Naczelny Sąd Administracyjny orzeka o uchyleniu decyzji o rejestracji pojazdu z powodu rażącego naruszenia prawa poprzez brak wymaganych dokumentów homologacji, wskazując na konieczność zgodności decyzji administracyjnych z obowiązującymi przepisami prawa oraz zasadą zaufania publicznego.

Zakład Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w B., w odpowiedzi na wniosek o informację publiczną, zobowiązany jest do należytego uzasadnienia braku posiadania żądanych danych, a pytania nieodnoszące się do informacji publicznej nie wymagają odpowiedzi merytorycznej.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i decyzję Prezesa UODO z uwagi na niedorozpoznanie stanu faktycznego sprawy, zobowiązując organ do uzupełnienia postępowania dowodowego i ponownej oceny sytuacji w świetle pełnego materiału dowodowego.

Bezczynność organu administracyjnego, mimo formalnego zawieszenia terminów ustawowych, może być uznana za niezgodną z zasadą proporcjonalności po wygaśnięciu nadzwyczajnych przesłanek prawnych, które uzasadniałyby ograniczenie prawa do sądu.

Przedłużenie obowiązywania art. 100d specustawy ukraińskiej po 30 czerwca 2024 r. narusza konstytucyjną zasadę proporcjonalności, a działania administracyjne w kontekście uchodźców nie mogą podważać prawa do sądu. Zatem działalność organów od 1 lipca 2024 r. podlega ogólnym regułom bez błędnego odwołania do wymienionego przepisu.

Wojewoda dopuścił się bezczynności administracyjnej w kwestii zezwolenia na pobyt czasowy, a przedłużanie obowiązywania art. 100d specustawy ukraińskiej po 30 czerwca 2024 r. nie znajduje uzasadnienia prawnego.

Skarga kasacyjna Z.K. przeciwko wyrokowi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oddalającemu zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym, złożona na podstawie art. 33 § 1 upea, nie znalazła uzasadnienia i została oddalona z powodu braku wskazania dodatkowych naruszeń przepisów.

W przypadku niewykonania przez zobowiązanego ciążącego na nim obowiązku wynikającego z decyzji organu nadzoru budowlanego, organ egzekucyjny, po zastosowaniu grzywny, może uzasadnienie stosować wykonanie zastępcze, nawet gdy zobowiązanie jest realizowane częściowo.

Zgłoszone w skardze kasacyjnej zarzuty nie zasługują na uwzględnienie, bowiem przed dniem 1 stycznia 1998 r. ujawniono prawo użytkowania wieczystego w księdze wieczystej, co stanowi przesłankę do odmowy zwrotu nieruchomości według art. 229 u.g.n.

Wewnętrzna sprzeczność sentencji wyroku nakazowego co do wysokości grzywny, wynikająca z niezgodności zapisu cyfrowego i słownego, jeżeli każda z podanych kwot mieści się w ustawowym zagrożeniu, uniemożliwia ustalenie treści orzeczonej kary i wykonanie orzeczenia. Nie jest ona oczywistą omyłką pisarską podlegającą sprostowaniu, lecz stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia z art. 104 § 1

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że obowiązek szczepień ochronnych jest wymagalny, niezależnie od braku indywidualnego kalendarza szczepień czy dodatkowego zaświadczenia lekarskiego.

Obowiązek poddania się obowiązkowym szczepieniom ochronnym wynika z przepisów ustawowych i jego wymagalność nie jest uzależniona od form komunikatów organów administracyjnych. Obowiązek nie został wyłączony postępowaniem dopuszczającym inne zastrzeżenia.

Obowiązek poddania małoletniego dziecka szczepieniom ochronnym wynika z przepisów ustawowych i pozostaje wymagalny, niezależnie od wyroku Trybunału Konstytucyjnego wskazującego na formę komunikacji wymogów praktycznych poprzez akty wewnętrzne i nie wpływającego na samą zasadność obowiązku szczepień.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że brak jest podstaw faktycznych i prawnych do uznania choroby zawodowej u Skarżącego w związku z brakiem dokumentacji medycznej potwierdzającej zawodowe uszkodzenie słuchu w wymaganym okresie.

NSA stwierdził, że informacje o najniższej cenie z 30 dni na etykietach towarów W. S.A. były zgodne z ustawą o cenach, co wykluczało delikt administracyjny oraz zasadność nałożenia kary przez UOKiK.

W postępowaniu o nieważność decyzji o pozwoleniu na budowę, organ nie jest zobowiązany do wydania postanowienia odmownego o wszczęciu postępowania zgodnie z art. 31 K.p.a., gdyż zastosowanie znajduje art. 28 ust. 3 Prawa budowlanego wyłączający ten przepis.

Nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym mogą podlegać ograniczeniom sposobu korzystania zgodnie z art. 124a u.g.n., bez konieczności identyfikacji następców prawnych, jeśli postępowanie spadkowe nie zostało zakończone.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Wojewódzki Sąd Administracyjny słusznie uznał zaistnienie bezczynności Wojewody Śląskiego, odrzucając możliwość dalszego stosowania art. 100d ustawy o pomocy po 30 czerwca 2024 r., wskazując na jego naruszenie konstytucyjnej zasady proporcjonalności.

Dochody uzyskane przez podatnika z pracy na statku morskim nie eksploatowanym w transporcie międzynarodowym podlegają opodatkowaniu w Polsce, pomimo zastosowania konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania z Norwegią, gdyż statek nie spełnia warunku transportu międzynarodowego.

Zły stan techniczny obiektu zabytkowego nie przesądza o braku możliwości objęcia go ochroną konserwatorską, o ile w dalszym ciągu spełnia definicję zabytku, wykazując wartości historyczne, artystyczne lub naukowe, co leży w interesie społecznym.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za prawidłowe stanowisko WSA w Gliwicach, stwierdzając, iż odpowiednie przesłanki prawne nie uzasadniały dalszego stosowania art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy, a zatem zobowiązanie Wojewody do zakończenia postępowania w określonym terminie było zasadne.

NSA orzekł, że przedłużenie przepisów art. 100d ustawy o pomocy, po 30 czerwca 2024 r., było niezgodne z konstytucyjną zasadą prawa do sprawiedliwego sądu, podtrzymując rozstrzygnięcie WSA nakazujące Wojewodzie rozpatrzenie wniosku o pobyt czasowy bez opóźnień.

Udział w składzie sądu odwoławczego sędziów powołanych przy udziale KRS ukształtowanej ustawą z 8 grudnia 2017 r. może prowadzić do nienależytej obsady sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., jeżeli indywidualny test niezawisłości ujawnia uzasadnione, obiektywne wątpliwości co do ich niezależności od władzy wykonawczej i instytucjonalnej bezstronności.

W sprawie oceny bezczynności organu administracyjnego w kontekście udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy po 30 czerwca 2024 r. nie może stanowić podstawy do uchylenia zarzutu bezczynności, a organ ma obowiązek prowadzić sprawę w terminach określonych ustawą o cudzoziemcach.