Decyzja o przyznaniu zasiłku celowego będąca wynikiem uznania administracyjnego, nie wymaga uchylenia, jeżeli organy prawidłowo ustalają stan faktyczny i zakres uznania nie jest nadużyty, nawet jeśli istnieje niezadowolenie z wysokości przyznanego świadczenia.

Ponaglenie z art. 37 k.p.a. nie inicjuje odrębnego postępowania administracyjnego i nie może skutkować jego odmową na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. Właściwe jest rozpoznanie ponaglenia zgodnie z trybem wskazanym w art. 37 § 6 k.p.a., nawet bez toczącego się postępowania administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż złożenie do depozytu sądowego części odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość stanowi spełnienie roszczenia odszkodowawczego, co wyklucza zasadność żądania dodatkowej wypłaty tego odszkodowania.

Organ odwoławczy nie może wydać decyzji pogarszającej sytuację strony bez rażącego naruszenia prawa lub interesu społecznego. Decyzja zmniejszająca kwotę zasiłku celowego narusza art. 139 k.p.a. w braku takich okoliczności.

Dla nabycia prawa użytkowania wieczystego przez PKP konieczne jest łączne spełnienie przesłanek: własności gruntu przez Skarb Państwa, posiadania przez PKP w 1990 r., braku dokumentacji na przekazanie. Przesłanki muszą być spełnione łącznie.

Skarga kasacyjna Uniwersytetu [...] od wyroku WSA została oddalona, ponieważ nie wykazano żadnych usprawiedliwionych podstaw naruszenia przepisów postępowania przez sąd I instancji w kontekście zarzutów kasacyjnych, które odnosiły się do działań organu administracyjnego, a nie sądu.

NSA uznaje, że depozyt sądowy odszkodowania równa się jego wypłacie, a skarga kasacyjna, nie wykazując uchybień proceduralnych ani materialnych, podlega oddaleniu.

Termin "mleko modyfikowane" nie odpowiada definicjom i zasadom stosowania nazw handlowych dla produktów spożywczych zgodnie z przepisami unijnymi, w związku z czym niedopuszczalne jest użycie nazwy "mleko" dla produktów niezawierających wyłącznie mleka zgodnego z przyjętymi normami.

Prawo do nazwy przedsiębiorstwa jako dobro osobiste wymaga wykazania konkretnej ingerencji w sferę chronioną, podczas gdy wcześniejsze używanie oznaczenia przez inny podmiot wyłącza możliwość przypisania naruszenia dóbr osobistych tego oznaczenia.

Doręczenie decyzji na niewłaściwy adres, niezgodny z danymi wskazanymi przez stronę, nie wywołuje skutku prawnego w postaci rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia odwołania. Organy administracyjne są zobowiązane do ścisłego przestrzegania zasad doręczeń wynikających z aktów prawnych.

Odwołanie wniesione z uchybieniem terminu poprzez spóźnione uzupełnienie braków formalnych powinno skutkować stwierdzeniem niedopuszczalności zgodnie z art. 134 k.p.a. Organy administracji działają w granicach prawa, wdrażając rygory proceduralne nawet przy późniejszym dopełnieniu braków.

Faktury VAT muszą odzwierciedlać rzeczywiste transakcje gospodarcze między wskazanymi na nich stronami, co jest warunkiem koniecznym do skutecznego odliczenia podatku naliczonego, nawet gdy usługi wykonują podwykonawcy. Udział w nieprawidłowej dokumentacji wyłącza prawo do odliczenia.

Oznakowanie produktów spożywczych sugerujące wyjątkowość właściwości, jakie produkty te nie mogą posiadać, stanowi wprowadzenie konsumentów w błąd, co uzasadnia nałożenie sankcji administracyjnej za naruszenie jakości handlowej.

Jeżeli podatnik świadomie uczestniczy w oszustwie podatkowym, powoływanie się przez niego na działanie w dobrej wierze i dochowanie należytej staranności nie może prowadzić do zachowania prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Prawo do świadczenia pielęgnacyjnego z art. 17 ust. 1 u.ś.r. przysługuje jedynie przy spełnieniu wszystkich warunków ustawowych, a jego przyznanie nie może nastąpić w drodze wykładni celowościowej wbrew jasnym przesłankom prawnym.

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie, jako że doręczenie decyzji NUC-S zostało skutecznie dokonane 27 stycznia 2022 r., a odwołanie wniesiono po upływie przewidzianego terminu.

Dla inwestycji stanowiących instalacje odnawialnego źródła energii nie stosuje się wymogów dobrego sąsiedztwa ani dostępu do drogi publicznej, jak przewidziano w art. 61 ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.z.p.

Naczelny Sąd Administracyjny utrzymał w mocy decyzję o nieważności pozwolenia na budowę, wskazując, że brak udziału strony w postępowaniu administracyjnym stanowi przesłankę wznowienia postępowania, a nie stwierdzenia nieważności decyzji.

Na podstawie § 10 ust. 2 pkt 2 lit. b) MPZP oraz art. 3 pkt 1 i art. 4 pkt 1 u.o.z., Naczelny Sąd Administracyjny utrzymał w mocy decyzję odmowną wobec ocieplenia budynku zabytkowego, uznając, że prace te zaszkodziłyby walorom historycznym i autentyczności obiektu.

Unieważnienie egzaminu państwowego na prawo jazdy uzasadnione jest ustaleniem naruszenia przepisów na skutek korupcji egzaminatora, nawet jeśli skarżący nie był bezpośrednio zaangażowany w wręczenie korzyści majątkowej.

Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad dopuścił się rażącej bezczynności w rozpoznaniu wniosku o informację publiczną na skutek nieprawidłowego odbioru korespondencji elektronicznej. Organ ponosi konsekwencje nieodebrania wniosku wysłanego na upubliczniony adres mailowy, co stanowi domniemanie doręczenia.

Orzeczenie nakazowe uległo uchyleniu, a postępowanie umorzeniu z powodu wymierzenia kary ponad ustawowy limit i upływu terminu przedawnienia karalności wykroczenia.

Zamieszczenie w uzasadnieniu decyzji administracyjnej ocen działań strony nie stanowi samoistnej podstawy do ingerencji sądu, jeśli pozostają one w bezpośrednim związku z przedmiotem postępowania administracyjnego.

Zanonimizowanie danych pracowników publicznych dokonujących służbowych adnotacji na dokumentach finansowych urzędu jest nieuzasadnionym ograniczeniem prawa do informacji publicznej. Pracownicy ci, wskutek wykonywania funkcji publicznej, nie są chronieni przed ujawnieniem ich danych osobowych w dokumentach publicznych.