NSA uchylił decyzje organów administracyjnych oraz wyrok WSA, nakazując ustalenie, czy nieruchomość była zajęta pod drogę publiczną w dacie 31 grudnia 1998 r. celem stwierdzenia nabycia prawa własności przez gminę z mocy prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny, działając w ramach granic określonych skargą kasacyjną, oddalił skargę, uznając, że zarzuty skarżącej nie wpływały istotnie na wynik sprawy. Podtrzymał oceny dokonane przez sądy niższych instancji oraz podkreślił obowiązek przeprowadzenia ustaleń faktycznych obejmujących zebrany materiał dowodowy.

Brak podstaw do zmiany umowy w trybie aneksów, zmiany naruszały art. 144 ust. 1 i art. 7 ust. 1 w zw. z art. 91 ust. 1 PZP. Zmiany istotne mogły wpłynąć na wynik przetargu i zakres wykonawców, co uzasadniało korektę finansową.

Roboty związane z podwyższeniem grobli uznano za budowlę ziemną, stanowiącą obiekt budowlany. Zachodzi potrzeba oceny ich zgodności z Prawem budowlanym, co uzasadnia brak podstaw do umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego.

Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonego wyroku, uznając, że decyzje poprzednich organów i sądów były zgodne z obowiązującymi przepisami, w szczególności w zakresie przestrzegania zasad konkurencyjności przy wydatkowaniu środków unijnych.

NSA oddala skargę kasacyjną, stwierdzając brak usprawiedliwionych podstaw oraz zasadność decyzji o niezgodnym z przeznaczeniem wykorzystaniu dotacji przez przedszkole w latach 2016-2018.

Przypisanie K. P. czynu z art. 286 § 1 k.k. bez wskazania jego znamion prowadzi do uniewinnienia. Wyrok sądu pierwszej instancji utrzymany przez sąd odwoławczy był rażąco niesprawiedliwy z uwagi na brak znamion przestępstwa w opisie czynu.

Skarga kasacyjna na postanowienie o uznaniu sprzeciwu za niedopuszczalny nie jest dopuszczalna, gdy sprzeciw opiera się na okolicznościach będących przedmiotem odrębnych postępowań, co wyklucza zastosowanie art. 127 § 1 k.p.a.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną [...] S.A. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody Warszawskiego z 1994 roku, uznając brak rażącego naruszenia prawa. NSA wskazuje na konieczność precyzyjnego powołania przepisów rażąco naruszonych przez decyzję administracyjną.

Legalizacja rozbudowy garażu na podstawie przepisów prawa budowlanego z 1974 r. jest dopuszczalna w przypadku braku stwierdzenia przesłanek do rozbiórki z art. 37 ust. 1 tej ustawy. Powiększenie garażu nie naruszało miejscowego planu, ani nie zagrażało zdrowiu i bezpieczeństwu.

Znak towarowy słowno-graficzny "WAKACJE Z GWIAZDAMI" nie posiada charakteru dystynktywnego wymaganego do rejestracji jako znak towarowy. Zgłoszone oznaczenie ma charakter czysto informacyjny i opisowy, co czyni je niezdolnym do odróżniania towarów i usług w obrocie rynkowym, własnych poszczególnym przedsiębiorcom.

Wskazanie w orzeczeniu z 1954 r. tylko ogólnej powierzchni gruntów, bez konkretyzacji działek, stanowiło rażące naruszenie art. 1-4 dekretu z 1949 r. oraz art. 75 rozporządzenia z 1928 r., co skutkowało uchyleniem decyzji Ministra Rolnictwa.

Decyzja architektoniczna nie narusza miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a skarga kasacyjna dotycząca jej unieważnienia, która opierała się na pośrednich możliwych interpretacjach planu, jest niezasadna z uwagi na brak rażącego naruszenia prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że regularne niedopełnianie obowiązku zawiadomienia starosty o nabyciu pojazdu stanowi naruszenie o znacznej wadze, uzasadniające nałożenie kary pieniężnej, a trudności interpretacyjne wynikające z "przepisów covidowych" nie zmieniają kwalifikacji prawnej naruszenia.

Niedopełnienie obowiązku zawiadomienia starosty o zbyciu pojazdu w terminie 30 dni nie może być kwalifikowane jako naruszenie znikomej wagi, szczególnie gdy sprawca jest profesjonalistą w handlu pojazdami, a naruszenie jest powtarzalne i permanentne.

Art. 154 k.p.a. nie może być stosowany do decyzji ostatecznych, które ustalają nabycie praw przez strony, nawet jeśli są deklaratoryjne; decyzje takie nie są uchylalne w tym trybie.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje opiekunowi cudzoziemcowi, nieposiadającemu obywatelstwa określonego w ustawie, mimo że sprawuje opiekę nad niepełnosprawnym dzieckiem, obywatelem Ukrainy, ponieważ dziecko nie jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia.

Nie doszło do wewnątrzwspólnotowego nabycia nowego środka transportu, gdyż przemieszczenie samochodu z Belgii do Polski wynikało z osobistej zmiany miejsca zamieszkania, a nie stanowiło realizacji wewnątrzwspólnotowej dostawy.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na bezzasadność zarzutów naruszenia przepisów postępowania i prawa materialnego; prawidłowe ustalenie braku należytej staranności skarżącej w relacjach handlowych, co uzasadniało zakwestionowanie faktur VAT.

Sąd administracyjny I instancji prawidłowo uznał, że upoważnienie do reprezentacji w czynnościach kontrolnych nie daje prawa do wglądu w akta po ich zakończeniu; prawidłowości takiego wyroku nie podważyły zarzuty postawione w skardze kasacyjnej.

Nawet jednokrotne uchybienie terminowi zawiadomienia o zbyciu pojazdu z art. 78 ust. 2 pkt 1 p.r.d. uzasadnia nałożenie kary na mocy art. 140mb p.r.d., zaś jego wielokrotne przekraczanie wyklucza traktowanie naruszenia jako znikomej wagi.

Niedopełnienie obowiązku zgłoszenia nabycia pojazdu w terminie 30 dni przez profesjonalistę handlującego pojazdami wyklucza uzasadnienie odstąpienia od nałożenia kary administracyjnej jako naruszenia o znikomej wadze.

Za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, odpowiadają solidarnie całym majątkiem członkowie zarządu, jeżeli egzekucja z majątku spółki okaże się bezskuteczna, a członek zarządu nie wykaże przesłanek wyłączających tę odpowiedzialność, zgodnie z art. 116 Ordynacji podatkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że art. 78 § 3 pkt 3 lit. b o.p. przewiduje oprocentowanie nadpłaty, gdy decyzja jej dotycząca nie została wydana w terminie, a terminowy zwrot nie wyłącza tego prawa.