Skarga kasacyjna Gminy A oddalona, brak usprawiedliwionych podstaw do zmiany wyroku WSA, w szczególności brak naruszenia prawa materialnego wpływającego na wynik oraz nieudowodnione istotne uchybienia proceduralne.

Grunty składowiska odpadów, nawet w fazie poeksploatacyjnej, podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawek najwyższych właściwych dla gruntów związanych z działalnością gospodarczą, gdyż rekultywacja i monitoring stanowią integralną część działalności przedsiębiorcy zarządzającego składowiskiem.

Usługa udostępniania strategii inwestycyjnych, które samodzielnie dokonują transakcji na rynku finansowym, kwalifikuje się jako zwolniona z podatku VAT, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy o VAT, jako transakcja dotycząca instrumentów finansowych.

Nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji, z uwagi na bliski termin przedawnienia, wymaga wykazania innych przesłanek uzasadniających niewykonanie zobowiązania podatkowego – niezrealizowanie tego obowiązku uzasadnia uchylenie postanowienia (art. 239b § 2 Ordynacji podatkowej).

Zasiłek celowy na usuwanie skutków powodzi we wrześniu 2024 r. przyznawany jest obligatoryjnie zgodnie z art. 69a nowelizacji ustawy, niezależnie od dochodu i sytuacji majątkowej wnioskodawcy, stanowiąc lex specialis względem ustawy o pomocy społecznej.

W przypadku dotacji celowych udzielonych z budżetu państwa jednostka samorządu terytorialnego, która zleciła realizację zadania innemu podmiotowi, odpowiada za prawidłowość jej wykorzystania i musi wykazać, że dotacja użyta została zgodnie z przeznaczeniem. Zawieszenie biegu terminu przedawnienia może nastąpić w wyniku postępowania dotyczącego wyboru dotacyjnego beneficjenta, a nie tylko strony realizującej

Unieważnienie zgłoszenia celnego dokonane przez organ celny, połączone z brakiem dostatecznych dowodów eksportu przedstawionych przez zgłaszającego, jest zgodne z prawem. W przypadku braku wystarczających dowodów potwierdzających opuszczenie obszaru celnego, organ celny ma podstawy do unieważnienia zgłoszenia.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną G. Sp. z o.o. uznając, że skarga nie wykazała naruszenia przepisów materialnych ani procesowych oraz że nie wystąpiły przesłanki do uchylenia poprzednich rozstrzygnięć sądowych.

Nie istnieje możliwość wszczęcia odrębnego postępowania administracyjnego jedynie w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, jeśli przepisy nie przewidują takiej procedury. Decyzje administracyjne mogą być kwestionowane wyłącznie w ramach przewidzianych postępowań o stwierdzenie nieważności.

Dla przypisania członkowi zarządu odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki wystarcza wykazanie jego winy poprzez brak złożenia wniosku o upadłość w sytuacji bezskutecznej egzekucji z majątku spółki, nawet w razie późniejszego ustalenia zobowiązania podatkowego.

Nieruchomości sklasyfikowane w ewidencji jako mieszkalne, wynajmowane w ramach działalności gospodarczej na cele mieszkaniowe, nie są zajęte na działalność gospodarczą. Preferencyjna stawka podatkowa z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a u.p.o.l. jest właściwa.

Prawidłowość decyzji o odmowie płatności rolnośrodowiskowej wynika z ustalonych nieprawidłowości podczas kontroli – w zakresie spełniania wymagań fitosanitarnych i materiałowych, co uzasadniało odmowę przyznania wsparcia.

Brak podstaw prawnych do uwzględnienia skargi kasacyjnej; prawidłowe ustalenie wysokości dotacji oświatowej przez organ administracyjny w oparciu o rzeczywistą liczbę uczniów.

Grunty po zlikwidowanej linii kolejowej, pozostające w posiadaniu przedsiębiorcy, są związane z działalnością gospodarczą, jeżeli mogą być potencjalnie wykorzystane w tej działalności, co uzasadnia stosowanie wyższej stawki podatkowej.

Członkowie zarządu ponoszą odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki, jeżeli nie wykażą, że zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości w terminie albo niezłożenie wniosku wynikało bez ich winy. Utrata zdolności do płacenia zobowiązań, nawet wobec jednego wierzyciela, stanowi podstawę do upadłości.

Drogi publiczne są wyłączone z obrotu prawnego i nie podlegają nabyciu prawa użytkowania przez podmioty inne niż publiczne. Zawłaszczenie części takiej drogi przez ogród działkowy nie spełnia przesłanek do uznania jej za część ogrodu w rozumieniu ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych.

Nieruchomości znajdujące się w posiadaniu przedsiębiorcy, które są wpisane do ewidencji środków trwałych i ujęte w kosztach działalności gospodarczej, podlegają opodatkowaniu stawką właściwą dla gruntów związanych z działalnością gospodarczą, nawet jeśli nie są bezpośrednio wykorzystywane do jej prowadzenia.

Z chwilą doręczenia zawiadomienia o zajęciu wierzytelności, organ egzekucyjny może zająć przyszłe wierzytelności powstałe z dostaw, robót i usług, jeśli stosunek prawny istnieje na dzień zajęcia. Skarga kasacyjna skarżącego została oddalona z uwagi na niezasadność zarzutów dotyczących błędnej wykładni przepisów postępowania egzekucyjnego.

Zajęcie wierzytelności jest skuteczne również wobec wierzytelności, które powstaną po momencie zajęcia, o ile są związane z przyszłymi dostawami, robotami lub usługami. Przepisy u.p.e.a. nie wymagają istnienia wierzytelności na dzień zajęcia.

NSA podtrzymuje, że brak doręczenia decyzji adresatowi nie powoduje jej nieistnienia, a przedstawione przez spółkę alternatywne dowody nie wykazują wywozu towaru poza granice UE, co uzasadnia odmowę potwierdzenia wywozu i unieważnienie zgłoszenia celnego.

Jeżeli samoistny posiadacz dokonuje wszystkich czynności charakterystycznych dla właściciela, z wyłączeniem wpływu innych współwłaścicieli, to zgodnie z art. 3 ust. 3 u.p.o.l., obowiązek podatkowy od nieruchomości spoczywa na nim wyłącznie.

Brak szczegółowego odniesienia w uzasadnieniu wyroku do zarzutu dotyczącego tytułu i charakteru decyzji łącznego zobowiązania pieniężnego nie stanowi o jego nieprawidłowości, o ile decyzja spełnia wymogi ustalenia zobowiązania.

Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną Gminy Miasta Gdyni, uznając, że nie wykazała ona przesłanek do nieodpłatnego przekazania nieruchomości, a wyrok Sądu I instancji, uwzględniający uznaniowość decyzji, odpowiadał prawu.

NSA uznaje bieżące korygowanie wielkości dotacji w trakcie roku budżetowego jako zasadną praktykę, zgodnie z interesami finansów publicznych i regulacjami dotyczącymi uczniów faktycznie uczęszczających do placówek oświatowych.