Termin do wniesienia zarzutów w egzekucji administracyjnej biegnie od doręczenia zawiadomienia o zajęciu, a niekoniecznie od doręczenia tytułu wykonawczego, zapewniając zobowiązanemu natychmiastową ochronę prawną.

Decyzja wydana na podstawie art. 45 ust. 1 ustawy o ochronie zabytków nie wymaga uzyskania dodatkowego pozwolenia konserwatorskiego, materiał dowodowy musi umożliwiać precyzyjne określenie działań, które mają zostać podjęte w celu przywrócenia zabytku do najlepszego stanu.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) potwierdza zgodność nałożenia grzywny w celu przymuszenia rodzica do wykonania obowiązkowych szczepień ochronnych dziecka z prawem, wskazując na odpowiednie umocowanie tego obowiązku w przepisach ustawy o zapobieganiu chorobom zakaźnym oraz uregulowaniach wykonawczych.

Organ podatkowy jest zobowiązany do wykonania zaleceń sądu administracyjnego dotyczących pełnego postępowania wyjaśniającego, w tym przeprowadzenia postępowania dowodowego, nawet przy bierności stron oraz błędne doręczenie skutkować może nieuwzględnieniem materiału dowodowego, co prowadzi do uchylenia decyzji.

W przypadku odpowiedzialności podatkowej członka zarządu wykazanie skuteczności doręczenia oraz bezskuteczności egzekucji jest kluczowe do jej przypisania. Doręczenie postanowienia na adres rejestracyjny uznaje się za prawidłowe przy braku innych danych przez organ podatkowy.

Przy zastosowaniu art. 26 § 5 u.p.e.a. wszczęcie egzekucji administracyjnej może nastąpić poprzez podpisanie protokołu zajęcia przed doręczeniem tytułu wykonawczego, jeśli uprzednie doręczenie odpisu tytułu wykonawczego było zapewnione, a ponowne doręczenie jest nieuzasadnione.

Instytucja umorzenia z mocy prawa postępowania administracyjnego o stwierdzenie nieważności decyzji, której doręczenie lub ogłoszenie nastąpiło ponad 30 lat temu, jest zgodna z art. 2 ust. 2 ustawy z 11 sierpnia 2021 r. o zmianie KPA, pomimo potencjalnych zarzutów naruszenia Konstytucji RP oraz międzynarodowych standardów ochrony praw człowieka.

Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop przed 6 listopada 2018 r. musi uwzględniać przepisy ustawy o Policji z wyłączeniem niekonstytucyjnego współczynnika 1/30. Sąd odrzuca wykładnię organów sprzeczną z wyrokiem TK, wzmacniając ochronę praw funkcjonariuszy.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że brak uchybień proceduralnych i prawidłowa ocena dowodów przez Radę Doskonałości Naukowej uzasadniają utrzymanie odmowy nadania skarżącemu stopnia doktora habilitowanego; ocena merytoryczna dorobku nie leży w kognicji sądów administracyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że zdarzenie, któremu uległa skarżąca, nie spełnia przesłanek "wypadku pozostającego w związku z działaniami poza granicami państwa" wymienionych w ustawie o weteranach, co wyklucza przyznanie statusu weterana poszkodowanego.

Podmiotom, które nabyły prawa do ekwiwalentu za niewykorzystany urlop przed 6 listopada 2018 r., przysługuje obliczenie ekwiwalentu zgodnie z konstytucyjnymi standardami orzeczonymi przez Trybunał Konstytucyjny stosując przelicznik 1/21 miesięcznego uposażenia, nawet jeśli nabycie miało miejsce przed zmianą legislacyjną.

Decyzja o ustaleniu warunków zabudowy, oparta na indywidualnej analizie urbanistycznej uwzględniającej specyfikę intensywnej zabudowy sąsiedztwa, pozostaje w zgodzie z zasadami dobrego sąsiedztwa i ładu przestrzennego, nawet przy zastosowaniu odstępstw od średnich parametrów. Skarga kasacyjna, zarzucająca mechaniczne rozumienie tych zasad, podlega oddaleniu.

W postępowaniu administracyjnym dotyczącym ustalenia opłaty planistycznej, uwzględnienie transakcji sprzedaży nieruchomości będącej przedmiotem wyceny w operacie szacunkowym jest niedopuszczalne. Takie działanie narusza przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz zasady podejścia porównawczego, co skutkuje wadliwością decyzji administracyjnej.

Zarządca autostrady ma prawo, w ramach uznania administracyjnego, odmówić uzgodnienia lokalizacji inwestycji celu publicznego, jeżeli uzna, że odległość projektu od drogi serwisowej nie spełnia wymogów bezpieczeństwa w kontekście art. 43 ust. 1 u.d.p.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, iż stwierdzenie utraty dobrej reputacji przedsiębiorcy transportowego przez organ administracji publicznej, oparte na poważnych naruszeniach przepisów prawa transportowego, było prawidłowe i zgodne z zasadami proporcjonalności oraz adekwatną reakcją na zaistniałe uchybienia.

Podmiot zobowiązany do szczepienia ochronnego, który nie wykazał przeciwwskazań lekarskich, podlega środkom egzekucji administracyjnej bez obowiązku dodatkowego doręczenia upomnienia, jeżeli procedury wcześniej nie zostały skutecznie zakwestionowane.

Bezskuteczność egzekucji, jako przesłanka odpowiedzialności członka zarządu spółki za zaległości podatkowe, może być ustalona nie tylko przez formalne zakończenie postępowania egzekucyjnego, lecz także na podstawie innych dowodów. Ocena ta leży poza kontrolą sądu w postępowaniu z art. 116 ordynacji podatkowej.

Wygaśnięcie decyzji o zabezpieczeniu na podstawie art. 33a § 1 pkt 2 o.p. powoduje bezprzedmiotowość postępowania odwoławczego, uzasadniając jego umorzenie na podstawie art. 233 § 1 pkt 3 o.p. Decyzja ta nie podlega ponownej ocenie przesłanek zabezpieczenia.

90-dniowy okres karencji w pobieraniu zasiłku dla bezrobotnych nie znajduje zastosowania, gdy rozwiązanie stosunku pracy przez pracownika wynikło z ciężkiego naruszenia obowiązków przez pracodawcę. Ustalenie tego wymaga pełnego zbadania okoliczności faktycznych przez organy administracyjne.

Skarga kasacyjna D. sp. z o.o. dotycząca wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na budowę została oddalona. Przerwa w budowie przekroczyła 3 lata, a utrata prawa do nieruchomości uczyniła decyzję bezprzedmiotową.

Uchwała organu gminy może naruszać konstytucyjnie chronione prawo własności, jeżeli wprowadzone ograniczenia są nieproporcjonalne w stosunku do celu publicznego, zaś plan miejscowy powinien być skonstruowany tak, aby nie doprowadzał do faktycznego ograniczenia wykonalności ustalonego przeznaczenia terenu.

Uchybienie obowiązkowi terminowego zgłoszenia nabycia pojazdu nie może być uznane za naruszenie prawa o znikomej wadze według art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a., nawet przy problemach interpretacyjnych związanych z innymi przepisami. Narzucenie sankcji w takich okolicznościach jest zasadne.

Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 2006 roku o stwierdzeniu nieważności orzeczenia z 1954 roku nie była wydana z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość działania Kolegium.

Odmowa wszczęcia postępowania administracyjnego w zakresie wydania poświadczonej za zgodność kserokopii aktu urodzenia przez Kierownika USC jest uzasadniona brakiem prawnej podstawy w ustawie Prawo o aktach stanu cywilnego.