Przepisy art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego są zgodne z Konstytucją RP i mogą stanowić podstawę do umorzenia postępowań administracyjnych rozpoczętych po upływie trzydziestu lat od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji. Domniemanie faktyczne może być stosowane do ustalenia daty doręczenia orzeczenia.

Uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia, jako okoliczność obiektywna, obliguje organ odwoławczy do stwierdzenia jego niedopuszczalności, co wyłącza możliwość merytorycznego rozstrzygnięcia.

Oddalenie skargi kasacyjnej Y. S. w sprawie uznania przewlekłości postępowania w przedmiocie udzielenia ochrony międzynarodowej przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców. Przewlekłość postępowania wymaga szczególnych przesłanek, które w analizowanej sytuacji nie zaistniały.

NSA w wyroku z dnia 18 lutego 2026 r. (sygn. akt brak), stwierdził, iż interes prawny w postępowaniu o nałożenie obowiązku przedłożenia oceny technicznej przysługuje także współużytkownikom nieruchomości wspólnej. Konieczność ustalenia prawa do dysponowania nieruchomością jest kluczowa dla legalizacji prac budowlanych.

O zbiegu uprawnień do świadczeń pielęgnacyjnych i specjalnych zasiłków opiekuńczych decyduje zasada eliminacji możliwości równoczesnego przyznania obu świadczeń na ten sam okres, co wyklucza prawo do ich pobrania w przypadku braku wstecznego uchylenia decyzji przyznającej jedno z nich (art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. b u.ś.r.).

Dokonując kontroli operatu szacunkowego przez organ i sąd administracyjny w zakresie nieruchomości przejętych pod drogi publiczne, istotne jest respektowanie dyscyplinarnej odpowiedzialności zawodowej rzeczoznawców majątkowych, a jedynie uzasadnione wątpliwości mogą stanowić podstawę do zewnętrznej weryfikacji operatu.

Dla skutecznego zaliczenia nieruchomości do kategorii dróg publicznych niezbędne jest formalne wykonanie wszystkich wymaganych czynności prawnych przed 1 stycznia 1999 r.; brak pełnej dokumentacji nie wyklucza możliwości uznania drogi za publiczną, ale wymaga dalszego postępowania dowodowego.

Nie stwierdzono podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej z uwagi na niezasadność zarzutów dotyczących rażącego naruszenia prawa i braki konstrukcyjne skargi, podnoszone przez stronę skarżącą.

Skarga kasacyjna wniesiona przez Stowarzyszenie [...] nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach, co skutkuje jej oddaleniem zgodnie z art. 184 p.p.s.a. Tylko bezpośrednio zainteresowany podmiot może kwestionować swój status jako strony postępowania.

Decyzja organu administracyjnego o ustaleniu warunków zabudowy zgodna z art. 61 u.p.z.p. Odrzucenie skargi kasacyjnej z powodu braku usprawiedliwionych podstaw wniesionych zarzutów. Rozstrzygnięcie nie narusza istniejącego zagospodarowania przestrzennego.

Umowa o wygłoszenie wykładu dla aplikantów radcowskich nie stanowi umowy o dzieło, gdyż nie zrodziła samoistnego, indywidualnego rezultatu, co wyklucza ustalenie jej kwalifikacji jako dzieła zgodnie z art. 627 k.c., a więc podlegała składkom na ubezpieczenie zdrowotne jako umowa o świadczenie usług.

Zgłoszenie znaku P. przez P. Sp. z o.o. nastąpiło w złej wierze, naruszając zakaz konkurencji i uczciwość kupiecką, co uzasadnia unieważnienie ochrony na znak na podstawie art. 131 ust. 2 pkt 1 pwp.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że umorzenie postępowania w sprawach stwierdzenia nieważności decyzji sprzed ponad 30 lat, zgodnie z art. 2 ust. 2 nowelizacji KPA, jest zgodne z Konstytucją RP, stabilizując stan prawny i zapewniając pewność obrotu prawnego poprzez eliminację możliwości zaskarżania decyzji ostatecznych.

Zastosowanie zajęcia rachunku bankowego, jako mniej dolegliwego środka egzekucyjnego, nie narusza zasady minimalizacji dolegliwości dla zobowiązanego, jeśli nie przedstawi on mniej uciążliwego alternatywnego rozwiązania, mogącego wykonać dochodzony obowiązek.

Odmowa zgody na termomodernizację budynku zabytkowego wymaga precyzyjnego uzasadnienia. Organy ochrony zabytków są zobowiązane do wykazania wpływu planowanych prac na wartości dziedzictwa kulturowego oraz zapewnienia zgodności z normami prawa ochrony zabytków w świetle obowiązujących standardów użytkowych i społeczno-ekonomicznych realiów.

Naczelny Sąd Administracyjny, działając w ramach skargi kasacyjnej, dokonał oceny zasadności uznania nieruchomości P. sp. z o.o. za związane z działalnością gospodarczą, podtrzymując decyzję organów pierwszej i drugiej instancji, w uznaniu braku naruszenia przez nie przepisów prawa w kontekście stanu faktycznego i prawnego.

Spółka komandytowa nie jest płatnikiem zryczałtowanego podatku dochodowego od zaliczek na zysk wypłacanych komplementariuszowi w trakcie roku podatkowego w świetle art. 30a i art. 41 u.p.d.o.f., gdyż obowiązki te dotyczą jedynie faktycznie uzyskanego dochodu z zysku rocznego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, iż organy nadzoru budowlanego nie przeprowadziły wystarczającego postępowania w zakresie oceny zgodności wykonanych robót budowlanych z obowiązującymi przepisami technicznymi, co uniemożliwiło stwierdzenie zgodności dokonanych zmian z prawem.

Decyzja o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji z 1966 r. dotyczącej przejęcia nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa została podtrzymana, jako że nie wykazano rażącego naruszenia prawa przez organ administracyjny.

Zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące nieprawidłowości w postępowaniu administracyjnym i błędnej wykładni prawa materialnego okazały się bezzasadne. Sfałszowane dokumenty przedstawione w toku postępowania administracyjnego uzasadniają cofnięcie zezwolenia na pobyt, niezależnie od świadomości strony co do ich fałszywości.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że przepisy dotyczące finansowania pomocy de minimis nie wprowadzają wymogu specjalistycznego charakteru wydatków, a mogą obejmować wyposażenie standardowe, jeśli służy ono rehabilitacji zawodowej i wspieraniu osób niepełnosprawnych, nawet gdy daje korzyści także pracownikom bez niepełnosprawności.

Statek typu Offshore Tug/Supply Ship nie jest statkiem eksploatowanym w transporcie międzynarodowym zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. h Konwencji, co wyklucza możliwość stosowania preferencyjnych zasad rozliczenia podatku dochodowego za pracę najemną zgodnie z art. 14 ust. 3 Konwencji.

Placówka zapewniająca całodobową opiekę musi posiadać zezwolenie. Rozdzielanie usług opieki i najmu celem uniknięcia regulacji jest niedopuszczalne, a skargi kasacyjne nie wykazały błędów oceny prawnej w decyzji organów i sądów.

Skarga kasacyjna J.M. i S.M. na oddalenie skargi w sprawie umorzenia postępowania wznowieniowego nie posiada uzasadnionych podstaw prawnych. Fakt uchybienia terminu do złożenia wniosku o wznowienie uzasadnia umorzenie postępowania.