Dyrektor Aresztu Śledczego, posiadając dostęp do zewnętrznych baz danych, w rozumieniu art. 4 ust. 3 u.d.i.p., znajduje się w posiadaniu informacji. Bezczynność organu nie naruszyła prawa rażąco, ale niewłaściwie oceniono zakres obowiązku informacyjnego.

Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, jeżeli poprzez dostęp do cyfrowych zasobów znajduje się w posiadaniu żądanych danych, a bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

NSA stwierdził, że wydatki bieżące na składki PPK mogą być pokryte z dotacji oświatowej, wymagają oceny powiązania opłat za opiekę nad dowozem z zadaniami szkoły. Decyzja SKO i wyrok WSA zostały uchylone.

Kalkulacje wygenerowane przez aplikację suszową stanowią wiążącą podstawę do odmowy wsparcia, o ile nie wykazano istotnych procesowych błędów w ich weryfikacji, a zastrzeżenia co do rozstrzygnięć automatycznych organów ARiMR nie były przekonujące.

Informacja dotycząca zdawalności egzaminów na prawo jazdy, organizowana przez WORD w podziale na poszczególne ośrodki szkolenia, stanowi informację publiczną zgodnie z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Nie jest zabronione nałożenie więcej niż jednej kary pieniężnej przy stwierdzeniu naruszeń przepisów ustawy o transporcie drogowym w załącznikach nr 3 i 4, chyba że jedno naruszenie w sposób oczywisty wyklucza drugie.

NSA orzekł, że decyzje organów administracji utrzymujące w mocy ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji były zgodne z prawem. Dokonano rzetelnej urbanistycznej analizy obszaru zgodnej z przepisami, uzasadniając odstępstwa od średnich parametrów zabudowy. Uchylanie decyzji przez WSA uznano za bezzasadne.

Sąd II instancji słusznie uchylił decyzję ZUS z powodu nieprawidłowej oceny przeważającej działalności gospodarczej, nie stosując się do wcześniejszych wyroków. NSA potwierdził poprawność decyzji WSA, oddalając skargę kasacyjną ZUS.

Sąd stwierdził, że skarga kasacyjna nie podlega uwzględnieniu, gdyż nie wykazano naruszenia prawa materialnego ani przepisów postępowania mogących wpłynąć na wynik sprawy, a także, że nie było podstaw do złożenia towaru w magazynie czasowego składowania, gdy został on objęty procedurą dopuszczenia do obrotu.

Odmiana oceny dowodów w postępowaniu administracyjnym nie stanowi zmiany okoliczności faktycznych w rozumieniu art. 254 § 1 Ordynacji podatkowej i nie uzasadnia zmiany ostatecznej decyzji podatkowej.

Skarga kasacyjna K.S. została oddalona z uwagi na brak wykazania wpływu wskazanych naruszeń na wynik sprawy oraz niewłaściwe skonstruowanie zarzutów dotyczących naruszenia prawa materialnego i procesowego.

NSA oddalił skargę kasacyjną organu, podtrzymując opinie WSA, że organ egzekucyjny nie wykazał skutecznego doręczenia skarżącemu tytułu wykonawczego z uwagi na brak ustaleń co do miejsca zamieszkania.

Wygaśnięcie decyzji zabezpieczającej na podstawie art. 33a § 1 nie czyni zbędnym merytorycznego badania jej zasadności przez organ odwoławczy i przez sądy. Odmowa takiego badania narusza prawo do sądu oraz skutecznego środka zaskarżenia.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że uchylenie ostatecznej decyzji podatkowej jest możliwe wyłącznie w wyjątkowych okolicznościach przewidzianych w przepisach, a wcześniejsze orzeczenia NSA nie zmieniają faktycznych podstaw takich decyzji. Oddala skargę kasacyjną, potwierdzając zasadę trwałości decyzji.

Czynności dnia codziennego wykonywane przez skarżącego nie wypełniają ustawowych kryteriów stałej opieki wyłączającej możliwość pracy zawodowej, co wyklucza przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego.

Przepisy o odpowiedzialności osób trzecich z Ordynacji podatkowej nie mogą być stosowane do administracyjnych kar pieniężnych z ustawy o grach hazardowych, ze względu na sankcyjny charakter tych zobowiązań oraz brak jednoznacznej podstawy prawnej do ich zastosowania. Postępowanie umorzono.

Przepisy o odpowiedzialności osób trzecich z rozdziału 15 Ordynacji podatkowej nie znajdują zastosowania do kar pieniężnych wynikających z ustawy o grach hazardowych na podstawie art. 91 tej ustawy.

Bez uwzględnienia kryteriów art. 189f k.p.a. nałożenie administracyjnej kary pieniężnej za naruszenie przepisów u.b.ż.ż. jest nieprawidłowe i wymaga rozważenia możliwości jej odstąpienia ze względu na proporcjonalność i indywidualny charakter naruszenia.

Zmiana przeznaczenia działki w miejscowym planie, naruszająca konstytucyjną zasadę proporcjonalności i singlująca arbitralność gminy, stanowi rażące naruszenie prawa. W przypadku drogi [...], ograniczenie praw własności uznano za proporcjonalne i zasadne pod kątem interesu publicznego.

Przepisy Rozdziału 15 Ordynacji podatkowej dotyczące odpowiedzialności osób trzecich nie mają zastosowania do kar administracyjnych wymierzonych na podstawie ustawy o grach hazardowych. Odpowiedzialność członka zarządu za zaległości podatkowe nie obejmuje kar pieniężnych za naruszenia regulacji hazardowych.

NSA oddala skargę kasacyjną B.W. Nie istnieje związek przyczynowy, który uzasadniałby przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z pracy w związku z opieką nad niepełnosprawną matką.

Przepisy ustawy o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym stosują się także do danych osób skazanych przed jej wejściem w życie, zgodnie z przepisami przejściowymi. Brak jest podstaw do odmowy zamieszczenia lub usunięcia takich danych z RSPTS bez spełnienia ustawowych przesłanek.

Brak podstaw do uznania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego za wydaną z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ projekt budowlany nie naruszał dopuszczalnych norm dla poziomu pola elektromagnetycznego, a argumenty skargi kasacyjnej były bezzasadne.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając działania Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego za zgodne z obowiązującymi przepisami, a obiekcje dotyczące przepisów przeciwpożarowych i granic nieruchomości za niezasadne.