Dopuszczalne jest ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości w celu realizacji inwestycji publicznej, o ile spełnione są wymogi art. 124 ust. 1 u.g.n., a zgoda na modernizację linii energetycznej pozostaje w zgodzie z miejscowym planem. Rokowania z właścicielem powinny wskazywać na próbę uzyskania zgody, mimo że szczegółowa weryfikacja ich przebiegu nie jest wymagana ustawą.

Działka nr [...] objęta była inwestycją, co uzasadniało status K.M. jako strony w postępowaniu. Umorzenie postępowania było niezasadne wobec niedostatecznego uwzględnienia interesów stron i błędnych ustaleń faktycznych.

Decyzja o zmianie środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia przeciwpowodziowego, oparta na art. 87 u.i.o.ś. oraz art. 155 k.p.a., jest zgodna z prawem, gdy przemawiają za nią interes społeczny i słuszny interes strony, przy jednoczesnym zapewnieniu bieżącego nadzoru przyrodniczego.

Budowa pomostu na Jeziorze N. wymaga uzyskania decyzji o warunkach zabudowy, a jej brak uzasadnia wniesienie sprzeciwu przez organ administracji zgodnie z ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Plan miejscowy nie dopuszcza prowadzenia hodowli zwierzęcej o dużej skali na obszarach obsługi produkcji rolnej bez technologii eliminujących uciążliwości dla zabudowy mieszkaniowej.

Brak zapewnienia obligatoryjnej obrony w przypadku przesłanek psychicznych to naruszenie prawa do obrony, skutkujące uchyleniem wyroku z art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k.; sprawa do ponownego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszaru Kazimierza Wielkiego jest zgodny z prawem, nie narusza ustaleń Studium i nie przekracza władztwa planistycznego gminy, przy jednoczesnym respektowaniu interesów właścicieli nieruchomości.

Organizacja społeczna nie może być dopuszczona do postępowania jako strona jedynie z tytułu zgodności z celami statutowymi; wymagane jest uzasadnienie obecności interesem społecznym, co nie zostało wykazane przez Stowarzyszenie.

Stowarzyszenie nie posiada legitymacji strony w postępowaniach nieważnościowych decyzji wodnoprawnych, z uwagi na brak indywidualnego interesu prawnego oraz ograniczenia wynikające z przepisów art. 401 i 402 ustawy Prawo wodne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny słusznie przyjął, że wniosek z 16 lutego 2024 r. jako jedyny zainicjował postępowanie, a wcześniejsze interwencje nie były równoznaczne ze skutecznym wszczęciem postępowania. Bezczynność organu nie miała rażącego charakteru, wyłączając m.in. możliwość przyznania skarżącemu sumy pieniężnej.

Przepis § 14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia o warunkach technicznych nie stanowi przepisu odrębnego w rozumieniu art. 396 ust. 1 pkt 8 Prawa wodnego, przez co nie może być stosowany przy wydawaniu pozwoleń wodnoprawnych.

Zmiana warunków określonych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie wymaga wydania nowej decyzji środowiskowej, a postępowanie dotyczące takich zmian należy uznać za bezzasadne i podlegające umorzeniu.

Roboty budowlane polegające na montażu drzwi w istniejącym otworze budynku mieszkalnego nie stanowią ingerencji w elementy konstrukcyjne budynku, zatem nie podlegają regulation administracyjnoprawnej i nie wymagały pozwolenia na budowę, tym samym brak przesłanek do działania organów nadzoru budowlanego w trybie art. 51 Prawa budowlanego.

Za obszary, na które oddziałuje zakład, uznaje się tereny uwzględnione zgodnie z ich faktycznym przemysłowo-usługowym przeznaczeniem, a bezprzedmiotowość wydania decyzji o hałasie następuje, gdy brak jest prawnej kwalifikacji terenu jako mieszkaniowego.

Wniosek o udostępnienie informacji publicznej uważa się za doręczony nawet w okresie ferii, co nie wpływa na bieg terminów przewidzianych w u.d.i.p. Rozpoczęcie biegu terminu na udzielenie informacji nie ulega zawieszeniu w związku z okresami feryjnymi w szkołach publicznych.

Stanowisko organu współdziałającego przy decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach ma charakter opiniodawczy, niewiążący, ograniczony do oddziaływania lokalnego, a ocena oddziaływania na obszar Natura 2000 pozostaje w gestii organu prowadzącego.

Prawidłowość doręczenia decyzji podatkowych na adres w Estonii świadczy o prawidłowości czynności dochodzeniowo-doręczeniowych mimo zarzutów skargi kasacyjnej, co skutkuje oddaleniem skargi w zakresie uznania przedawnienia doręczenia za nieskuteczne. Skarga oddalona.

Nie jest wystarczające samo powołanie się na wiedzę o inwestycji do podważenia terminu dla wniosku o wznowienie postępowania; istotnym jest wykazanie daty uzyskania wiedzy o decyzji administracyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość decyzji o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenia ustawy o SENT, uznając, że nie doszło do naruszenia prawa materialnego czy proceduralnego. Odstąpienie od kary miało miejsce jedynie w szczególnie uzasadnionych przypadkach, co w tym przypadku nie miało zastosowania.

Prawo do rekompensaty za nieruchomości pozostawione poza obecnymi granicami RP przysługuje również spadkobiercom właściciela, który nie spełniał warunku repatriacji, pod warunkiem opuszczenia byłego terytorium RP w związku z wojną.

W postępowaniu o stwierdzenie nabycia przez gminę własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną, ciężar dowodu spełnienia przesłanek ustawowych spoczywa na wnioskodawcy. Organ administracyjny nie jest zobowiązany do prowadzenia poszukiwań dowodów, które powinny być dostarczone przez stronę.

Nie stwierdza się przesłanek do uznania decyzji nacjonalizacyjnej za nieważną na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., gdyż zdolność zatrudnienia zakwalifikowanego przedsiębiorstwa była większa niż 50 pracowników na dzień 5 lutego 1946 r.

Decyzja o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości musi zawierać precyzyjne określenie zabezpieczenia wierzytelności przez hipotekę, uwzględniającą szczegółowe oznaczenie wierzytelności oraz przedmiotu jej zabezpieczenia.

Bezskuteczność egzekucji z majątku spółki stanowi przesłankę prawną dla przeniesienia odpowiedzialności za jej zaległości podatkowe na członka zarządu, co musi być wykazane na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego.