Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że przesłanki umorzenia opłaty produktowej z uwagi na pandemię COVID-19, nie zostały spełnione przez spółkę, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej. Uznaniowy charakter decyzji organów podatkowych pozostaje poza kontrolą sądową.

Sąd Najwyższy uchyla wyrok łączny celem prawidłowego wymierzenia kary łącznej, wskazując na konieczność stosowania współczynnika redukcyjnego dla zbiegu kar pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem i bezwzględnego pozbawienia wolności.

W braku wykazania związku przyczynowo-skutkowego między rezygnacją z pracy a opieką nad osobą niepełnosprawną, NSA uznaje, że nie zachodzą przesłanki do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Marynarz nie jest uprawniony do ulgi abolicyjnej, jeśli wykonywane przez jednostkę zadania nie spełniają przesłanek transportu międzynarodowego zgodnie z postanowieniami międzynarodowej konwencji podatkowej.

Art. 458 ust. 5 ustawy o obronie Ojczyzny, w połączeniu z art. 460 ust. 5, wymaga 10-letniego okresu zawodowej służby wojskowej bez doliczania okresu służby w innych formacjach dla uzyskania świadczenia przy samodzielnym wypowiedzeniu służby.

Postanowienie Sądu Rejonowego w C. z dnia 8 marca 2023 r., wywołując skutek jedynie inter partes, nie mogło skutkować zawieszeniem całego postępowania egzekucyjnego, obejmującego również innych wierzycieli. Skarga kasacyjna L. S.A. nie zasługiwała na uwzględnienie.

W przypadku, gdy cel wywłaszczenia nieruchomości został zrealizowany przed dniem 1 stycznia 1998 roku, wówczas przepisy art. 137 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami nie mają zastosowania, co wyklucza obowiązek zwrotu nieruchomości.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że data przedawnienia zobowiązania podatkowego, przyjęta przez prawomocne orzeczenia, jest wiążąca, a zobowiązanie wygasło z mocy prawa z dniem 9 czerwca 2017 r. Pomimo podniesionych zarzutów kasacyjnych, sąd nie dostrzega naruszeń prawa procesowego uzasadniających eliminację zaskarżonego orzeczenia.

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego potwierdza, że skarga o wznowienie postępowania na podstawie art. 273 § 2 i 3 p.p.s.a. musi odnosić się do okoliczności faktycznych i środków dowodowych istniejących przed rozstrzygnięciem sprawy i dotyczących tej samej materii oraz stron.

Instalacja dodatkowych anten stanowiła nielegalną rozbudowę stacji bazowej, wymagającą pozwolenia na budowę. Skarga kasacyjna została oddalona po ocenie, że organ nadzoru budowlanego prawidłowo zastosował przepisy dotyczące samowoli budowlanej oraz obowiązków inwestora w procesie legalizacyjnym.

Przewlekłe zapalenie okołostawowe barku u W.O. zostało uznane za chorobę zawodową, której powstanie związane jest z wykonywaniem przez niego obowiązków pracowniczych w V.Sp. z o.o., mimo trudności w jednoznacznym określeniu intensywności obciążenia stawów.

Opłata za przekroczenie terminu zabudowy w użytkowaniu wieczystym, z tytułu uznania administracyjnego, jest zasadna, gdy brak okoliczności niezawinionych przez użytkownika. Oddalenie skargi kasacyjnej.

Przepisy zawieszające bieg terminów administracyjnych w ramach ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy, przedłużone po 30 czerwca 2024 r., uznane za niezgodne z Konstytucją RP. NSA uchyla wyrok WSA i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania.

Decyzja o unieważnieniu paszportu, podjęta na podstawie art. 70 ust. 2 pkt 11 lit. b ustawy o dokumentach paszportowych, jest zgodna z prawem nawet bez uprzedniego postanowienia prokuratury o środku zapobiegawczym, gdy spełnione są przesłanki formalne.

Nie można kwalifikować złożonych obiektów, takich jak wyciągi narciarskie, jako jednorodnych przedmiotów opodatkowania. Każda część obiektu musi być oddzielnie oceniona pod kątem spełnienia definicji budowli zgodnie z przepisami prawa budowlanego i ustawy o podatkach lokalnych.

Pozostawanie nieruchomości we władaniu PKP bez dokumentowanego prawa zarządu powoduje jej przekształcenie z mocy prawa w mienie komunalne właściwej gminy z dniem 27 maja 1990 roku.

Oddalenie skargi kasacyjnej. Orzeczona kara dyscyplinarna zwolnienia ze służby jest właściwa i współmierna do ciężaru popełnionego przewinienia, oraz stopnia zawinienia skarżącego, z uwzględnieniem charakteru służby wojskowej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że Prokurator Krajowy dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, jednakże nie było to rażące naruszenie prawa, co uzasadnia brak obowiązku podjęcia dodatkowych działań przez organ.

Skarga kasacyjna, która nie spełnia wymogu dostatecznej konkretyzacji podstaw kasacyjnych poprzez precyzyjne powiązanie z elementami stanu faktycznego i prawnego sprawy, jest oczywiście bezzasadna i podlega oddaleniu.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż nie istnieją wystarczające podstawy do uznania choroby zawodowej w kontekście przesłanek temporalnych oraz dowodowych, skutkujące oddaleniem skargi kasacyjnej z uwagi na upływ okresu umożliwiającego rozpoznanie schorzenia jako zawodowego.

Skarga kasacyjna, zarzucająca naruszenie prawa materialnego i przepisów postępowania przez umorzenie postępowania administracyjnego z mocy prawa po upływie 30 lat od decyzji wywłaszczeniowej, zostaje oddalona jako niezasadna. Nowelizacja k.p.a. wprowadzająca to umorzenie jest zgodna z Konstytucją RP.

Nabycie mienia Skarbu Państwa przez gminę z mocy prawa na mocy ustawy o samorządzie terytorialnym wyłącza spełnienie przesłanek publicznego użytku, jeżeli dowody nie wykazują faktycznego wykonywania zadań publicznych; powództwo kasacyjne w tym zakresie bezzasadne.

W przypadku przekroczenia ustawowego terminu do wydania decyzji administracyjnej, organ ponosi odpowiedzialność za zwłokę, w tym w formie kary pieniężnej, o ile opóźnienie nie wynika z przyczyn niezależnych od organu. Brak zastosowania art. 64 § 2 k.p.a. co do wezwania do uzupełnienia braków formalnych nie wpływa na bieg terminu.

Nienależyta obsada sądu odwoławczego zachodzi przy uczestnictwie sędziego powołanego przez KRS ukształtowaną przepisami z 2017 r., której powołanie wzbudza wątpliwości co do niezawisłości sądu, naruszając art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.