Podstawą uchylenia wyroku WSA było nieuwzględnienie wszelkich dowodów i prawidłowej oceny zagrożeń dla życia i zdrowia, wynikających z charakteru pełnionej służby, co warunkuje ustalenie prawa do podwyższonej emerytury policyjnej.

Organ administracyjny, który nie odpowiada na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w ustawowym terminie, dopuszcza się bezczynności, nawet jeśli żądane informacje nie mają charakteru informacji publicznej.

Rezygnacja z zatrudnienia w celu sprawowania opieki nie musi być bezpośrednio czasowo powiązana z momentem wystąpienia niepełnosprawności, by uzyskać świadczenie pielęgnacyjne. Istotna jest faktyczna potrzeba opieki uniemożliwiająca podjęcie pracy.

Spółka A.1. nie może zostać uznana za rzeczywistego właściciela odsetek w rozumieniu art. 4a pkt 29 u.p.d.o.p., co wyklucza możliwość skorzystania ze zwolnienia podatkowego przewidzianego w art. 21 ust. 3 u.p.d.o.p. Skarga kasacyjna oddalona, potwierdzenie zasadności decyzji organów skarbowych.

Interpretacja indywidualna musi jasno, jednoznacznie i kompleksowo uzasadniać negatywną ocenę stanowiska wnioskodawcy, a braki w uzasadnieniu mogą prowadzić do jej uchylenia. Brak szczegółowych regulacji prawnych w interpretacji skutkuje naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego.

W przypadku wydania decyzji o warunkach zabudowy, uwzględnienie zasady dobrego sąsiedztwa oraz właściwe wyznaczenie obszaru analizowanego zgodnego z art. 61 ust. 5a u.p.z.p., a także zastosowanie szczegółowych parametrów obiektów są zgodne z obowiązującymi przepisami prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, podnosząc brak pełnej analizy dowodów oraz obowiązek ustalenia statusu "udokumentowanych złóż kopalin" w oparciu o dostępne dokumenty geologiczne.

Orzeczenie przepadku pojazdu mechanicznego na rzecz Skarbu Państwa, gdy pojazd nie stanowi wyłącznej własności sprawcy, jest naruszeniem art. 44b k.k.; w takim przypadku powinien być orzeczony przepadek równowartości pojazdu.

Decyzja organu ustalająca wysokość zasiłku okresowego na poziomie 212 zł miesięcznie została uchylona z uwagi na nieprawidłowe ustalenie dochodów rodziny skarżącej, co wpłynęło na rozstrzygnięcie. Sprawa została przekazana do ponownego jej rozpatrzenia z uwzględnieniem poprawnego określenia dochodów.

Przekroczenie kryterium dochodowego wyklucza przyznanie specjalnego zasiłku celowego bez wykazania szczególnych okoliczności. Rozstrzygnięcie organu administracyjnego, oparte na uznaniu administracyjnym, nie nosiło cech dowolności.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że czynność odmowy wypłaty dotacji oświatowej bez właściwej podstawy prawnej stanowi działanie bezskuteczne, a odmowa ta była sprzeczna z obowiązującymi przepisami. Skarga kasacyjna Burmistrza Miasta i Gminy B. nie zasługiwała na uwzględnienie z uwagi na brak precyzyjnego wykazania uchybień w wykładni prawa przez sąd niższej instancji.

Bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej może być stwierdzona także przy nieznacznym przekroczeniu ustawowego terminu, stanowiąc naruszenie prawa dostępu do informacji publicznej, aczkolwiek nie każde opóźnienie stanowi rażące naruszenie prawa.

Wniesione przez skarżącego dowody i okoliczności nie spełniają warunków uzasadniających wznowienie postępowania na mocy art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Decyzja Szefa Urzędu, wsparta orzecznictwem sądowym, jest zgodna z prawem i została prawidłowo utrzymana w mocy przez wojewódzki sąd administracyjny.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, zobowiązując do pełnej analizy prawnej zarzutów dotyczących formalności i materialności postanowienia o zaliczeniu wpłaty na zaległość podatkową.

Zaskarżonemu wyrokowi sądu pierwszej instancji zarzuca się niepełne odniesienie się do wszystkich zarzutów, brak weryfikacji istnienia zaległości podatkowej oraz błędne traktowanie postanowienia o zaliczeniu wpłaty jako aktu czysto formalnego. Sprawa zostaje przekazana do ponownego rozpoznania.

Umowy uznane za pozorne nie mogą stanowić podstawy do potrąceń podatkowych. Organy podatkowe winny wykazać nierzetelność faktur lub pozorność czynności prawnych w świetle wykładni art. 199a § 2 O.p. w zw. z art. 83 § 1 k.c.

Powszechne Towarzystwo Emerytalne zobowiązane jest udostępniać informacje publiczne zgodnie z u.d.i.p., jeśli odmienne zasady dostępu nie są określone ustawowo. NSA uchylił wyrok WSA z powodu niewłaściwego stosowania prawa materialnego.

W postępowaniu w przedmiocie ustalenia odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość w trybie art. 129 ust. 5 pkt 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami należy badać istnienie materialnoprawnych podstaw roszczenia. Oct. 21 ust. 2 Konstytucji RP nie stanowi samodzielnej podstawy do ustalenia odszkodowania.

Działki wydzielone pod drogi wewnętrzne mogą być uznane za samodzielnie zagospodarowane, jeśli są racjonalnie wykorzystane zgodnie z ich przeznaczeniem w decyzji podziałowej, co uprawnia ich wliczenie do wartości nieruchomości po podziale dla celów ustalenia opłaty adiacenckiej.

Skarga kasacyjna dotycząca prawa do otrzymania dodatku węglowego została oddalona, gdyż nie wykazano trwałego zamieszkiwania w zgłoszonym budynku. NSA podtrzymał ustalenia, że nieruchomość nie stanowi centrum życiowego Skarżącej.

Skarga kasacyjna wniesiona przez skarżącego na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej została oddalona; organ nie pozostawał w bezczynności zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej.

Skarga organu była zasadna: wszczęcie postępowania administracyjnego nastąpiło we właściwym terminie, wskutek czego orzeczenie WSA uchylono, a sprawę przekazano do ponownego rozpoznania.

Decyzja o zwolnieniu ze służby w Policji na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 8 ustawy o Policji może być podjęta niezależnie od wyniku postępowania karnego, jeśli czyn o znamionach przestępstwa jest oczywisty. Domniemanie niewinności nie wyklucza takiego zwolnienia.

Naczelny Sąd Administracyjny utrzymał w mocy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, potwierdzając, że decyzja kasatoryjna Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydana prawidłowo na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. z uwagi na istotne naruszenia przepisów postępowania przez organ I instancji.