Zezwolenie na ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości w celu przebudowy linii napowietrznej 110 kV jest zgodne z planem zagospodarowania przestrzennego. Prawidłowość wskazania strony postępowania administracyjnego oraz uzasadnienie wyroku nie naruszają przepisów postępowania.

Bezczynność organu administracyjnego naruszająca rażąco prawo uzasadnia przyznanie skarżącemu sumy pieniężnej na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. W przypadku opieszałości organu sąd może zastosować środki dyscyplinujące mieszczące się w granicach sędziowskiego uznania.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że niewłaściwe ustalenie statusu prawnego drogi publicznej na dzień 31 grudnia 1998 r. stanowi naruszenie prawa materialnego i proceduralnego uzasadniające uchylenie decyzji odmownych stwierdzających nabycie nieruchomości z mocy prawa przez gminę.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna M.S. była niezasadna z uwagi na brak usprawiedliwionych podstaw procesowych i materialnoprawnych, co skutkowało oddaleniem skargi i utrzymaniem w mocy zaskarżonego wyroku. Strona wnosząca skargę kasacyjną nie wykazała związku przyczynowego pomiędzy rzekomym naruszeniem a wynikiem sprawy.

NSA uchylił decyzje organów administracyjnych oraz wyrok WSA, nakazując ustalenie, czy nieruchomość była zajęta pod drogę publiczną w dacie 31 grudnia 1998 r. celem stwierdzenia nabycia prawa własności przez gminę z mocy prawa.

Roboty związane z podwyższeniem grobli uznano za budowlę ziemną, stanowiącą obiekt budowlany. Zachodzi potrzeba oceny ich zgodności z Prawem budowlanym, co uzasadnia brak podstaw do umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego.

Nawet jeżeli naruszenie terminu zgłoszenia nabycia pojazdu było znaczne i wielokrotne, nie kwalifikuje się go jako naruszenia „znikomej wagi”, co wyklucza odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej na przedsiębiorcę zajmującego się obrotem pojazdów.

Zaniechanie zgłoszenia nabycia pojazdu z uchybieniem ustawowego terminu nie może być klasyfikowane jako naruszenie znikomej wagi, gdy stało się regularną praktyką. Termin notyfikacji jest kluczowy dla funkcji ewidencyjnych i kontrolnych, a jego naruszenie usprawiedliwia nałożenie kary pieniężnej.

Brak podstaw do zmiany umowy w trybie aneksów, zmiany naruszały art. 144 ust. 1 i art. 7 ust. 1 w zw. z art. 91 ust. 1 PZP. Zmiany istotne mogły wpłynąć na wynik przetargu i zakres wykonawców, co uzasadniało korektę finansową.

Naczelny Sąd Administracyjny, działając w ramach granic określonych skargą kasacyjną, oddalił skargę, uznając, że zarzuty skarżącej nie wpływały istotnie na wynik sprawy. Podtrzymał oceny dokonane przez sądy niższych instancji oraz podkreślił obowiązek przeprowadzenia ustaleń faktycznych obejmujących zebrany materiał dowodowy.

Usługi pośrednictwa polegające na promowaniu przedsiębiorstwa i pozyskiwaniu zamówień nie stanowią usług wymienionych ani podobnych do wskazanych w art. 15e ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., co wyklucza ograniczenie odliczalności kosztów z tejże regulacji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że naruszenie zasad konkurencyjności i równego traktowania wykonawców, poprzez udzielanie zamówień powiązanym podmiotom, uzasadnia decyzję o zwrocie dofinansowania.

Z dniem 1 stycznia 2024 r. pobieranie świadczenia rentowego do końca 2023 r. uniemożliwia nabycie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie przepisów obowiązujących do 31 grudnia 2023 r. Zmiana przepisów prawa uniemożliwiła jego przyznanie dla osób dorosłych.

W sprawach odpowiedzialności członków zarządu za zaległości podatkowe spółki organ podatkowy jest zobowiązany do wykazania bezskuteczności egzekucji, która może być ustalona na podstawie wszelkich dowodów. Przesłanka ta jest spełniona, jeżeli egzekucja nie jest skuteczna zarówno w całości, jak i częściowo.

Ograniczenia w przeznaczeniu działek rolnych na tereny zieleni krajobrazowej, wprowadzone uchwałą, nie przekraczają granic władztwa planistycznego gminy i są zgodne z prawem, zważywszy na racjonalne zarządzanie przestrzenne i ochronę środowiska.

Zarządca masy sanacyjnej Spółki nie wykazał braku wymagalności zobowiązania podatkowego z przyczyn innych niż odroczenie terminu lub rozłożenie na raty. Wspomniane przesłanki nie wpłynęły na status wymagalności należności VAT. Skarga kasacyjna została oddalona.

W sprawie kwalifikacji prawnopodatkowej obiektów takich jak stacje redukcyjne, poszczególne obiekty muszą być oceniane indywidualnie pod kątem spełniania kryteriów budowli, a decyzja podatkowa nie może opierać się wyłącznie na klasyfikacji kompleksu jako całości.

Znak towarowy, który ma charakter wyłącznie informacyjny i opisowy, nie spełnia wymogów zdolności odróżniającej i nie może być zarejestrowany jako chroniony znak towarowy, z uwagi na brak dystynktywności oraz konieczność zapewnienia dostępności opisowych określeń dla wszystkich przedsiębiorców.

NSA stwierdził, że zastosowanie nowych przepisów o własności lokali do samowoli budowlanej nie narusza zakazu retroakcji. Zmiany w ustawie o własności lokali mają zastosowanie do istniejących postępowań sądowych, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej i uchylenie wcześniejszego postanowienia GINB.

W przypadku przyznawania zasiłków rodzinnych należy uwzględniać prawa i dobro dziecka jako głównego beneficjenta świadczenia, niezależnie od statusu migracyjnego rodzica. Interpretacja przepisów winna kierować się zasadami konstytucyjnymi i konwencyjnymi, nie polegając jedynie na wykładni literalnej.

Przypisanie K. P. czynu z art. 286 § 1 k.k. bez wskazania jego znamion prowadzi do uniewinnienia. Wyrok sądu pierwszej instancji utrzymany przez sąd odwoławczy był rażąco niesprawiedliwy z uwagi na brak znamion przestępstwa w opisie czynu.

Niedopełnienie obowiązku zgłoszenia nabycia pojazdu w terminie 30 dni przez profesjonalistę handlującego pojazdami wyklucza uzasadnienie odstąpienia od nałożenia kary administracyjnej jako naruszenia o znikomej wadze.

Nawet jednokrotne uchybienie terminowi zawiadomienia o zbyciu pojazdu z art. 78 ust. 2 pkt 1 p.r.d. uzasadnia nałożenie kary na mocy art. 140mb p.r.d., zaś jego wielokrotne przekraczanie wyklucza traktowanie naruszenia jako znikomej wagi.

Narzucone skarżącemu obowiązki zgłoszenia staroście zbycia pojazdu mają charakter terminowy i nieprzestrzeganie tego obowiązku uzasadnia nałożenie kary pieniężnej. Brak indywidualnego odstąpienia od kary w przypadku naruszeń o długotrwałym i powtarzalnym charakterze.