłaty odszkodowania na podstawie art. 98 ust. 3 u.g.n.

Oprocentowanie przysługuje od nadpłaty, której decyzja o stwierdzeniu została wydana po terminie 2 miesięcy od wniosku, niezależnie od zwrotu nadpłaty w terminie 30 dni od decyzji.

Oddalenie skargi kasacyjnej Starosty Zamojskiego powielającej przewlekłość i rażące naruszenie prawa, utrzymując w mocy wyrok sądu I instancji przyznający rekompensatę za opieszałość organu samorządowego.

W przypadku kilkukrotnego naruszenia obowiązku zgłoszenia nabycia pojazdu, przy jednoczesnym zwielokrotnieniu naruszeń i statusie profesjonalnego przedsiębiorcy, nie może być ono kwalifikowane jako naruszenie o znikomej wadze według art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a., co wyklucza możliwość odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej.

Likwidator odpowiada za zaległości podatkowe spółki, jeżeli nie zgłosił wniosku o ogłoszenie upadłości pomimo przesłanek niewypłacalności. Uprzednie umorzenie postępowania upadłościowego nie zwalnia z tego obowiązku.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż skarga kasacyjna T. Spółki z o.o. jest nieuzasadniona, a środki otrzymane na dofinansowanie projektu, wskutek naruszeń umowy i procedur przetargowych, podlegają zwrotowi. Odrzuca zarzuty przedawnienia, opierając się na przepisach rozporządzenia 2988/95.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej, uznając, że organy celne naruszyły zasady postępowania dowodowego, nie wykazując wadliwości deklaracji o pochodzeniu, tym samym potwierdzając prawomocność wyroku WSA.

Wzniesienie wiaty o pow. do 50 m², spełniającej warunki określone w art. 29 ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego, nie wymaga ani pozwolenia na budowę, ani uprzedniego zgłoszenia, jeśli liczba wiat nie przekracza dwóch na każde 1000 m² działki.

Posiadaczem odpadów jest władający powierzchnią ziemi, a obowiązkiem tegoż posiadacza jest usunięcie odpadów, nawet jeśli ich wytwórcą była inna osoba. Domniemania prawne dotyczące posiadania mogą zostać obalone jedynie konkretnymi dowodami wskazującymi na innego posiadacza.

Przy ocenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego decydujące znaczenie ma związek przyczynowy między rezygnacją z zatrudnienia a koniecznością stałej opieki nad osobą niepełnosprawną, przy czym obowiązek alimentacyjny innych osób nie wyklucza prawa do świadczenia.

Decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach dotyczące inwestycji w zakresie linii kolejowej wydaje regionalny dyrektor ochrony środowiska, a nie organ gminy, nawet gdy inwestycja obejmuje elementy infrastruktury towarowej, zgodnie z art. 75 ust. 1 pkt 1 lit. t u.i.o.ś.

Zajęcie pasa drogowego bez posiadania stosownego zezwolenia zarządcy drogi stanowi delikt administracyjny, za który organ orzeka karę niezależnie od winy zajmującego, nawet gdyby był on informacyjnie wprowadzony w błąd przez organ, chyba że błąd ten jest wysoce jednoznaczny.

Brak ustalenia statusu strony przez organ administracyjny w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji nie prowadzi do naruszenia zasady dwuinstancyjności; decyzja podlega uchyleniu, jeśli w postępowaniu przed organem I instancji naruszono art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a.

Skarga kasacyjna kwestionująca unieważnienie patentu na wynalazek przez Urząd Patentowy RP została oddalona. Patent ten nie spełniał wymogu poziomu wynalazczego, gdyż dla znawcy techniki był oczywisty ze stanu techniki. W ocenie sądu przesłanka nieoczywistości nie została spełniona.

Posiadanie przez skarżącego wcześniejszego zezwolenia na zajęcie pasa drogowego nie wyłącza jego odpowiedzialności za delikt administracyjny, gdy kontynuuje on zajmowanie pasa drogowego bez wymaganej zgody po upływie jego ważności, a jedynie informacyjne działanie organu nie usprawiedliwia braku zezwoleń.

Zespół obiektów ograniczający się jedynie do budynków mieszkalnych nie stanowi zabudowy zagrodowej, gdy brak jest funkcjonalnego związku z gospodarstwem rolnym. Tylko budynki mieszkalne towarzyszące budynkom gospodarczym mogą spełniać warunki zabudowy zagrodowej.

Przewoźnikiem, w rozumieniu ustawy SENT, jest podmiot faktycznie dokonujący przewozu towarów, nie wystarczy posiadanie zobowiązania umownego do przewozu. Na podmiot niebędący faktycznym przewoźnikiem nie może być nałożona odpowiedzialność administracyjna z tytułu zgłoszenia SENT.

Wójt lub burmistrz nie ma legitymacji do zaskarżenia uchwały rady gminy o nieudzieleniu wotum zaufania, gdyż uchwała ta nie narusza ich interesu prawnego ani uprawnień formalnych.

Kara pieniężna za nieuzupełnienie zgłoszenia SENT jest proporcjonalna i należna, gdy jej brak utrudnia realizację celów ustawy o SENT, niezależnie od skutków podatkowych.