Skarga kasacyjna, będąca szczególnie sformalizowanym środkiem odwoławczym, podlega rygorom formalnym tych wymogów, co wyznacza granice jej rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny; brak spełnienia tych wymogów skutkuje jej oddaleniem.

Dochody marynarzy uzyskane z pracy na statkach norweskich, bez względu na rejestrację, kwalifikują się do ulgi abolicyjnej w Polsce, nawet przy braku ich opodatkowania w Norwegii, jeśli spełniają kryteria konwencji międzynarodowej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że brak obowiązku podatkowego Skarżącego w Norwegii związany z dochodami z pracy na statku nie uniemożliwia zastosowania ulgi abolicyjnej. Artykuł 14 ust. 3 Konwencji należy interpretować w sposób umożliwiający marynarzom skorzystanie z ulgi w Polsce zgodnie z u.p.d.o.f.

Skarga kasacyjna jest bezzasadna, gdyż decyzja ostateczna jest wykonalna mimo wniesienia na nią skargi, a zarzuty naruszenia prawa procesowego i materialnego nie zostały dostatecznie uzasadnione.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną spółki, potwierdzając legalność decyzji o zabezpieczeniu zobowiązań podatkowych przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Uznał, że przesłanki obawy niewykonania zobowiązania były należycie udokumentowane.

Zaskarżony wyrok WSA należy uchylić, gdyż sąd ten, naruszając art. 134 § 1 p.p.s.a., nie przeprowadził kontroli legalności doręczenia zarządzeń, co mogło istotnie wpłynąć na wynik sprawy. Sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia.

Uchwała Rady Miasta Opola w zakresie obowiązku dostarczania poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii dokumentów przekroczyła delegację ustawową z art. 38 ust. 1 u.f.z.o. i jest nieważna w tych częściach; pozostałe zarzuty dotyczące nadmiarowych obowiązków kontrolnych są niezasadne.

Zarządzenie zabezpieczenia zobowiązań podatkowych powinno być doręczone pełnomocnikowi strony, jeśli jest on wyznaczony, w celu zachowania ciągłości postępowania zabezpieczającego, zgodnie z uchwałą NSA, sygn. akt III FPS 1/25, co determinuje prawidłowość procedury administracyjnej.

Organ badający spełnienie warunków art. 26a ust. 1a1 pkt 3 ustawy o rehabilitacji winien ustalić terminowość poniesienia kosztów płacy dla każdego pracownika niepełnosprawnego z osobna, gdzie nieterminowość przekraczająca 14 dni skutkuje obowiązkiem zwrotu środków.

Przedawnienie do wydania decyzji zwrotowej środków unijnych określa się zgodnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia nr 2988/95, co oznacza, że przepisy krajowe nie mogą wprowadzać odmiennych terminów lub momentów inicjacji jego biegu.

Bezczynność organu uczelni w wydaniu dyplomu ukończenia studiów nieusprawiedliwiona jest dezorganizacją wewnętrzną oraz innymi trudnościami organizacyjnymi czy kadrowymi; takie okoliczności nie zwalniają organu z obowiązku działania w ustawowym terminie.

Bezczynność organu, o której mowa w art. 217 § 3 k.p.a., ma charakter obiektywny; okoliczności wewnętrzne nie uchylają jej wystąpienia, jednak mogą wpływać na ocenę 'rażącego' naruszenia prawa, co nie zmienia samego faktu bezczynności.

Oddalenie skargi kasacyjnej z powodu nieusprawiedliwionych zarzutów naruszenia prawa materialnego, spowodowanych wadliwą konstrukcją skargi oraz błędnym rozumieniem podstaw prawnych, nie spełniających wymagań co do precyzyjnej argumentacji.

Bezczynność organu w wydaniu karty przebiegu studiów uzasadnia jej stwierdzenie, mimo wewnętrznej dezorganizacji; termin siedmiu dni na wydanie zaświadczenia jest wiążący.

Dofinansowanie z PROW otrzymane przez gminę na realizację inwestycji budowy przydomowych oczyszczalni ścieków nie wpływa bezpośrednio na cenę usług, a zatem nie zwiększa podstawy opodatkowania VAT, gdy gmina nie prowadzi działalności gospodarczej w tym zakresie.

Zastosowanie kary pieniężnej wymaga, aby naruszenia były stwierdzone podczas kontroli i odnotowane w protokole; rozszerzenie zakresu postępowania po kontroli jest niedopuszczalne.

Zgłoszenie znaku towarowego przez COW w 2008 roku nie stanowiło działania w złej wierze; brak dowodów na spekulacyjne lub blokujące działania, wspólne korzystanie ze znaku trwało zgodnie przez wiele lat.

Oddalenie skargi kasacyjnej wobec wadliwej konstrukcji zarzutu naruszenia prawa materialnego wskazuje na niedopuszczalność kwestionowania ustaleń faktycznych poprzez zarzuty kasacyjne dotyczące wykładni przepisów materialnych.

Rektor Uniwersytetu jest odpowiedzialny za bezczynność wobec obowiązku wydania karty przebiegu studiów, pomimo wyjątkowych okoliczności uczelni, jak określa art. 217 § 3 k.p.a. Brak rażącego charakteru bezczynności nie usprawiedliwia opóźnienia.

Naczelny Sąd Administracyjny, zachowując granice skargi kasacyjnej, uznaje, iż Rektor uczelni dopuścił się bezczynności przy wydaniu zaświadczenia, mimo uzasadnionych organizacyjnie trudności uczelni, nie zwalniając tym samym organu z obowiązku dotrzymania ustawowego terminu.

Rektor uczelni pozostaje w bezczynności prawnie ocenianej obiektywnie, przekraczając ustawowy termin wydania zaświadczenia, mimo okoliczności jak zarząd przymusowy, które nie mogą usprawiedliwiać opóźnień.

Przedsiębiorca wykonujący przewóz drogowy ponosi odpowiedzialność za naruszenie norm czasu pracy kierowców niezależnie od winy, chyba że wykaże spełnienie przesłanek egzoneracyjnych przewidzianych w ustawie o transporcie drogowym.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż brak spełnienia przesłanki "szczególnych okoliczności" uzasadnia odmowę przyznania renty w drodze wyjątku; decyzja Prezesa ZUS była zgodna z prawem i uzasadniona prawidłową oceną materiału dowodowego.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że organ administracyjny obowiązany jest do wydania zaświadczenia w terminie siedmiu dni. Bezczynność organu, nawet z uwagi na specjalne okoliczności, nie może przekraczać obligatoryjnych ustawowych terminów procedowania.