Nieruchomość, której zasadnicze przeznaczenie w miejscowym planie to zieleń urządzona, nie stanowi gruntu budowlanego. Zwolnienia z VAT wg art. 43 ust. 1 pkt 9 u.p.t.u. nie zależą od możliwości istnienia przeznaczenia uzupełniającego.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż przepisy RODO nie stoją na przeszkodzie przetwarzaniu danych osobowych numeru PESEL przez A. Sp. z o.o. w celu realizacji obowiązków prawnych, co uzasadnia m.in. ułatwienie organom ścigania ustalania tożsamości osób odpowiedzialnych za delikty.

Uchybienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie polegało na błędnym zastosowaniu przepisów prawa materialnego i niemożności skutecznego doręczenia decyzji podatkowej elektronicznie. NSA uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność uwzględnienia przepisów przejściowych dotyczących doręczeń i jednoznacznego stanowiska w sprawie zgody na doręczenia

W przypadku współposiadania władzy rodzicielskiej przez rozwiedzionych rodziców, ulga prorodzinna może być podzielona po połowie, jeśli rodzice nie uzgodnili innej proporcji, bez względu na rzeczywiste zaangażowanie w wykonywanie tej władzy.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że organy administracji prawidłowo odmówiły M.P. zasiłku celowego, uznając dochód z gospodarstwa rolnego, a decyzje te leżały w ramach uznania administracyjnego, z uwzględnieniem ustawowych kryteriów dochodu.

Kwoty alimentów zaległych, egzekwowane z renty na rzecz funduszu alimentacyjnego, nie stanowią podstawy do pomniejszenia dochodu ustalanego dla potrzeb przyznania zasiłku celowego (art. 8 ust. 3 u.p.s.).

Obliczenie dochodu na potrzeby przyznania zasiłku celowego nie obejmuje potrąceń komorniczych z tytułu zaległych alimentów egzekwowanych na rzecz funduszu alimentacyjnego, gdyż takie potrącenia nie stanowią 'alimentów świadczonych na rzecz innych osób' w rozumieniu art. 8 ust. 3 pkt 3 ustawy o pomocy społecznej.

Potracenia komornicze z tytułu zaległych alimentów wypłacanych z funduszu alimentacyjnego nie stanowią podstawy do obniżenia dochodu przy ustalaniu kryterium dochodowego dla przyznania zasiłku stałego zgodnie z art. 8 ust. 3 pkt 3 ustawy o pomocy społecznej.

Nieprzedstawienie przeszkody nie do przezwyciężenia, usprawiedliwiającej uchybienie terminowi procesowemu, uzasadnia odmowę przywrócenia terminu i utrzymanie decyzji w obiegu prawnym.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zasadne ponowne rozpoznanie skargi na bezczynność i przewlekłość postępowania, podkreślając konieczność oceny obu aspektów, oraz nieodpowiednie ograniczenie przez sąd pierwszej instancji zakresu merytorycznego rozpoznania.

Przedłużenie terminu zwrotu VAT wymaga wykazania konkretnych i uzasadnionych wątpliwości przez organy podatkowe. Oświadczenia o niezbędności weryfikacji muszą być oparte na specyficznych okolicznościach istniejących w momencie wydania decyzji, których brak stanowi naruszenie praw podatnika do zwrotu podatku.

Skarga kasacyjna A. sp. z o.o. od wyroku WSA w Szczecinie zostaje oddalona, bowiem skarżąca nie wykazała naruszenia przepisów, a zarzuty postępowania oraz kwalifikacji stanu faktycznego okazały się bezzasadne.

W przedmiocie skargi kasacyjnej o odmowę przyznania specjalnego zasiłku celowego, NSA uznał, że decyzje organów odmawiające przyznania świadczenia były zgodne z prawem, nie przekroczyły granic uznania administracyjnego, a skarżąca nie wykazała przesłanek kwalifikujących do otrzymania tej formy pomocy.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego uznaje, iż przyznanie zasiłku celowego specjalnego jest uzależnione od przekraczania kryterium dochodowego, ale nie jest obowiązkowe, gdyż zależy od możliwości organu. Skarga kasacyjna została oddalona, zaznaczając zgodność rozstrzygnięć organów z obowiązującymi przepisami.

Organ pomocowy może odmówić przyznania specjalnego zasiłku celowego, nawet w przypadku trudnej sytuacji życiowej skarżącego, jeśli nie wyczerpuje ona przesłanek "szczególnie uzasadnionego przypadku" w rozumieniu art. 41 ustawy o pomocy społecznej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że doliczenie dochodu z gospodarstwa rolnego do dochodów skarżącej jest zgodne z prawem, a brak szczególnie uzasadnionych przesłanek wyklucza przyznanie specjalnego zasiłku celowego.

Decyzja organów administracyjnych o odmowie przyznania specjalnego zasiłku celowego z powodu przekroczenia kryterium dochodowego i braku wystąpienia wyjątkowych okoliczności, uznana została za zgodną z prawem. Dochód z gospodarstwa rolnego jako element dochodowy prawidłowo uwzględniono.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że uchybienie terminowi do wniesienia odwołania nie może być oceniane w powiązaniu z przesłankami przywrócenia terminu. Uchybienie i przywrócenie terminu to odrębne kwestie, a obowiązek wydania decyzji o uchybieniu nie jest uwarunkowany zawinieniem strony.

Sprzedaż budynku mieszkalnego jednorodzinnego w stanie surowym może zostać zwolniona z podatku od czynności cywilnoprawnych, jeśli jest on nabywany w celu zaspokojenia przyszłych potrzeb mieszkaniowych, niezależnie od uzyskania pozwolenia na użytkowanie w dacie nabycia.

Brak nadzwyczajnych okoliczności uzasadniających przyznanie zasiłku celowego mimo przekroczenia kryterium dochodowego nie stanowi szczególnie uzasadnionego przypadku wymagającego pomocy finansowej. Skarga kasacyjna oddalona.

Specjalny zasiłek celowy przyznawany jest w ramach uznania administracyjnego, a jego przyznanie wymaga spełnienia przesłanki "szczególnie uzasadnionego przypadku", który nie zachodzi w sytuacji skarżącego; kasacja nie została uwzględniona.

W odniesieniu do przedstawionej skargi, NSA stwierdził, że nawet jeśli brakowało niektórych dokumentów, uchybienia proceduralne nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy, co prowadzi do utrzymania w mocy decyzji oddalającej przyznanie zasiłku celowego.

Oddalenie skargi kasacyjnej z powodu braku podstaw do uznania, że organy pomocowe niewłaściwie oceniły sytuację dochodową skarżącej przy uznaniu posiadania gospodarstwa rolnego, co wpływa na zasadność odmowy zasiłku celowego specjalnego.

Osoby fizyczne, będące funkcjonariuszami publicznymi, nie mogą być uznane za pokrzywdzone przestępstwem z art. 224 § 2 k.k. Przepis ten chroni jedynie interes instytucji publicznych. Zasądzenie nawiązek oraz obowiązku przeprosin na rzecz tych osób jest zatem niezgodne z prawem.