Ekwiwalent za niewykorzystany urlop policjanta zwolnionego przed 6 listopada 2018 r. należy ustalać według zasad wynikających z przepisów ustawy o Policji obowiązujących przed tą datą, ale zgodnych z wyrokiem TK, eliminując współczynnik 1/30.

Zgłoszenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej związanej z działalnością organów władzy nie może być odrzucone z powodu subiektywnego interesu wnioskodawcy; informacje dotyczące gospodarki środkami publicznymi mają charakter publiczny i nie podlegają odmowie udostępnienia na tej podstawie.

Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznawszy skargę kasacyjną K. W., uznał, że niezasadne są zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania, podtrzymując prawidłowość orzeczenia dyscyplinarnego i kary nagany wymierzonej przez Komendanta Głównego Policji za nieusprawiedliwioną nieobecność w służbie.

Przyznanie stypendium rektora wymaga uzyskania wyróżniających wyników w nauce wyrażających się wysoką średnią ocen z przedmiotów ocenianych liczbowo. Oceny techniczne, jak zaliczenie seminarium doktoranckiego, nie stanowią podstawy do nadania punktów i nie mogą być włączane do średniej ocen, co wyklucza przyznanie stypendium przy braku odpowiedniej punktacji. Sąd uznaje odmowę przyznania stypendium

Przy obliczaniu ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy policjantów w kontekście wyroku Trybunału Konstytucyjnego, stosuje się przepisy sprzed 6 listopada 2018 r., a ekwiwalent ustala się uwzględniając przelicznik 1/21, nie 1/30.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że stosowanie art. 115a ustawy o Policji w brzmieniu wyeliminowanym przez wyrok TK z 30 października 2018 r. było niedopuszczalne. Organy administracyjne powinny ustalać ekwiwalent za urlop według zasad obowiązujących przed datą orzeczenia TK.

Odmowa wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy, oparta na art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej i art. 115a ustawy o Policji uznanym za niezgodny z konstytucją, jest bezpodstawna; ekwiwalent należy obliczyć według zasad obowiązujących przed 6 listopada 2018 r.

Dokumentacja jakościowa dotycząca zamówienia publicznego, sporządzona przez podmiot prywatny, nie stanowi informacji publicznej zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej i jako taka nie podlega udostępnieniu w trybie tej ustawy.

Grunty sklasyfikowane jako użytki rolne nie mogą być uznane za "zajęte" na prowadzenie działalności gospodarczej w rozumieniu art. 2 ust. 2 u.p.o.l. jedynie na podstawie faktu ich posiadania przez przedsiębiorcę, ani na podstawie ich ofertowej sprzedaży w ramach działalności gospodarczej.

Pisma wymieniane pomiędzy organami administracji publicznej mają charakter informacji publicznej, jeżeli są kierowane do podmiotów zewnętrznych i dotyczą realizacji zadań publicznych; nie są dokumentami wewnętrznymi w rozumieniu u.d.i.p.

Wójt gminy, jako organ władzy publicznej, jest zobowiązany do udostępnienia informacji dotyczących urlopów pracowników pełniących funkcje publiczne, a odmowa ich udostępnienia stanowi bezczynność organu.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że bezczynność Rady Gminy w zakresie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej narusza przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, a obowiązek udostępnienia spoczywa na organie przedstawiającym Gminę.

Nawet jeśli rekompensata z tytułu zwolnienia z podatku nie jest bezpośrednio zaległością podatkową, jej nieprzekazanie w ustawowym terminie stanowi zaległość, od której naliczane są odsetki za zwłokę. Organizacje nie mogą zmieniać proporcji zaliczenia wpłaty na poczet kapitału i odsetek.

Rejestracji pojazdu przejętego przez przedsiębiorstwo w spadku dokonuje się na rzecz jego właścicieli, nie zaś na rzecz zarządcy sukcesyjnego. Działania zarządcy sukcesyjnego przynoszą skutki prawne w sferze prawnej właścicieli przedsiębiorstwa.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na prawidłowość doręczenia decyzji nakazującej rozbiórkę. Ponowne doręczenie nie otwiera kolejnego terminu na wniesienie odwołania. Działania organu w zakresie doręczenia były zgodne z prawem.

Nałożenie obowiązku przedłożenia ekspertyzy technicznej, w świetle art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego, jest zasadne przy istnieniu uzasadnionych wątpliwości co do jakości robót, nawet przy ich zakrytym charakterze, gdy stan techniczny budynku może być zagrożony.

Art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej stosuje się, gdyż skarżąca Spółka była w posiadaniu towaru w celu sprzedaży. Posiadanie żywności na przejściu granicznym jest wprowadzeniem do obrotu, uzasadniającym odpowiedzialność za jakość handlową.

Rolnik prowadzący działalność pozarolniczą po uzyskaniu prawa do emerytury rolniczej podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu w ZUS, na zasadach określonych dla pozarolniczej działalności gospodarczej.

Skarga kasacyjna dotycząca pomocy dla rolników działających w sektorze zbóż i nasion oleistych, którzy ponieśli straty gospodarcze, oddalona jako bezzasadna. Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał dotychczasowe rozstrzygnięcia, uznając zarzuty proceduralne i materialnoprawne za nieuzasadnione.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną od wyroku WSA w Gdańsku z dnia 7 października 2025 r., potwierdzając zasady funkcjonowania stron w postępowaniach sprzeciwowych oraz nie stwierdzając błędów proceduralnych w decyzji Wojewody Pomorskiego uchylającej wcześniejszą decyzję kasacyjną.

Uniemożliwienie kontroli na miejscu nie może automatycznie skutkować odmową płatności, jeśli decyzje organu nie są oparte na szczegółowej ocenie sytuacji zgodnie z art. 59 ust. 7 rozporządzenia 1306/2013 oraz TSUE C-536/09.

Umowa o przyłączenie energetyczne, zawarta jako umowa o dzieło, nie spełnia kryteriów tej umowy, a zatem zleceniobiorca podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego jako wykonawca usług zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e) ustawy o świadczeniach.

Ostateczne orzeczenia lekarskie i psychologiczne wydane w trybie odwoławczym, zgodnie z art. 15h ust. 7 ustawy o broni i amunicji, mają charakter decydujący i nie mogą być przedmiotem ponownej oceny przez organy administracji lub sądy, co jest zgodne z zasadami konstytucyjnymi.

Decyzja administracyjnej kary pieniężnej za prowadzenie apteki bez zezwolenia, uchylona z powodu niewystarczającego ustalenia stanu faktycznego przedawnienia i braku analizy znikomości naruszenia, zgodnie z art. 189g i art. 189f § 1 k.p.a., pozostaje w mocy. Skarga kasacyjna Głównego Inspektora Farmaceutycznego zostaje oddalona przez NSA.