Ekspertyza sporządzona po wydaniu ostatecznej decyzji nie stanowi nowego dowodu umożliwiającego wznowienie postępowania zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Wniosek o wznowienie złożony po terminie jest niedopuszczalny, co uzasadnia odmowę wznowienia postępowania.
Nieruchomość będąca własnością przedsiębiorcy, która może być potencjalnie wykorzystywana w działalności gospodarczej, jest nieruchomością związaną z tą działalnością, co uzasadnia stosowanie wyższej stawki podatku od nieruchomości. Skarga kasacyjna zostaje oddalona.
Nabywca roszczeń z dekretu warszawskiego nie posiada interesu prawnego w sprawie o przyznanie użytkowania wieczystego na tej podstawie, zgodnie z wykładnią ograniczającą uprawnienia do dotychczasowego właściciela lub jego spadkobierców.
Postępowanie rozgraniczeniowe nie uzasadnia automatycznego obciążenia kosztami jego uczestników. Konieczne jest ustalenie rzeczywistego interesu prawnego stron zgodnie z art. 262 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a.
Brak dostatecznego uzasadnienia wyroku sądu administracyjnego uniemożliwia efektywną kontrolę instancyjną, co uzasadnia uchylenie wyroku w celu ponownego rozpoznania sprawy w pełnym zakresie.
Skarga kasacyjna, wobec braku spełnienia wymogów formalnych i merytorycznych, zostaje oddalona. Decyzja organu administracyjnego o ustaleniu zobowiązania pieniężnego za 2018 r. odpowiada wymogom prawa.
Zmiana ostatecznej decyzji administracyjnej na podstawie art. 155 Kpa wymaga tożsamości stanu prawnego i nie może być środkiem do retroaktywnego stosowania nowych przepisów. Decyzja w trybie nadzwyczajnym opiera się na uznaniu organu i nie może naruszać praw stron trzecich.
Brak wykazania wpływu uchybień proceduralnych na wynik sprawy uniemożliwia uchylenie decyzji administracyjnej, gdy zgromadzony materiał dowodowy dostatecznie wyjaśnia charakter stosunku prawnego.
Zarządzenie Burmistrza Tłuszcza Nr 0050.34.2025 przekraczało zakres kompetencji organu prowadzącego i naruszało prawa dyrektora placówki oświatowej w zakresie ustalania zatrudnienia. Stwierdzono nieważność zarządzenia z powodu braku normy kompetencyjnej w systemie prawnym.
Zarządzenie zabezpieczenia podlega doręczeniu pełnomocnikowi podatnika w postępowaniu podatkowym. Naruszenie tej zasady stanowi podstawę do uchylenia decyzji sądu administracyjnego, co skutkowało uchyleniem wyroku WSA w Łodzi i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.
W przypadku wniesienia zarzutów dotyczących egzekucji administracyjnej, trzydziestodniowy termin rozpoczyna bieg od dnia, w którym wyegzekwowane zostały wszystkie koszty, co jest zgodne z literalnym rozumieniem art. 33 § 5 pkt 1 u.p.e.a.
Przekroczenie terminu uzupełnienia braków projektu budowlanego nie skutkuje obligatoryjną odmową wydania pozwolenia na budowę, jeśli inwestor usunie nieprawidłowości przed wydaniem decyzji. Dostęp do drogi publicznej potwierdzony służebnością gruntową jest prawnie wiążący dla organu administracyjnego.
Brak legitymacji skarżącej Z. G. do żądania stwierdzenia nieważności decyzji podatkowej dotyczącej innego podmiotu uprawnia organ do odmowy wszczęcia postępowania, co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej jako nieuzasadnionej.
Brak możliwości podjęcia zatrudnienia w rozumieniu art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych musi wynikać z charakteru i zakresu faktycznie sprawowanej opieki. W sytuacji, gdy osoba ubiegająca się o świadczenie nie jest głównym opiekunem osoby niepełnosprawnej, brak jest przesłanek do jego przyznania.
W przypadku nieupożądkowania procesu dowodowego przez organ administracji oraz braku pełnych ustaleń co do realizacji celu wywłaszczenia, decyzja administracyjna winna być uchylona z nakazem przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, prowadzonego zgodnie z zasadami prawidłowości proceduralnej.
Pismo Prezesa Rady Izby Notarialnej dotyczące odmowy wpisu na listę zastępców notarialnych nie stanowi decyzji administracyjnej, a działania te są czynnościami materialno-technicznymi, niepodlegającymi zaskarżeniu w administracyjnym trybie instancyjnym.
Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok wojewódzkiego sądu, uznając, że brak uzasadnienia dotyczącego podstaw proceduralnych wydania decyzji o ubezpieczeniu zdrowotnym zmarłego nie wpłynął istotnie na decyzję. Sprawa wymaga ponownego rozpoznania.
W postępowaniu kasacyjnym, Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził zasadność uchylenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowienia o zawieszeniu postępowania administracyjnego, odrzucając możliwość jego kontynuacji bez rzetelnej oceny prawdopodobieństwa wejścia w życie planu miejscowego.
Decyzja organów Policji wydana na podstawie przedsądowego wezwania do zapłaty, bez rzeczywistego wniosku o wszczęcie postępowania administracyjnego, jest pozbawiona podstaw prawnych i obarczona wadą nieważności. Przyjęta interpretacja pisma jako wniosku narusza przepisy o postępowaniu administracyjnym.
Rozstrzygnięcie potwierdza, że art. 41 ust. 1-2 ustawy okołobudżetowej na rok 2023, regulujący wyrównanie uposażeń funkcjonariuszy, jest zgodny z Konstytucją RP i nie narusza zasady równości określonej w art. 32 Konstytucji.
Prezes NFZ, rozpatrując wniosek zgłoszony przez ZUS, prawidłowo wydał decyzję deklarującą obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego W. S., zgodnie z art. 109 ust. 1 u.ś.o. Utrzymano jej zgodność z prawem pomimo skarżący regularnie uiszczał składki.
Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop funkcjonariuszy Policji za okres przed 6 listopada 2018 r. powinien być ustalany na zasadach wynikających z przepisów ustawy o Policji w brzmieniu obowiązującym przed tą datą, zgodnie z wyrokiem TK. Artykuł 9 ust. 1 ustawy nowelizującej nie dotyczy wysokości przelicznika.
Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż prowadzenie postępowania administracyjnego w sprawie wyrównania uposażenia byłego funkcjonariusza Policji bez jego wniosku, w kontekście żądania o cywilnoprawnym charakterze, stanowi rażące naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności decyzji administracyjnych.
W przypadku odmowy wyrównania uposażenia funkcjonariusza Policji, który odszedł ze służby przed wejściem w życie nowej kwoty bazowej przewidzianej w ustawie, nie przysługuje wyrównanie stosowane wobec funkcjonariuszy pozostających w służbie po dacie zmiany bazowej.