Zwolnienie z art. 22 ust. 4 u.p.d.o.p. przysługuje wyłącznie podmiotowi, który bezpośrednio i na podstawie tytułu własności posiada wymagany udział w kapitale spółki wypłacającej dywidendę. Status rzeczywistego beneficjenta oraz pośrednie uczestnictwo kapitałowe nie zastępują tej przesłanki, a cesja prawa do dywidendy nie jest równoznaczna z nabyciem akcji. Koncepcja look-through approach nie może

W sprawach nadzoru budowlanego wszczynanych wyłącznie z urzędu na podstawie art. 53a ust. 1 i art. 72a Prawa budowlanego żądanie osoby zainteresowanej nie stanowi wniosku o wszczęcie postępowania w rozumieniu art. 61 § 1 k.p.a. Organ nie ma obowiązku wydania postanowienia z art. 61a § 1 k.p.a., lecz powinien poinformować o podjętych działaniach; brak rozstrzygnięcia procesowego nie uzasadnia skargi

Rzeczywisty właściciel dywidendy, który nie posiada bezpośrednio, na podstawie tytułu własności, co najmniej 10% udziałów lub akcji spółki wypłacającej, nie korzysta ze zwolnienia określonego w art. 22 ust. 4 u.p.d.o.p. Koncepcja look-through approach nie może służyć kaskadowemu przypisywaniu mu udziałów posiadanych przez podmioty pośredniczące ani zastępować ustawowego warunku bezpośredniego udziału

Oddalenie skargi kasacyjnej przeciwko nałożonej karze pieniężnej za nielegalne prowadzenie przewozu osób samochodem osobowym, bez wymaganej licencji, zakwalifikowanego jako przewóz okazjonalny.

Prokurator posiada legitymację do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego mającego na celu usunięcie stanu niezgodnego z prawem, nawet jeśli nie jest wymieniony jako uprawniony podmiot w przepisach prawa materialnego, co słusznie uwzględnił sąd administracyjny I instancji.

NSA uznaje, że dla przypisania odpowiedzialności administracyjnej za naruszenie przepisów transportowych wystarczają przeprowadzone ustalenia z protokołu kontroli oraz powiązana z nimi dokumentacja, co uzasadnia odpowiedzialność przewoźnika za niezgodny z prawem przewóz.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargi kasacyjne jako nieuzasadnione, podtrzymując, że art. 64b Prawa wodnego z 2001 r. nie wymaga całkowitego odtworzenia zlikwidowanego urządzenia, a wcześniejsze wyroki WSA wiążą organy administracyjne w tej sprawie.

Utrzymanie decyzji organów administracyjnych w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym jest uzasadnione, gdy ustalone fakty wskazują na przewóz wykonywany w imieniu skarżącego, a przeprowadzone dowody są wystarczające do przypisania mu odpowiedzialności.

W razie ponownego uchylenia decyzji wydanej po wcześniejszym wyroku kasatoryjnym sąd administracyjny, stwierdzając naruszenie art. 153 p.p.s.a., ma obowiązek szczegółowo wskazać, które wiążące wytyczne nie zostały wykonane i dlaczego. Wskazania co do dalszego postępowania muszą być jednoznaczne, konkretne, wykonalne oraz spójne z motywami wyroku; nie mogą ograniczać się do ogólnego odesłania do wcześniejszego

Przesłanka z art. 7 ust. 2 dekretu warszawskiego nie jest spełniona, gdy podstawowe przeznaczenie gruntu w miejscowym planie jako ogólnodostępnego placu miejskiego i przestrzeni publicznej wyłącza właściwe użytkowaniu wieczystemu wyłączne korzystanie przez uprawnionego. Uzupełniające przeznaczenie terenu na publiczny parking podziemny nie niweczy tej oceny, jeżeli pozostaje funkcjonalnie podporządkowane

Przetwarzanie danych osobowych przez administratora w celu zabezpieczenia przed potencjalnymi przyszłymi roszczeniami, bez umowy z osobą, której dane dotyczą, nie jest uzasadnionym interesem zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. f RODO.

Wspólnik spółki jawnej podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu posiadania statusu wspólnika, niezależnie od faktycznego prowadzenia działalności gospodarczej i osiągania przychodów, o ile spółka nie dokonała prawnie skutecznego zawieszenia działalności.

Po upływie trzyletniego terminu przechowywania broni zgodnie z art. 19 ust. 1a ustawy o broni i amunicji następuje wygaśnięcie podstawy prawnej dalszego zatrzymania, co obliguje organ do zwrotu odebranej broni, chyba że istnieją inne konkretne przesłanki prawne.

Do materialnoprawnego terminu trzydziestu dni na złożenie wniosku o rejestrację pojazdu, określonego w art. 73aa ust. 1 pkt 1 Prawa o ruchu drogowym, stosuje się regułę, według której koniec terminu przypadający na dzień wolny od pracy ulega przesunięciu na najbliższy dzień roboczy. Złożenie wniosku w tym dniu wyłącza podstawę do wymierzenia kary pieniężnej z art. 140mb ust. 1 tej ustawy.

Zwolnienie dywidendowe z art. 22 ust. 4 u.p.d.o.p. przysługuje wyłącznie podmiotowi, który na podstawie tytułu własności posiada bezpośrednio wymagany udział w kapitale spółki wypłacającej dywidendę. Status rzeczywistego beneficjenta oraz zastosowanie koncepcji look-through approach nie eliminują tej przesłanki ani nie pozwalają uznać udziału pośredniego za bezpośredni. Cesja prawa do dywidendy nie

NSA orzekł, że dyrektorzy departamentów i biur Ministerstwa Finansów są osobami pełniącymi funkcje publiczne, zatem informacje o ich wynagrodzeniach brutto z lat 2020-2022 są informacjami publicznymi, podlegającymi udostępnieniu. Skarga kasacyjna Ministra Finansów została oddalona.

Skarga kasacyjna od wyroku WSA, dotycząca zaskarżenia decyzji o lokalizacji zjazdu, została oddalona. NSA uznał, iż postępowanie organu administracyjnego naruszyło zasady procedury wymagające pełnego wyjaśnienia i oceny stanu faktycznego.

1. Art. 15h ust. 5 ustawy z dnia 21 maja 1999r. o broni i amunicji (tj. Dz.U. z 2020r., poz. 955 ze zm.) nie stanowi przeszkody, aby badanie w trybie odwołania przeprowadzić w terminie późniejszym niż 30 dni od dnia przekazania odwołania, zaś orzeczenie lekarskie wydane po tym terminie, zachowuje walor orzeczenia ostatecznego. 2. W sytuacji niewydania przez organ orzeczenia lekarskiego w trybie odwołania

Decyzja administracyjna o przedłużeniu zatrzymania prawa jazdy na 6 miesięcy na podstawie art. 102 ust. 1d u.k.p. jest legalna nawet w braku wyraźnej decyzji o inicjalnym zatrzymaniu, a wytyczne wyroku TK z dnia 13 grudnia 2022 r. dotyczą inne okoliczności prawne.

Nieusunięte wątpliwości co do daty doręczenia decyzji administracyjnej powinny być interpretowane na korzyść strony, której doręczono tę decyzję. Organ odwoławczy zobowiązany jest do pełnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a zaniedbanie w tym zakresie skutkuje uchyleniem jego postanowienia (IV SA/Wa 916/23).

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 lipca 2026 r. uznał, że ustalenia faktyczne uzasadniały nałożenie na skarżącą kary administracyjnej za przewóz osób bez wymaganych badań, potwierdzając prawidłowość działania organów i oddalając skargę kasacyjną.

NSA oddalił skargę kasacyjną, podtrzymując decyzje o nałożeniu kary za przewóz osób bez wymagalnych licencji i badań, uznając, że ustalenia organów były wystarczające, a zarzuty naruszeń proceduralnych bez wpływu na wynik.

Przepisy o u.p.d.o.p. nie wymagają prowadzenia odrębnej ewidencji dla działalności zwolnionej z podatku dochodowego na podstawie zezwoleń i decyzji o wsparciu. Pomoc publiczna może być rozliczana według chronologii udzielonych zezwoleń bez konieczności przypisywania jej do poszczególnych inwestycji.

Decyzja rejestracyjna Prezydenta Miasta Łodzi z 31 marca 2015 r. nie została wydana z rażącym naruszeniem prawa, gdyż wnioskodawca złożył wszystkie wymagane dokumenty, tym samym faktura VAT była wystarczającym dowodem własności, uzasadniającym rejestrację pojazdu.