Zmiana decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na podstawie art. 83a ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych jest możliwa wyłącznie z urzędu. Odmowa wszczęcia postępowania zmiany decyzji na wniosek strony nie narusza zasady równości konstytucyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Komendanta Głównego Policji, uznając, że niewykonanie wyroku WSA, mające miejsce z rażącym naruszeniem prawa, jest podstawą wymierzenia grzywny na rzecz skarżącego J. M.
Brak uzupełnienia braków formalnych wniosku o pozwolenie wodnoprawne w terminie skutkuje jego pozostawieniem bez rozpoznania, a decyzja o zawieszeniu postępowania leży w uznaniu organu i nie może służyć do przedłużania procedury.
Organ administracyjny jest uprawniony do pozostawienia podania bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. w przypadku nieusunięcia braków formalnych w wyznaczonym czasie. Odmowa zawieszenia postępowania na wniosek strony jest uzależniona od oceny organu, która musi uwzględniać interes społeczny.
NSA uznaje, że logika kolizji żądań w skardze do Prezesa UODO nie uzasadnia odmowy wszczęcia postępowania zgodnie z art. 61a § 1 k.p.a. Organ powinien najpierw ustalić stan faktyczny, aby weryfikować zasadność skargi i podjąć odpowiednie działania naprawcze.
Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych nie jest uprawniony do wydawania nakazów dotyczących dostarczania dokumentów jako nośników danych osobowych; ogranicza się jedynie do oceny legalności przetwarzania danych osobowych zgodnie z RODO.
Pozostawienie bez rozpoznania wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego z powodu nieusunięcia braków formalnych w terminie nie jest bezczynnością organu, a brak ten uniemożliwia wszczęcie postępowania administracyjnego (art. 64 § 2 k.p.a.).
Prawo do świadczenia pielęgnacyjnego ustala się przy uwzględnieniu spełnienia przesłanki rezygnacji z zatrudnienia, zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu obowiązującym do końca 2023 r. od daty ostatniej przesłanki uprawniającej, a nie od daty złożenia wniosku.
Decyzje w przedmiocie umorzenia składek na ubezpieczenia społeczne wydaje Zakład Ubezpieczeń Społecznych, a nie Prezes ZUS. Brak majątku do egzekucji nie stanowi samodzielnej przesłanki do umorzenia takich składek.
Ewentualne pozostawienie sprawy bez rozpoznania z uwagi na nieusunięcie braków formalnych wniosków wodnoprawnych jest uzasadnione prawem, a decyzja o zawieszeniu postępowania ma charakter uznaniowy, co wyklucza obligatoryjność jego zastosowania.
Odmowa udostępnienia informacji publicznej przez spółkę Skarbu Państwa jest uzasadniona, gdy informacje te stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa, która ma wartość gospodarczą i zostały podjęte niezbędne działania w celu jej ochrony przed ujawnieniem.
Przesłanką do pozostawienia wniosku bez rozpoznania jest nieusunięcie braków formalnych w terminie, a decyzja o odmowie zawieszenia postępowania leży w gestii uznaniowej organu administracyjnego, zgodnie z art. 64 § 2 i art. 98 § 1 k.p.a.
Decyzja Prezesa Zarządu PFRON w sprawie wysokości dofinansowania wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych jest zgodna z przepisami ustawy o rehabilitacji i unijnym rozporządzeniem nr 651/2014; brak terminowego wniosku oznacza brak niezbędności pomocy. Skarga kasacyjna zostaje oddalona.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nadmierna anonimizacja dokumentów, która uniemożliwia uzyskanie przez wnioskodawcę ich pełnej treści, czyni organ bezczynnym, a organ jest zobowiązany do wydania decyzji administracyjnej w sytuacji odmowy dostępu do informacji.
Odmowa przyznania zasiłku celowego z uwagi na odmowę współdziałania z organami w przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego jest uzasadniona i zgodna z art. 107 ust. 4a ustawy o pomocy społecznej. Wywiad środowiskowy stanowi niezbędne źródło informacji dla decyzji o przyznaniu świadczenia.
Nieruchomość pozostająca w faktycznym władaniu przedsiębiorstwa państwowego PKP bez odpowiedniego tytułu prawnego (zarządu) należy uznać za należącą do organów administracji państwowej, co uzasadnia przyznanie jej gminie z mocy prawa na podstawie ustawy komunalizacyjnej.
Decyzja Wojewody z czerwca 2007 r. rażąco naruszała prawo w kontekście ustawy o komercjalizacji z 2000 r., jako że nieruchomości nie były własnością Skarbu Państwa. Stwierdzenie nieważności decyzji było niemożliwe, z uwagi na upływ 10-letniego terminu, co skutkuje jej pozostaniem w obrocie prawnym.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalając skargę kasacyjną, potwierdził kwalifikację prawnopodatkową węzła betoniarskiego jako budowli, uznając jego opodatkowanie zgodne z prawem oraz poprawne realizację przez organy wskazówek wynikających z poprzednich orzeczeń sądowych.
Zwolnienie od podatku od nieruchomości, wynikające z art. 7 ust. 1 pkt 5 u.p.o.l., wymaga faktycznego, wyłącznego zajęcia nieruchomości na działalność wśród dzieci i młodzieży, co nie zostało wykazane przez skarżącą; skarga kasacyjna nieuzasadniona.
Węzeł betoniarski stanowi budowlę w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane i nie spełnia definicji budynku. Podlega on opodatkowaniu jako wyodrębniony fizycznie przedmiot materialny, zgodnie z kwalifikacją organów podatkowych, zatwierdzoną przez sąd.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, stwierdzając, że prawidłowa wykładnia przepisów materialnych, w kontekście regulacji unijnego rozporządzenia nr 651/2014, wyklucza uznanie o naruszeniu prawa przez organ w zakresie ustalania dofinansowania dla pracowników niepełnosprawnych.
Brak bezczynności i przewlekłości Wojewody Mazowieckiego; wniosek Z. sp. z o.o. nie dotyczył kwestii odszkodowania. Skarga kasacyjna oddalona.
Naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, poprzez niewłaściwe ustalenie stanu faktycznego i prawną ocenę w świetle wniosku o uzupełnienie decyzji, uzasadnia uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Postępowanie nieważnościowe decyzji administracyjnych ma charakter nadzwyczajny i nie prowadzi do ponownej merytorycznej kontroli decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając, że decyzja o pozwoleniu na budowę została wydana zgodnie z prawem, przy braku uzależnienia od rozstrzygnięcia postępowań zwrotowych.