Wojewoda Śląski pozostawał w bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosku o wydanie duplikatu decyzji o pobycie czasowym i pracy, co uzasadniało stwierdzenie bezczynności organu, choć bez rażącego naruszenia prawa.

W przypadku braku formalnych dokumentów potwierdzających przysługiwanie prawa zarządu, mienie będące w użytkowaniu PKP z dniem 27 maja 1990 r. podlega komunalizacji, co uzasadnia stwierdzenie nabycia przez właściwą gminę prawa własności takiej nieruchomości z mocy prawa.

Chipsy kostne wołowe przewożone w ramach transportu drogowego nie stanowią mięsa lub przetworów spożywczych z mięsa w rozumieniu przeporządzeń dotyczących przewozów drogowych, a zatem nie są zwolnione z zakazu ruchu zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Decyzja organów administracyjnych o nałożeniu podwyższonej opłaty za korzystanie ze środowiska ma charakter deklaratoryjny i nie podlega przedawnieniu według zasad określonych w art. 68 § 1 Ordynacji podatkowej, lecz art. 70 § 1 tejże. Skarga kasacyjna bez zasadności, utrzymane decyzje administracyjne w mocy.

Skarga kasacyjna oddalona; Skarżący nie dochował należytej staranności w transakcjach z nierzetelnym podmiotem, co wyłączało prawo do odliczenia VAT z zakwestionowanych faktur. Odliczenie podatku VAT możliwe tylko dla faktycznych transakcji.

Składając wniosek o legalizację po terminie przewidzianym prawem, inwestor ponosi konsekwencje w postaci obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego zgodnie z art. 49e Prawa budowlanego.

Wyrok Sądu Najwyższego podkreśla, że wymierzenie kary sprzecznej z treścią przepisu prawnego stanowi rażące naruszenie prawa materialnego, uzasadniające uchylenie wyroku nakazowego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Właściciel lub dzierżawca nieruchomości, na której znajdują się odpady, jest uznawany za ich posiadacza, chyba że skutecznie obali domniemanie prawne wynikające z art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy o odpadach. Skuteczna argumentacja musi wykazać, iż odpadem włada inny podmiot.

Postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie uchylające decyzje organów I i II instancji z powodu braku kompletnych dowodów i poprawnej oceny sytuacji wodnej zostały uznane za prawidłowe. Skarga kasacyjna została oddalona.

Brak przesłanek do wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej na podstawie hipotetycznego wznowienia postępowania, jeśli zgłoszone dowody nie kwalifikują się jako nowe w myśl art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej.

Skarga kasacyjna jest niezasadna, a wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, uznający naruszenie zasad konkurencyjności przez E. Sp. z o.o. w zakresie zamówień finansowanych z funduszy unijnych, pozostaje w mocy. Na podstawie art. 184 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę.

Uzasadnione jest stwierdzenie bezczynności organu administracyjnego, gdyż wygaśnięcie norm zawartych w art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy niweluje zawieszenie terminów proceduralnych dla cudzoziemców, uzasadniając tym samym obowiązek załatwienia sprawy w przewidzianym terminie.

Procedura dopuszczenia do obrotu towaru sprowadzonego z Chin nie uzasadnia zwrotu uiszczonego cła na zasadzie słuszności, w przypadku gdy nie wykazano, że przedsiębiorstwo znajduje się w wyjątkowej sytuacji w porównaniu z innymi podmiotami, mimo zaistnienia konfliktu zbrojnego.

Oddalenie skargi kasacyjnej z powodu prowadzenia gospodarstwa rolnego przez wnioskodawczynię jako negatywnej przesłanki przyznania świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie art. 17b ust. 1 pkt 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Tylko podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze są uprawnione do przekwalifikowania produktów spożywczych na produkty uboczne nieprzeznaczone do spożycia przez ludzi zgodnie z rozporządzeniem nr 1069/2009. Inne podmioty nie posiadają takiego uprawnienia.

Brak konieczności dołączenia do wniosku o pozwolenie wodnoprawne decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, gdy nie jest wykazane oddziaływanie na Natura 2000. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak uzasadnionych podstaw prawnych.

NSA orzekł, iż zmiana decyzji ostatecznej z 2017 roku w trybie art. 155 k.p.a. nie jest możliwa, gdyż zakres posiadanych przez stronę uprawnień budowlanych wynika z obowiązujących przepisów, które nie zezwalają na ich rozszerzenie. Decyzja taka nie mieści się w ramach istniejącego porządku prawnego.

Brak uiszczenia opłaty elektronicznej za przejazd drogą krajową uzasadnia nałożenie kary pieniężnej na użytkownika, który zaniedbał swoje obowiązki rejestracyjne dotyczące urządzenia viaBox, co nie jest usprawiedliwione kwestionowaniem prawidłowości działania systemu poboru opłat.

Ograniczenia przeznaczenia nieruchomości wynikające z uchwały Rady Miejskiej, choć naruszające interes prawny właściciela, są zgodne z prawem, jeżeli stanowią realizację uzasadnionego interesu publicznego oraz respektują zasadę proporcjonalności.

Zarówno liczba, jak i procentowy wskaźnik zaktywizowanych beneficjentów muszą być spełnione, by uznać wskaźnik efektywności za zrealizowany. Niedopełnienie obu przesłanek prowadzi do możliwości zastosowania proporcjonalności w zwrocie środków. Beneficjent nie osiągając wymaganych wskaźników, musi zwrócić część dofinansowania.

Sąd Najwyższy uchylając wyrok Sądu Rejonowego za rażące naruszenie procedur, wskazał na konieczność zachowania formalnych i merytorycznych przesłanek dla zastosowania trybu dobrowolnego poddania się odpowiedzialności za przestępstwo skarbowe, w sytuacji braku wniosków i uiszczenia wymaganych opłat.

Uznanie przez NSA, że wojewoda nieprawidłowo uzgodnił rozporządzenie w sprawie strefy ochronnej wód, co uzasadnia utrzymanie w mocy orzeczenia WSA o nieważności tego aktu z uwagi na niezgodność z formalnymi wymogami prawnymi.

Jeżeli istnieje wybudowana sieć kanalizacyjna oraz brak przydomowej oczyszczalni, właściciel zobowiązany jest do przyłączenia nieruchomości do sieci, o ile istnieją realne i techniczne możliwości jego wykonania. Obowiązku tego nie niweczy brak środków finansowych właściciela.

Decyzja organu administracyjnego o uchyleniu decyzji niższego organu i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania w trybie art. 138 § 2 K.p.a. jest zgodna z prawem w świetle niedostatecznie zgromadzonego materiału dowodowego wymagającego uzupełnienia, bez uszczerbku dla zasady dwuinstancyjności.