Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop dla funkcjonariuszy zwolnionych przed 6 listopada 2018 r. należy obliczać z wyłączeniem niekonstytucyjnego współczynnika 1/30, uwzględniając wyrok TK, wskazując na zastosowanie współczynnika 1/21 zgodnie z ustawą o szczególnych rozwiązaniach.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku uprawdopodobnienia wpływu choroby psychicznej na uchybienie terminu administracyjnego, organ powinien przywrócić termin zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a.
Jeżeli postępowanie przygotowawcze zakończyło się w formie śledztwa, rozprawę apelacyjną sąd odwoławczy rozpoznaje w składzie trzech sędziów na podstawie art. 29 § 1 k.p.k. Wyjątek z art. 449 § 2 k.p.k., dopuszczający skład jednoosobowy, dotyczy wyłącznie spraw zakończonych dochodzeniem. Rozpoznanie apelacji przez sąd w składzie jednoosobowym w sprawie po śledztwie stanowi nienależytą obsadę sądu w
Doręczenie zarządzenia zabezpieczenia powinno być dokonane pełnomocnikowi podatnika, a nie bezpośrednio zobowiązanemu. Wadliwe doręczenie nie skutkuje skutecznym wprowadzeniem zarządzenia w obieg prawny i należy uznać je za bezskuteczne bez względu na zawartość zgłoszonych zarzutów.
Zmiana ostatecznej decyzji administracyjnej na podstawie art. 155 Kpa wymaga tożsamości stanu prawnego i nie może być środkiem do retroaktywnego stosowania nowych przepisów. Decyzja w trybie nadzwyczajnym opiera się na uznaniu organu i nie może naruszać praw stron trzecich.
Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i oddalił skargę na decyzję organu nadzoru budowlanego uznając, że postępowanie dotyczyło właściwie określonej samowoli budowlanej, prowadzone było z urzędu i spełniało przesłanki formalne.
Ekspertyza sporządzona po wydaniu ostatecznej decyzji nie stanowi nowego dowodu umożliwiającego wznowienie postępowania zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Wniosek o wznowienie złożony po terminie jest niedopuszczalny, co uzasadnia odmowę wznowienia postępowania.
Postępowanie rozgraniczeniowe nie uzasadnia automatycznego obciążenia kosztami jego uczestników. Konieczne jest ustalenie rzeczywistego interesu prawnego stron zgodnie z art. 262 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a.
Brak dostatecznego uzasadnienia wyroku sądu administracyjnego uniemożliwia efektywną kontrolę instancyjną, co uzasadnia uchylenie wyroku w celu ponownego rozpoznania sprawy w pełnym zakresie.
Oddalając skargę kasacyjną, Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, iż wyrównanie ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop funkcjonariuszy Policji na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej dotyczy zasad ustalania ekwiwalentu w brzmieniu sprzed 6 listopada 2018 r., a nie metody obliczania jego wysokości.
Absencja policjanta kauzalnie wpływająca na dezorganizację jednostki i utrudniająca realizację zadań uzasadnia zwolnienie go ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji, jako decyzję zgodną z zasadą ważnego interesu służby.
Wezwanie do zapłaty skierowane do organu administracyjnego przez byłego funkcjonariusza Policji, nie stanowiące żądania wszczęcia postępowania administracyjnego, nie uprawnia organu do wszczęcia takiego postępowania i wydania w jego przedmiocie decyzji administracyjnej.
Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy za okres przed 6 listopada 2018 r. należy ustalać na zasadach wynikających z przepisów ustawy o Policji w brzmieniu sprzed tej daty, zgodnie z wyrokiem TK z 30 października 2018 r., sygn. akt K 7/15.
Nabywca roszczeń z dekretu warszawskiego nie posiada interesu prawnego w sprawie o przyznanie użytkowania wieczystego na tej podstawie, zgodnie z wykładnią ograniczającą uprawnienia do dotychczasowego właściciela lub jego spadkobierców.
Skarga kasacyjna, wobec braku spełnienia wymogów formalnych i merytorycznych, zostaje oddalona. Decyzja organu administracyjnego o ustaleniu zobowiązania pieniężnego za 2018 r. odpowiada wymogom prawa.
Spółka komandytowa, jako płatnik, nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego od wypłacanych komplementariuszowi zaliczek na poczet zysku w trakcie roku podatkowego, gdyż obliczenie wysokości należnego podatku możliwe jest dopiero po zakończeniu roku podatkowego.
Nieruchomość będąca własnością przedsiębiorcy, która może być potencjalnie wykorzystywana w działalności gospodarczej, jest nieruchomością związaną z tą działalnością, co uzasadnia stosowanie wyższej stawki podatku od nieruchomości. Skarga kasacyjna zostaje oddalona.
Nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. zachodzi, gdy udział sędziego powołanego na wniosek KRS ukształtowanej ustawą z 2017 r., oceniony w świetle konkretnych powiązań nominacyjnych, funkcjonalnych i osobowych z przedstawicielami władzy wykonawczej oraz procedurą KRS, prowadzi do obiektywnie uzasadnionego podważenia standardu niezależności i bezstronności sądu.
Brak wykazania wpływu uchybień proceduralnych na wynik sprawy uniemożliwia uchylenie decyzji administracyjnej, gdy zgromadzony materiał dowodowy dostatecznie wyjaśnia charakter stosunku prawnego.
Zarządzenie Burmistrza Tłuszcza Nr 0050.34.2025 przekraczało zakres kompetencji organu prowadzącego i naruszało prawa dyrektora placówki oświatowej w zakresie ustalania zatrudnienia. Stwierdzono nieważność zarządzenia z powodu braku normy kompetencyjnej w systemie prawnym.
W przypadku wniesienia zarzutów dotyczących egzekucji administracyjnej, trzydziestodniowy termin rozpoczyna bieg od dnia, w którym wyegzekwowane zostały wszystkie koszty, co jest zgodne z literalnym rozumieniem art. 33 § 5 pkt 1 u.p.e.a.
Zarządzenie zabezpieczenia podlega doręczeniu pełnomocnikowi podatnika w postępowaniu podatkowym. Naruszenie tej zasady stanowi podstawę do uchylenia decyzji sądu administracyjnego, co skutkowało uchyleniem wyroku WSA w Łodzi i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.
W przypadku nieupożądkowania procesu dowodowego przez organ administracji oraz braku pełnych ustaleń co do realizacji celu wywłaszczenia, decyzja administracyjna winna być uchylona z nakazem przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, prowadzonego zgodnie z zasadami prawidłowości proceduralnej.
Pismo Prezesa Rady Izby Notarialnej dotyczące odmowy wpisu na listę zastępców notarialnych nie stanowi decyzji administracyjnej, a działania te są czynnościami materialno-technicznymi, niepodlegającymi zaskarżeniu w administracyjnym trybie instancyjnym.