W ramach postępowania nadzorczego, stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej możliwe jest tylko przy oczywistym i rażącym naruszeniu prawa, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie dotyczącej podwyższenia dodatku funkcyjnego dla funkcjonariusza Policji.

Odmawiając zastosowania art. 115a ustawy o Policji w brzmieniu sprzed 6 listopada 2018 r., organy naruszyły konstytucyjne zasady ustalania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop; wymaga się zastosowania wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 października 2018 r. i wprowadzenia nowego współczynnika, zapewniając jego zgodność z Konstytucją RP.

Decyzja organu administracyjnego w sprawie odmowy umorzenia należności narusza zasady uznania administracyjnego poprzez nieuzasadnione preferowanie interesu publicznego nad indywidualnym, co uzasadnia uchylenie decyzji ze względu na jej nielegalność.

Nałożenie kary pieniężnej za naruszenie unijnych środków ograniczających, w postaci wywozu towarów objętych zakazem, jest zgodne z prawem, a jej wysokość musi być ustalona w oparciu o zasadę proporcjonalności, skuteczności oraz prewencji zgodnie z regulacjami unijnymi.

Przewlekłe prowadzenie postępowania przez Rektora Uniwersytetu w zakresie udostępnienia informacji publicznej nie stanowiło rażącego naruszenia prawa. Naczelny Sąd Administracyjny częściowo uwzględnił skargę kasacyjną, uznając, że specyficzne okoliczności sprawy nie pozwalały na przypisanie rażącego charakteru przewlekłości.

NSA podkreśla, że art. 154 k.p.a. można stosować do decyzji związanych w kontekście zmiany wykładni prawa, pozwalając na uchylenie decyzji ostatecznej sprzecznej z aktualnym porządkiem prawnym. Orzeczenie TK i wykładnia sądów administracyjnych muszą być brane pod uwagę przy ocenie zasadności takich decyzji.

Dalsze przetwarzanie danych osobowych wnioskodawczyni przez bank po niezakończonym uzyskaniem umowy zapytaniu kredytowym jest niedopuszczalne, gdyż brak podstaw prawnych uzasadniających takie działanie po osiągnięciu celów oceny zdolności kredytowej.

Decyzja organu celnego o klasyfikacji taryfowej towaru jako zrębów drzewnych i odmowie ich zwolnienia do dopuszczenia do obrotu jest prawidłowa. Opinia biegłego w pełni spełniała wymogi procesowe, a jej konkluzje pozostają w zgodzie z przepisami unijnego kodeksu celnego.

Działający w okresie przed dniem 6 listopada 2018 r. przepis ustawy o Policji, zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego, wyłączającym zastosowanie współczynnika 1/30, obliguje organ do przywrócenia racjonalnej wysokości ekwiwalentu za niewykorzystany urlop.

Czynność Wojewody Wielkopolskiego odrzucająca wniosek o dofinansowanie z uwagi na wykluczenie skarżącej, będąca zgodna z prawem, nie wymagała szczegółowego uzasadnienia. Zaskarżenie decyzji było bezpodstawne, a wyrok NSA oddala roszczenia skarżącej.

Uchwała organu powiatu dotycząca zasad przyznawania diet dla radnych, nieogłoszona w wojewódzkim dzienniku urzędowym, jest nieważna w całości z uwagi na istotne naruszenie prawa ogłoszeniowego dla aktów prawa miejscowego.

Doręczenie uchwały wojewodzie w celu jej ogłoszenia należy uważać za spełnienie obowiązku doręczenia dla celów nadzoru, od tej daty biegnie termin na wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego. Rozstrzygnięcie wydane po 30 dniach jest prawnie nieważne.

Dla powstania uprawnienia funkcjonariusza Straży Granicznej do świadczeń z tytułu delegowania wystarczające jest faktyczne pełnienie służby w innej miejscowości, niezależnie od wydania formalnego rozkazu personalnego. Brak rozkazu nie wyklucza prawa do świadczeń.

Prawomocne orzeczenie kary wydalenia ze służby powoduje wygaśnięcie stosunku służbowego z mocy prawa, czyniąc administracyjne postępowanie w przedmiocie wniosku o zwolnienie bezprzedmiotowym (art. 97 ust. 1 pkt 2 ustawy o Służbie Więziennej).

Obowiązki wynikające z systemu ubezpieczeń społecznych mają charakter przymusowy i są zgodne z zasadami konstytucyjnymi, wynikającymi z zasady solidaryzmu społecznego. Oświadczenia woli nie niweczą obowiązków wynikających z przepisów prawa publicznego.

Brak interesu prawnego Miasta Stołecznego Warszawy w zaskarżeniu decyzji o przydziale lokalu jako kwatery tymczasowej funkcjonariuszowi policji uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej; sprawy cywilnoprawne dotyczące własności powinny być rozstrzygane przed sądami powszechnymi.

Przewlekłość prowadzenia postępowania przez Rektora Uniwersytetu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, co wyklucza możliwość wymierzenia grzywny. Brak rażącego naruszenia wynikał z niedostatecznej oczywistości bezczynności oraz z uwzględnionych uwarunkowań organizacyjnych Uniwersytetu.

W postępowaniu o przydział kwatery tymczasowej dla funkcjonariusza Policji, Miasto Stołeczne Warszawa nie posiada interesu prawnego umożliwiającego uznanie go za stronę postępowania w zakresie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji. Wyrok NSA utrzymuje w mocy stanowisko, że gospodarowanie lokalami na cele policyjne nie nadaje tytułu prawnego do ingerencji w postępowanie właścicielowi lokalu.

Odmowa wszczęcia postępowania administracyjnego o stwierdzenie nieważności decyzji o przydziale kwatery tymczasowej, w przypadku braku oczywistego interesu prawnego wnioskodawcy, jest zasadna na podstawie art. 61a § 1 k.p.a.

Przepis art. 115a ustawy o Policji w nowym brzmieniu, stosowany do ekwiwalentów za niewykorzystany urlop, nie obejmuje wysokości przelicznika, a jedynie zasady jego ustalania. Interpretacja przepisów nie utrudnia stosowania zasad wyznaczonych przez orzecznictwo.

Uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie było wadliwe, gdyż nie zapewniało należytej staranności w ocenie żądanej informacji jako publicznej; wyrok został uchylony, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania.

Organ celny nie może odmówić zwolnienia z VAT wyłącznie na skutek uchybienia formalnego, jeśli spełnione są materialne przesłanki zwolnienia i brak zagrożenia dla systemu VAT. Art. 15zzzzzn2 ustawy COVID-19 stosuje się także do spraw celnych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za wadliwe dowody z nagrań wizualnych, które nie zostały prawidłowo przeprowadzone i utrwalone, co skutkowało uchyleniem decyzji administracyjnych oraz skierowaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

Stan techniczny pozostałości po budynku inwentarsko-składowym uzasadnia nakaz jego rozbiórki zgodnie z art. 67 p.b. WSA w Rzeszowie słusznie oddalił skargę Z.Z., opierając się na dowodach i ustaleniach organów nadzoru budowlanego, które były wystarczające do oceny sytuacji.