NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając prawidłowość uchylenia decyzji umarzającej postępowanie z powodu istotnych braków wyjaśniających, podkreślając istnienie interesu prawnego właścicielki sąsiedniej nieruchomości w sprawie.

Podmiot będący dłużnikiem rzeczowym w egzekucji administracyjnej skierowanej do nieruchomości obciążonej hipoteką przymusową nie jest uprawniony do wniesienia zarzutu przedawnienia zobowiązania podatkowego, a jedynie do złożenia sprzeciwu dotyczącego egzekucji z przedmiotu jego własności (art. 27j u.p.e.a.).

Odpowiedzialność aktualnego wspólnika spółki jawnej na podstawie art. 115 § 1 Ordynacji podatkowej nie jest ograniczona do zaległości podatkowych powstałych w okresie, w którym posiadał on status wspólnika, lecz obejmuje również zaległości powstałe przed jego przystąpieniem do spółki.

NSA oddalił skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, uznając iż wyrok TSUE w sprawie C-277/24 nie miał wpływu na treść orzeczenia dotyczącego odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej, gdyż Skarżący miał prawo i możliwość podważania ustaleń faktycznych i prawnych w ramach postępowań prowadzonych wobec spółki.

Uchwała rady miasta, zakazująca indywidualnych rozwiązań w zakresie gromadzenia ścieków, pozostaje zgodna z władztwem planistycznym gminy i nie narusza istoty prawa własności, spełniając cele ochrony środowiska i zdrowia publicznego.

Obowiązek poddania się szczepieniu ochronnemu wynikający z ustawy jest wymagalny bez względu na fakt wystawienia odrębnego zaświadczenia, chyba że szczepienie i badanie odbywają się w różnych placówkach medycznych.

Organy administracji są obowiązane uwzględnić wszelkie dostępne dowody dla ustalenia rzeczywistego źródła ogrzewania, nie ograniczając się wyłącznie do danych zgłoszonych w Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków na dzień 11 sierpnia 2022 r.

Naczelny Sąd Administracyjny, mając na względzie zgromadzone dowody i stosowanie przepisów o odpadach, stwierdził, że nałożenie administracyjnej kary pieniężnej za naruszenie warunków zezwolenia w zakresie przetwarzania odpadów było zasadne i zgodne z prawem materialnym oraz procesowym.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że skarżąca naruszyła przepisy ustawy o odpadach, nie prowadząc wizyjnego systemu kontroli zgodnie z wymaganiami art. 25 ust. 6a, co uzasadniało nałożenie kary pieniężnej; skarga kasacyjna została oddalona jako bezzasadna.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje zasadność decyzji o odmowie przyznania prawa użytkowania wieczystego dotyczącego drogi publicznej, która z mocy ustawy o drogach publicznych jest wyłączona z obrotu prawnego, co uniemożliwia jej uwłaszczenie przez podmioty trzecie.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeśli osoba wymagająca opieki jest w związku małżeńskim, chyba że współmałżonek posiada orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności (art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. a) u.ś.r.). Zaskarżenie przepisu do NSA z powołaniem się na konstytucyjne zasady równości zostało uznane za nieuzasadnione.

Opłata planistyczna ustalana na podstawie wzrostu wartości nieruchomości wskutek zmiany przeznaczenia terenu musi być pobrana, gdy następuje zbycie przed upływem 5 lat, niezależnie od sytuacji majątkowej strony, a decyzja w tym zakresie musi być zgodna z operatem szacunkowym.

Cesja wymagalnej wierzytelności przez Bank, przy braku uzależnienia wynagrodzenia od skuteczności egzekucji, nie stanowi czynności ściągania długów lub faktoringu. Tym samym nie podlega wyłączeniu spod zwolnienia z podatku VAT, określonego w art. 43 ust. 15 ustawy o VAT.

Odpłatne oddanie w najem niewielkiej części nieruchomości przez właściciela w przeszłości, nie przesądza o gospodarczym charakterze planowanej sprzedaży tych gruntów; nie jest to działalność gospodarcza podlegająca opodatkowaniu VAT.

Decyzja administracyjna, doręczona nieumocowanemu pełnomocnikowi, może być podstawą do wznowienia postępowania, ale nie stanowi przesłanki do stwierdzenia nieważności decyzji. Doręczenie dokumentu zastępcy procesowemu strony nie narusza przepisów o skierowaniu decyzji do odpowiedniego adresata.

Skarga kasacyjna na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii o umorzeniu postępowania stwierdzającego nieważność decyzji wywłaszczeniowej została oddalona; umorzenie postępowania wynikało z przepisów nowelizujących kodeks postępowania administracyjnego, zgodnych z ustawodawstwem i wytycznymi konstytucyjnymi.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Wójta Gminy R., podtrzymując decyzję o stwierdzeniu bezczynności i jej rażącym naruszeniu prawa, jak i wymierzenie konsekwencji w postaci grzywny oraz odszkodowania, zgodnie z art. 149 § 2 p.p.s.a.

NSA uznaje, że uzasadnienie wyroku WSA było niepełne i nie spełniało wymogów art. 141 § 4 p.p.s.a., wskutek czego nie podlega ono kontroli instancyjnej; zaskarżony wyrok uchylono i sprawę przekazano do ponownego rozpoznania.

Skarga kasacyjna Głównego Geodety Kraju została oddalona z powodu braku usprawiedliwionych podstaw; rażące naruszenie art. 37 § 6 k.p.a. przez organ w przedmiocie rozpatrywania ponaglenia na bezczynność uzasadniało stwierdzenie nieważności wcześniejszych decyzji administracyjnych.

Cofnięcie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej wymaga wyczerpującego ustalenia stanu faktycznego, obejmującego pełną ocenę skali i charakteru działalności apteki, co warunkuje prawidłową ocenę utraty rękojmi i proporcjonalności zastosowanego środka administracyjnego.

Opłata zmienna za odprowadzanie wód opadowo-roztopowych dotyczy tylko terenów uszczelnionych, a jej wysokość zależy od istnienia urządzeń do retencjonowania wody według Prawa wodnego.

Odrzucając skargę kasacyjną, Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że wymierzona administracyjna kara pieniężna za gospodarowanie odpadami niezgodne z zezwoleniem jest zgodna z prawem, a organy przestrzegały zasad postępowania administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny, działając w granicach skargi kasacyjnej, oddala skargę kasacyjną jako niezasadną, z powodu braku wykazania usprawiedliwionych podstaw naruszenia przepisów postępowania mającego istotny wpływ na wynik sprawy.

Warunkiem przyznania świadczenia pielęgnacyjnego współmałżonka osoby wymagającej opieki jest legitymowanie się przez współmałżonka orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Brak takiego orzeczenia wyklucza przyznanie świadczenia innym osobom zobowiązanym alimentacyjnie.