Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oddalający skargę na decyzję organu administracyjnego w przedmiocie zwrotu dotacji jest zgodny z prawem i prawidłowo oparty na materiale dowodowym nieuznawanym za niekompletny ani błędnie oceniony.

Orzeczenie utrzymuje w mocy decyzję organów, uznając, że faktury od W. nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, a zobowiązanie podatkowe M.M. określone za grudzień 2014 r. było prawidłowe, bez naruszenia praw proceduralnych.

Organizacja ekologiczna, której cele statutowe dotyczą ochrony środowiska, nie jest uprawniona do inicjowania postępowania administracyjnego w pierwszej instancji w przedmiocie ograniczenia pozwoleń wodnoprawnych; przysługuje jej możliwość zaskarżenia decyzji o pozwoleniu wodnoprawnym dopiero na etapie postępowania odwoławczego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że dla planowanej inwestycji w postaci punktu zbierania i sortowania odpadów nie zachodzi potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, albowiem spełniono wszystkie formalne i merytoryczne przesłanki przewidziane przepisami prawa, a przedstawiona karta informacyjna przedsięwzięcia jest kompletna i rzetelna.

W postępowaniach dotyczących zgód wodnoprawnych nie stosuje się art. 31 k.p.a., co wyklucza inicjatywę organizacji społecznych w takich postępowaniach, ograniczając ich udział jedynie do etapów odwoławczych, zgodnie z art. 402 ust. 2 Prawa wodnego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną wobec braku umocowanych podstaw prawnych, utrzymując obowiązek wykonania szczepień ochronnych jako należycie uzasadniony prawnie i proceduralnie.

Warunkiem przyznania pomocy finansowej producentowi rolnemu jest rzeczywiste prowadzenie przez kupującego działalności produkcji zwierzęcej powiązanej z zakupionym zbożem. Formalnoprawny status zarejestrowanego stada jest niewystarczający do spełnienia wymogów § 13zw rozporządzenia. NSA oddala skargę kasacyjną jako pozbawioną podstaw.

Organizacje ekologiczne nie mogą inicjować postępowań w sprawie cofnięcia lub ograniczenia pozwoleń wodnoprawnych; ich udział ogranicza się do postępowania odwoławczego (art. 402 p.w.). NSA oddalił skargę kasacyjną Fundacji, podtrzymując stanowisko WSA.

Organizacja ekologiczna nie może inicjować postępowania będącego cofnięciem lub ograniczeniem pozwolenia wodnoprawnego, jeżeli nie było ono poprzedzone decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, nie mając przymiotu strony zgodnie z art. 402 ust. 1 ustawy Prawo wodne.

Rada gminy może odmówić zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym jedynie, gdy przyczyny tej decyzji związane są z wykonywaniem mandatu. Brak takiego związku obliguje do wyrażenia zgody (art. 25 ust. 2 u.s.g.).

Postępowanie legalizacyjne i naprawcze, zgodnie z art. 53a i 72a Prawa budowlanego, wszczyna się wyłącznie z urzędu, co wyklucza inicjatywę wniosku strony. Wnioskodawca nie posiada legitymacji do żądania rozpoczęcia takiego postępowania.

Skarga kasacyjna Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi podlega oddaleniu. Decyzja o obciążeniu właściciela pojazdu kosztami z art. 130a ust. 10h Prawa o ruchu drogowym musi być wydana przed upływem 5 lat od uprawomocnienia wyroku ustalającego przejęcie pojazdu przez Skarb Państwa. Postępowanie administracyjne po upływie tego terminu jest bezprzedmiotowe.

Art. 29 ust. 6 pkt 1 ustawy o ochronie osób i mienia nie narusza zasady domniemania niewinności. Skreślenie z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej w przypadku wszczęcia postępowania karnego o przestępstwo umyślne jest zgodne z prawem i uzasadnione interesem publicznym.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za prawidłowe zastosowanie art. 140 ust. 1 pkt 3a lit. b Prawa o ruchu drogowym wobec cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami przed wdrożeniem nowych rozwiązań technicznych.

Brak podstaw do ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji na terenie o dominującym charakterze przemysłowo-usługowym, gdzie planowana funkcja mieszkaniowa narusza zasadę dobrego sąsiedztwa i istniejący ład przestrzenny. Skarga kasacyjna oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA z uwagi na braki w uzasadnieniu, uniemożliwiające instancyjną kontrolę, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania i wzywając do pełnej analizy zgodności regulacji lokalnych z przepisami prawa powszechnie obowiązującego.

NSA stwierdził prawidłowość zastosowania przepisów techniczno-budowlanych z 1999 roku dla omawianej inwestycji, podtrzymując decyzje organów administracyjnych wobec braku uchybień proceduralnych i merytorycznych, oddalając skargę kasacyjną.

Informacja o wysokości opłat za usługi wodne nie rodzi obowiązku bezpośredniego ich uiszczenia oraz nie stanowi zaległości podatkowej; decyzja administracyjna w tej materii ma charakter konstytutywny.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając za prawidłowe ustalenia o braku wpływu zmiany stanu wodnego na działkach skarżących. Organy poprawnie oceniły dowody, a zgłoszone zarzuty proceduralne okazały się bezskuteczną polemiką.

Wyrok nakazowy wydany w sprawie K.S. podlega uchyleniu z powodu braku spełnienia znamion wykroczenia z art. 94 § 1 k.w. Brak uprawnień do kierowania pojazdem nie zaistniał w dacie zarzucanego czynu, gdyż obwiniony posiadał ważne prawo jazdy.

Postępowanie administracyjne o stwierdzenie nieważności decyzji, wszczęte po upływie trzydziestu lat od doręczenia lub ogłoszenia decyzji, podlega obligatoryjnemu umorzeniu na mocy art. 2 ust. 2 ustawy zmianowej z 2021 roku, co jest zgodne z konstytucyjną zasadą trwałości decyzji administracyjnych.

Rezygnacja z zatrudnienia może uprawniać do świadczenia pielęgnacyjnego, jeśli wynika bezpośrednio z konieczności sprawowania ciągłej opieki nad osobą niepełnosprawną, której nie można łączyć z aktywnością zawodową.

Konieczne jest przestrzeganie zasady dwuinstancyjności w postępowaniu podatkowym. Organ odwoławczy nie może zaskakiwać strony zmianą kwalifikacji prawnej na etapie decyzji odwoławczej, gdyż narusza to prawo strony do obrony i zaufania do organu.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że rozporządzenie zmieniające dotyczące inwestycji telekomunikacyjnych jest zgodne z ustawowym upoważnieniem oraz Konstytucją RP, przez co brak jest podstaw do podważenia jego zastosowania.