Udzielenie pozwolenia wodnoprawnego jest niemożliwe, jeżeli czas dopływu ścieków do jeziora wynosi mniej niż 24 godziny, a jego wydanie z rażącym naruszeniem przepisów proceduralnych uzasadnia stwierdzenie nieważności takiej decyzji.
Skarga kasacyjna Gminy S. na wyrok WSA w Warszawie dotyczący procedury przekształcenia szkoły filialnej i zawiadomienia rodziców została oddalona z uwagi na brak naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego przez organy administracyjne oraz sąd I instancji.
W postępowaniu egzekucyjnym administracyjnym są stosowane przepisy k.p.a. z ograniczeniami, niewątpliwości dotyczące materialnych i procesowych wymogów egzekucji nie ingerują w granice skargi kasacyjnej ani nie konstytuują podstaw do jej uwzględnienia przez organ egzekucyjny.
Trudna sytuacja finansowa i zdrowotna skarżącego, systematycznie korzystającego z pomocy społecznej, uzasadnia umorzenie nienależnie pobranego świadczenia w świetle art. 104 ust. 4 u.p.s., jeśli potrącenie długu niweczy skutki udzielonej pomocy.
Decyzja odszkodowawcza z dnia 13 czerwca 1983 r. o wypłacie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość stanowi ostateczny akt administracyjny, uznany za skutecznie wejście do obrotu prawnego, a mimo braku dowodów wypłaty, uznano za uprawdopodobnione, że odszkodowanie zostało wypłacone.
Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż brak rażącego naruszenia prawa przy wydawaniu decyzji administracyjnej o rozgraniczeniu nieruchomości wyklucza stwierdzenie jej nieważności w trybie nadzwyczajnym zgodnie z art. 156 k.p.a. Kontrola sądowa nie obejmuje ponownej oceny ustaleń faktycznych, jeżeli brak zakwestionowań przez strony.
Przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych wymaga spełnienia przesłanek ustawowych, a okoliczność posiadania rodzeństwa również zobowiązanego alimentacyjnie nie stanowi negatywnej przesłanki odmowy jego przyznania.
Sąd Najwyższy uchyla wyrok skazujący za przestępstwo z art. 178a § 4 k.k., gdyż kara ograniczenia wolności narusza art. 37a § 2 k.k., co wymaga ponownego rozpoznania sprawy przez Sąd Rejonowy.
Wojskowe komisje lekarskie są zobowiązane do pełnego wyjaśnienia stanu faktycznego i nie mogą opierać się na niekompletnym materiale dowodowym. Niewykonanie nowych badań w przypadku kwestionowania wyników badania narusza przepisy procesowe, co uzasadnia uchylenie orzeczeń uznających kandydata za niezdolnego do służby wojskowej.
Skarga kasacyjna Stowarzyszenia została oddalona, gdyż nie wykazało ono, że cele statutowe uzasadniają jego udział w postępowaniu dotyczącym legalności robót budowlanych, a udział ten nie jest motywowany interesem społecznym.
Zarządzenie pokontrolne wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, mimo że nie jest decyzją administracyjną, podlega kontroli sądów administracyjnych, które ocenę jego legalności opierają na zgodności z prawem oraz właściwością procedur kontrolnych.
Trudna sytuacja życiowa i materialna skarżącego J. F., uwzględniając jego stałą niepełnosprawność i zależność od pomocy społecznej, uzasadnia umorzenie ostatniej raty długu zgodnie z art. 104 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej.
Skarga kasacyjna, oparta na rzekomym naruszeniu procedur K.p.a., została oddalona z uwagi na brak ostateczności decyzji administracyjnej, co wykluczało dopuszczalność wznowienia. Wznowienie postępowania nie było możliwe przy braku ostatecznej decyzji.
Czynności kontrolne organu nadzoru budowlanego przeprowadzone ad hoc nie są równoznaczne z wszczęciem postępowania administracyjnego, co wyklucza możliwość dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w takim postępowaniu na podstawie art. 31 § 1 k.p.a.
NSA uznał decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego o nałożeniu kary pieniężnej za uzasadnioną, podkreślając zgodność przeprowadzonych procedur z wymogami prawa. Brak wykazania nadzwyczajnych okoliczności wyklucza zwolnienie od odpowiedzialności.
Ukończenie studiów przez wnioskującego przed wydaniem ostatecznej decyzji stypendialnej skutkuje bezprzedmiotowością postępowania dotyczącego przyznania stypendium, uzasadniając jego umorzenie na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.
Uchylenie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z powodu niewystarczającego uzasadnienia pisemnego, uniemożliwiającego wszechstronną kontrolę instancyjną w kontekście zwolnienia policjanta ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji.
Stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej pojazdu z powodu rażącego naruszenia prawa, w tym niewypełnienia obligatoryjnych wymogów homologacyjnych przez skarżącego oraz brak oświadczenia od producenta. Decyzja ta była nieważna z urzędu, co uzasadnia jej eliminację z obrotu prawnego.
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie w związku z prawidłowym zastosowaniem przepisów art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. przez organy administracyjne oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny, który słusznie stwierdził nieważność decyzji o rejestracji pojazdu z powodu rażącego naruszenia prawa.
Rażące naruszenie prawa w postaci braku przedłożenia odpowiednich dokumentów homologacyjnych przy rejestracji pojazdu skutkuje stwierdzeniem nieważności decyzji administracyjnej na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., podtrzymując zasadę trwałości decyzji ostatecznych tylko w sytuacji, gdy brak jest ewidentnego błędu prawnego.
Warunkowe umorzenie postępowania karnego nie jest możliwe wobec osoby prawomocnie skazanej za przestępstwo umyślne. Uchybienie tej zasadzie skutkuje uchyleniem wyroku i koniecznością ponownego rozpoznania sprawy.
Z ustaleniami Sądu I instancji zgodnie z art. 184 p.p.s.a., nie doszło do naruszeń nakazujących uchylenie decyzji SKO; brak potrzeby oceny środowiskowej dla planowanej inwestycji, zgodnie z m.p.z.p., uzasadniony wyczerpującym materiałem dowodowym.
NSA oddala skargę kasacyjną, uznając brak przesłanek interesu publicznego w kontekście art. 253 § 1 O.p., co uniemożliwia uchylenie decyzji ostatecznej w wyjątkowym trybie nadzwyczajnym.
Wykonywanie przewozu drogowego, podlegającego uregulowaniom ustawy o transporcie drogowym, wymaga posiadania odpowiedniej licencji, nawet jeśli przewóz jest realizowany okazjonalnie i pozornie bez formalnej działalności gospodarczej. Niedopełnienie obowiązku licencji skutkuje nałożeniem sankcji administracyjnej.