Zwolnienie z podatku od nieruchomości dla infrastruktury kolejowej, ograniczone do faktycznie zajętych gruntów, nie stanowi niedozwolonej pomocy publicznej w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, o ile nie przyznaje selektywnej korzyści zakłócającej konkurencję.

Zajęcie gruntów rolnych na prowadzenie działalności gospodarczej obejmuje także proces rekultywacji, który jest częścią działalności wydobywczej, co uzasadnia opodatkowanie podatkiem od nieruchomości.

Dla stwierdzenia nieprawidłowości przy zwrocie dofinansowania wystarcza wykazanie potencjalnej możliwości szkody, bez konieczności udowodnienia realnego uszczuplenia środków unijnych.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej na podstawie ustawy SENT może być uzasadnione zarówno ważnym interesem publicznym, jak i interesem odbiorcy, przy czym organy są zobowiązane do całościowej analizy okoliczności danego naruszenia.

W sprawach dotyczących nieważności orzeczeń nacjonalizacyjnych, istotna jest skrupulatna ocena dowodów, w tym opinii biegłych. Brak szczegółowej analizy przez organ oraz niewłaściwe ustalenia faktyczne mogą skutkować uchyleniem decyzji administracyjnych.

Art. 165b § 1 o.p. nie ma zastosowania do postępowań SENT; błędna klasyfikacja towaru przez A. Sp. z o.o. uzasadnia nałożenie kary pieniężnej; skarga kasacyjna A. Sp. z o.o. oddalona jako bezzasadna.

Niedopuszczalne jest orzeczenie o zwrocie nieruchomości wywłaszczonej, która w czasie osądzania o zwrocie zajmuje powierzchnię drogi publicznej, nawet jeśli pierwotny cel wywłaszczenia nie został fizycznie zrealizowany.

Nieruchomość oznaczona jako działka nr [3], nabyta przez Skarb Państwa pod budownictwo mieszkaniowe, nie jest zbędna na cel wywłaszczenia, gdy infrastruktura techniczna stanowi integralną część osiedla.

Naczelny Sąd Administracyjny, uwzględniając formalne uchybienia skargi kasacyjnej, oddalił ją, uznając iż nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i proceduralnego o istotnym wpływie na wynik sprawy dotyczącej wysokości odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że wskazanie błędnej podstawy prawnej decyzji administracyjnej nie wpływa na jej ważność, gdyż istnieje inna podstawa prawna, na której można oprzeć decyzję, a zarzuty dotyczące nieobowiązujących przepisów są bezpodstawne.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zmiana okoliczności faktycznych, wynikająca z wydania nowego orzeczenia o niepełnosprawności na kolejny okres, wyklucza przyjęcie tożsamości przedmiotowej sprawy i zasadności umorzenia postępowania na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.

Organ administracji miał podstawy prawne, aby uznać, że nieuzyskanie przez grupę statusu organizacji producentów wynikało z poważnego zaniedbania, uzasadniającego żądanie zwrotu 100% pomocy finansowej zgodnie z art. 116 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Komisji nr 543/2011.

Sąd administracyjny nie dopatrzył się naruszeń w uznaniu przez organy podatkowe, że Skarżący uczestniczył świadomie w karuzeli podatkowej. Działania te nie były objęte rzeczywistym obrotem gospodarczym. Odmówił przyznania prawa do odliczenia VAT oraz uznał, że postępowanie karno-skarbowe nie było instrumentalne.

Oddalenie skargi kasacyjnej ze względu na brak naruszenia przepisów postępowania lub prawa materialnego przez WSA oraz zgodność zaskarżonej decyzji administracyjnej z unijnymi przepisami celnymi w kontekście przyznania kontyngentu taryfowego.

Zwrot kosztów dojazdu pracowników do pracy stanowi przychód ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f., podlegający opodatkowaniu, gdy nie jest objęty szczególnymi zwolnieniami podatkowymi, a przepisy prawa pracy nie nakładają na pracodawcę obowiązku zapewnienia takiego świadczenia.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na naruszenie przez organy podatkowe zasad proceduralnych, w tym braku oceny przesłanek uzasadniających ulgę oraz niewłaściwego prowadzenia postępowania dowodowego, co uniemożliwiało wydanie prawidłowego rozstrzygnięcia zgodnie z art. 67a O.p.

Grunty objęte obowiązkiem rekultywacji są uznawane za zajęte na działalność gospodarczą i podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, nawet jeśli wydobycie nie jest aktualnie prowadzone.

Nieruchomości wykorzystywane faktycznie do działalności gospodarczej, również w fazie rekultywacji, podlegają opodatkowaniu według stawek podatkowych dla gruntów związanych z działalnością gospodarczą, zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

O oddaleniu skargi kasacyjnej na decyzję zobowiązującą cudzoziemców do powrotu do kraju pochodzenia z uwagi na brak dowodów wskazujących na ryzyko naruszenia ich praw po powrocie i zasadność zastosowania przepisów regulujących zobowiązanie do powrotu.

Przewoźnikiem w rozumieniu ustawy SENT jest podmiot faktycznie wykonujący przewóz, a nie formalny organizator, co oznacza, że odpowiedzialność administracyjna zgodnie z ustawą dotyczy podmiotu faktycznego wykonawcy przewozu.

Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddala skargę kasacyjną M.M., uznając, iż nie zachodzą przesłanki do przyznania ochrony międzynarodowej, gdyż nie wykazano znaczącego prawdopodobieństwa ani systemowego ryzyka prześladowania w kraju pochodzenia.

Skarga kasacyjna A.M. od wyroku WSA w przedmiocie odmowy ochrony międzynarodowej jest bezzasadna. Nie wykazano naruszenia prawa materialnego ani procesowego przez Sąd I instancji. Oddalono zarzuty skargi kasacyjnej.

Sąd administracyjny w oparciu o uznanie administracyjne stwierdził, że brak jest "szczególnie uzasadnionego przypadku" dla przyznania specjalnego zasiłku celowego, co czyni decyzję organu administracyjnego zgodną z prawem.

Art. 118 § 1 Ordynacji podatkowej nie pozwala na wydanie decyzji o odpowiedzialności osoby trzeciej po upływie pięciu lat od końca roku, w którym powstała zaległość podatkowa; wydanie decyzji w ocenie sądu nastąpiło zgodnie z terminowym rygorem art. 207 ust. 9 ustawy o finansach publicznych.