Sąd I instancji może uchylić decyzję organu II instancji naruszającą zasadę reformationis in peius, lecz nie jest zobowiązany uchylać decyzji organu I instancji, gdy stwierdzone uchybienia nie mają istotnego wpływu na finalne rozstrzygnięcie sprawy.

Zgodnie z art. 184 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną jako nieznajdującą uzasadnionych podstaw. Utrzymano w mocy decyzję o warunkach zabudowy, wskazując na zgodność z obowiązującymi przepisami prawa planowania i budowlanego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje prawo do oprocentowania nadpłaty podatku powstałej w wyniku wydania po terminie decyzji APA, jako konstytucyjną i unijną ochronę praw podatnika, usprawiedliwiając stosowanie analogii legis.

Instrumentalne wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie zawiesza biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Organy podatkowe działające wyłącznie w celu przedłużenia terminu przedawnienia naruszają zasadę praworządności oraz zasady zaufania do państwa.

Limit wynagrodzenia określony w art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a) u.f.z.o. powinien być stosowany oddzielnie dla każdego rodzaju zatrudnienia w placówkach oświatowych oraz wychowawczych, a nie łącznie dla każdej osoby fizycznej.

Wprowadzenie przez gminę elementu suchego zbiornika przeciwpowodziowego do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jako elementu informacyjnego nie narusza zasad sporządzania planów miejscowych oraz nie zmienia praw właścicieli nieruchomości; skarga kasacyjna Rady Miejskiej została uwzględniona.

W postępowaniu konsensualnym Sąd jest związany treścią porozumienia zawartego między prokuratorem a oskarżonym, a jego modyfikacja wymaga zgody stron. Wydanie wyroku niezgodnego z takim porozumieniem stanowi rażące naruszenie procedury karnej.

Rozbudowa stawu bez wymaganego prawem zgłoszenia, stanowiąca samowolę budowlaną, wymaga nakazu rozbiórki w sytuacji braku spełnienia obowiązków legalizacyjnych, co jest obligatoryjne i niezależne od woli organu.

Nałożenie kary porządkowej za niestawiennictwo świadka na wezwanie organu podatkowego, które spełnia wymogi prawidłowości wezwania, jest zgodne z art. 262 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Skarżący nie korzystał z przysługujących mu uprawnień zgodnie z przepisami ochronnymi Ordynacji podatkowej.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak podstaw do wznowienia postępowania administracyjnego, przy jednoczesnym uznaniu prawidłowości postępowania organów administracji. Zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania okazały się nieadekwatne.

Uchwała Rady Miasta Krakowa o planie miejscowym przekroczyła granice władztwa planistycznego, naruszając konstytucyjną zasadę proporcjonalności wobec ograniczeń prawa własności, co skutkuje jej nieważnością w zakresie działki skarżącej.

Tymczasowe obiekty budowlane, nie będące trwale związane z gruntem, podlegają opodatkowaniu jako budowle podatkowe. Instalacje i urządzenia w obiektach przemysłowych mogą być kwalifikowane jako odrębne budowle, jeśli pełnią funkcję niezależną od budynku.

Instalacje i kontenery, nawet umieszczone w budynkach, mogą być traktowane jako odrębne budowle podlegające opodatkowaniu, jeśli nie są trwale związane z gruntem, co wyklucza ich klasyfikację jako budynki.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził konieczność ścisłego przestrzegania wymogów formalnych aktualizacji operatu szacunkowego jako integralnej części dowodu, co jest niezbędne do prawidłowego ustalenia odszkodowania oraz zaliczania wypłaconych zaliczek.

Uchylając się od przygotowania planu nawozowego na wszystkich gruntach w gospodarstwie, wnioskodawca nie spełnił warunków przyznania premii dla młodych rolników, co uzasadniało zwrot pomocy zgodnie z § 24 ust. 6 rozporządzenia wykonawczego. NSA potwierdził prawidłowość decyzji organów w tej kwestii.

Naczelny Sąd Administracyjny, orzekając o zgodności z prawem zaskarżonego wyroku WSA, oddalił skargę kasacyjną Prezesa ARiMR, podkreślając konieczność prawidłowego zastosowania przepisów rozporządzenia UE dotyczących zgłoszenia siły wyższej oraz zasady swobody w ocenie dowodów w kontekście okoliczności faktycznych.

NSA stwierdził, że nieprawidłowa ocena przesłanek umorzenia opłaty adiacenckiej przez WSA i organy administracyjne narusza zasady postępowania administracyjnego i wymaga kompleksowej analizy sytuacji materialno-bytowej skarżącej z uwzględnieniem jej zdrowia oraz możliwości częściowego umorzenia należności.

Bezsporne jest, że skarżąca spółka nie wykazała interesu prawnego, umożliwiającego stwierdzenie nieważności decyzji z sierpnia 2013 r., a zgłoszone zarzuty szły poza granice legitymacji procesowej i zostały słusznie oddalone.

Instalowanie urządzeń telekomunikacyjnych na stacji bazowej stanowi jej rozbudowę, jeśli zmienia jej parametry nadawania, a więc wymaga pozwolenia na budowę zgodnie z art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że budowla ziemna stanowiąca nasyp pod wieżą widokową jest osobnym obiektem budowlanym wymagającym pozwolenia na budowę, a jej wzniesienie w trybie samowoli budowlanej uzasadnia wstrzymanie prac budowlanych zgodnie z art. 48 ust. 2-3 Prawa budowlanego.

Przepisy art. 100c i 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy obejmują wszystkich cudzoziemców, niezależnie od daty przybycia do Polski, co uzasadnia kontrolę bezczynności organów administracyjnych mimo szczególnych regulacji okresowych.

Art. 121 § 5 u.p.e.a. w sposób wiążący określa wysokość grzywny za niewykonanie przymusowej rozbiórki budynku, eliminując organom możliwość odstępstwa od definiowanej metody obliczania. Stąd skarga na naruszenie tych przepisów jest niezasadna.

Opóźnienie w sporządzeniu sprawozdania finansowego uniemożliwia wybór opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek (estoński CIT), zgodnie z wymogami ustawy o rachunkowości i o podatku dochodowym od osób prawnych.

Członkowie zarządu spółki z o.o., są odpowiedzialni za zaległości podatkowe spółki, gdy nie zgłoszono wniosku o upadłość lub nie otwarto postępowania restrukturyzacyjnego w odpowiednim czasie. Niewypłacalność istnieje, gdy dłużnik nie wykonuje wymagalnych zobowiązań.