Oddalenie skargi kasacyjnej potwierdza, że egzekucja administracyjna była prowadzona prawidłowo, a obowiązki określone w tytułach wykonawczych odpowiadały decyzji organu podatkowego oraz były wymagalne na dzień ich wystawienia.
Kompleksowa obsługa nieruchomości, obejmująca różne usługi zarządzania i utrzymania, stanowi jedno świadczenie kompleksowe podlegające jednolitej stawce VAT, zgodnie z art. 42b ust. 5 ustawy o VAT.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że odmowa dostępu do akt postępowania osobie nie legitymującej się statusem strony w głównym postępowaniu jest uzasadniona. Prawa procesowe związane z dostępem do dokumentacji akt sprawy incydentalnej są zależne od statusu strony w postępowaniu głównym, co wyklucza osoby nieuznane za stronę w tymże postępowaniu.
Uchwała decyzji organu odwoławczego naruszającej przepisy KPA wynikała z niekompletnej analizy przesłanek materialnych i proceduralnych, co uzasadniało jej uchylenie.
W przypadku płatności bezpośrednich do działki wchodzącej w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, konieczne jest posiadanie przez rolnika tytułu prawnego do tej działki, co wynika z art. 18 ust. 4 ustawy o płatnościach. Bezumowne użytkowanie gruntu nie uprawnia do wypłaty środków publicznych.
Koszty uzyskania przychodów mogą obejmować wydatki poniesione na wynagrodzenie członków zarządu za wykonane usługi, o ile ich wartość nie budzi uzasadnionych wątpliwości i nie zachodzą przesłanki do ich wykluczenia.
Uchwała Sądu wskazuje, że skuteczne uchylenie się od skutków prawnych umowy sprzedaży z tytułu błędu, w tym zawarcie porozumienia o odstąpieniu od umowy, uprawnia do zwrotu podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 11 ust. 1 pkt 1 u.p.c.c.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż obowiązek poddania się szczepieniom ochronnym wynika z mocy przepisów ustawowych. Wątpliwości co do formy komunikatu nie wpływają na wymagalność tego obowiązku. Skarga kasacyjna została oddalona z uwagi na brak podstaw do jej uwzględnienia.
NSA oddalił skargę kasacyjną, podzielając stanowisko Sądu I instancji, że art. 155 k.p.a. nie może być podstawą do zmiany decyzji ostatecznej, jeżeli brak jest nowych dowodów, a zasada trwałości decyzji administracyjnych została zachowana.
NSA potwierdza, że obowiązek szczepień ochronnych jest wymagalny nawet przy zaistnieniu subiektywnych obiekcji rodziców, jeśli brak przeciwwskazań medycznych. Wymóg poddania się szczepieniu ma charakter prawny i nie może być podważany bez przesłanek medycznych.
Skarb Państwa nie naruszył prawa materialnego ani proceduralnego przy ustalaniu zobowiązania podatkowego. Skarga kasacyjna nie wykazała błędów w subsumcji prawa materialnego i postępowania organów podatkowych, uzasadniając oddalenie skargi.
WSA prawidłowo uchylił postanowienie o nałożeniu kary porządkowej, uznając, że żądania organu przekroczyły granice czynności sprawdzających, a Skarżący nie był zobowiązany do ich wykonania. Oddalenie skargi kasacyjnej przez NSA potwierdza ten kierunek rozstrzygnięcia.
Gmina nie posiada przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym pozwolenia na budowę, jeśli nie wykazuje prawnego ograniczenia w zagospodarowaniu swoich gruntów przez projektowaną inwestycję.
Ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości w celu realizacji inwestycji publicznej, bazując na decyzji lokalizacyjnej oraz rokowaniach, jest zgodne z prawem, jeśli spełnia wymogi ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Właściciele odrębnych lokali nie mają statusu strony w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy dotyczącej części wspólnych budynku, chyba że wykazują odrębny interes prawny związany z ich lokalami.
Uzyskanie przez skarżących ostatecznej decyzji administracyjnej stwierdzającej, że nieruchomość nie podpada pod dekret PKWN, jest kluczowe dla ich statusu strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji komunalizacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że współkierowca, zajmujący miejsce w kabinie pojazdu ciężarowego podczas przewozu drogowego, ma obowiązek rejestrowania swojej aktywności na wykresówce tachografu, pomimo że nie prowadził pojazdu podczas kontroli, co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej.
Naczelny Sąd Administracyjny, uznając za bezpodstawne zarzuty skargi kasacyjnej, potwierdził, iż dopóki prawidłowość wpisu do ewidencji gruntów nie zostanie skutecznie podważona, organy administracji związane są jej ustaleniami w procesie urządzenia lasów.
W przypadku naruszenia obowiązków transportu drogowego przez nierejestrowanie działalności kierowcy w tachografie, gdy pojazd nie spełnia wymogów wyjątku określonego w art. 3 lit. g) rozporządzenia nr 561/2006, organy administracyjne mogą nałożyć karę pieniężną.
Brak tabliczki instalacyjnej, jako potwierdzenia legalizacji tachografu, podważa domniemanie dokonania przeglądu, co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Uchylenie decyzji WSA było zasadne.
Na podstawie art. 37at ust. 8 Prawa farmaceutycznego organ nie może żądać dokumentacji poza inspekcją lub kontrolą. Wymierzenie kary pieniężnej za nieprzekazanie dokumentów na wezwanie organu w takim przypadku jest niezgodne z prawem.
Sąd uznał, że P. sp. z o.o., choć uwikłana w oszustwo podatkowe, dochowała należytej staranności w transakcjach z L. sp. z o.o., co wyklucza przerzucenie na nią konsekwencji prawnych działań znikającego podatnika.
Upływ terminu przedawnienia dla zwrotu nienależnie pobranych płatności rolnośrodowiskowych z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich uniemożliwia dochodzenie ich zwrotu po jego zakończeniu, jeżeli przesłanki przerwania przedawnienia zostały błędnie zastosowane.
Termin przedawnienia dochodzenia roszczeń z tytułu nieprawidłowości powtarzających się przerywa każdy akt organu, który spełnia przesłanki określone w art. 3 ust. 1 rozporządzenia 2988/95 i o którym należycie zawiadomiono stronę, co pozwala na bieżące restartowanie okresu przedawnienia.