Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, podkreślił, iż ogólnikowe i nieprecyzyjne zarzuty naruszenia prawa materialnego i procesowego nie uzasadniają ingerencji w ustalenia sądu pierwszej instancji dotyczące odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki na podstawie art. 116 Ordynacji podatkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że doręczanie decyzji podatkowej osobie trzeciej musi nastąpić na jej aktualny adres zamieszkania, nie można tu stosować adresu do doręczeń jako podatnika; decyzja doręczona inaczej nie otwiera terminu do odwołania.

Odmowa wydania zaświadczenia o zwolnieniu z podatku od spadków i darowizn jest zgodna z prawem, gdyż nie obejmuje ustaleń dotyczących zobowiązań podatkowych i nie może rozstrzygać kwestii spornych; upowszechnienie terminu zgłoszenia wynika z pierwotnej prawomocności postanowienia sądu.

Grunty pozostające w zarządzie Lasów Państwowych i dzierżawione od Skarbu Państwa powinny być traktowane równorzędnie z gruntami z Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa przy wyliczaniu wielkości ekonomicznej gospodarstwa dla celów przyznania pomocy unijnej.

NSA stwierdził, że w sprawach dotyczących niewielkich kwot spornych, a także zakończonych należności głównych, organy powinny dążyć do rozważenia celowości dalszego naliczania odsetek w kontekście ogólnych zasad ekonomii procesowej i interesu publicznego.

Dłużnik alimentacyjny nie legitymuje się interesem prawnym w postępowaniu administracyjnym dotyczącym przyznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego, a zatem nie posiada statusu strony w postępowaniu wznowieniowym tego rodzaju.

Naczelny Sąd Administracyjny, stosując art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną, uznając, że umowy dzierżawy gospodarstwa nie spełniały wymogów formalnych, skutkując odmową pomocy finansowej w ramach PROW 2014-2020.

Podejmowanie czynności przekraczających zwykły zarząd majątkiem dziecka wymaga zgody sądu opiekuńczego na etapie zawierania umowy, a nie przy składaniu wniosku o przyznanie pomocy finansowej w ramach PROW.

Przy ustalaniu przeważającej działalności gospodarczej w ramach dofinansowania unijnego należy zastosować różnorodne kryteria, a nie tylko przychód, zwłaszcza gdy działalność jest dotknięta zakłóceniami pandemicznymi. W sytuacji niejasności, interpretacja powinna być rozstrzygana na korzyść strony.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że kwalifikacja robót budowlanych wykonanych przez inwestora jako "przebudowy" była prawidłowa i oddalił wyrok WSA. Skarga kasacyjna WMWINB była zasadna, co skutkowało uwzględnieniem jej oraz uchyleniem wyroku sądu wojewódzkiego.

Plan miejscowy może wprowadzać szczegółowe regulacje, takie jak zakaz zabudowy, jeśli nie zmieniają one przeznaczenia terenu zgodnego ze studium. Studium ma ogólny charakter i nie jest bezwzględnie wiążące dla planów miejscowych. Zakaz zabudowy w planie miejscowym nie narusza prawa własności ani zasady proporcjonalności.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż budowa toru rowerowego nie realizuje celu wywłaszczenia w postaci budowy strzelnicy łuczniczej. Brak realizacji celu pierwotnego czyni nieruchomość zbędną według art. 137 ust. 1 u.g.n., uzasadniając zwrot wywłaszczonej nieruchomości. Skarga kasacyjna Gminy została oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał zgodność z prawem ograniczenia możliwości stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnych po upływie trzydziestu lat zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej Kodeks postępowania administracyjnego.

Ocena projektu przez Zarząd Województwa Wielkopolskiego nie narusza art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, a jej przejrzystość i rzetelność pozostają w zgodzie z wytycznymi konkursu, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej zgodnie z art. 184 p.p.s.a.

Decyzja o rejestracji pojazdu oparta na wcześniej wadliwej decyzji nie jest nieważna, gdyż wadliwość może prowadzić jedynie do wznowienia postępowania. Błędy proceduralne nie skutkują rażącym naruszeniem prawa i uzasadnieniem stwierdzenia nieważności decyzji rejestracyjnej.

NSA oddalił skargę kasacyjną Prezesa UOKiK, podtrzymując wyrok WSA uchylający karę pieniężną dla J.K. za rzekome naruszenia informacyjne, uznając działania J.K. za spełniające ustawowe wymogi minimalne i z należytym staraniem.

Przesyłki niedoręczone przed dniem wejścia w życie nowelizacji ustawy o wsparciu, uznaje się za doręczone po upływie 14 dni od tej daty, pomimo wcześniejszych doręczeń zastępczych dokonanych w czasie epidemii COVID-19.

Członek zarządu spółki z o.o. ponosi odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe spółki, jeżeli rezygnacja z funkcji członka zarządu była nieformalna lub nieskuteczna, a egzekucja z majątku spółki okazała się bezskuteczna.

Członek zarządu spółki kapitałowej odpowiada solidarnie za jej zaległości z tytułu zwrotu dofinansowania unijnego, jeżeli spełnione są przesłanki z art. 116 O.p., w szczególności: bezskuteczność egzekucji wobec spółki oraz pełnienie funkcji w czasie powstania zobowiązania, bez wykazania przesłanek uwalniających z odpowiedzialności.

Zastosowanie środka egzekucyjnego, po których podatnik został zawiadomiony, przerywa bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, niezależnie od uchylenia decyzji ustalającej daninę przez organ odwoławczy. Spór należy ocenić w kontekście regulacji z art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej.

Grunty sklasyfikowane jako rolne, nie wykorzystywane faktycznie do działalności gospodarczej, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości mimo wcześniejszych przygotowań inwestycyjnych, które nie zostały zrealizowane.

Uchwała Rady Gminy Czerwonak w sprawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego nie narusza konstytucyjnych zasad ochrony prawa własności i jest zgodna z przepisami prawa przestrzennego.

Wznowienie postępowania na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej jest dopuszczalne, gdy nowe okoliczności lub dowody, choć znane stronie, są nieznane organowi. Decyzja ostateczna może być uchylona, o ile organowi nie były znane istotne dla sprawy fakty lub dowody.

Przyznanie aptekom statusu placówki ochrony zdrowia publicznego (art. 86 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne, Dz. U. z 2022 r. poz. 2301 ze zm.) nie oznacza zarazem, że jest ona podmiotem wykonującym świadczenia zdrowotne, o których mowa w art. 2 pkt 10 ustawy z 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2023 r. poz. 991 ze zm.), a w konsekwencji również w rozumieniu