Odmiennie aniżeli w przypadku skargi kasacyjnej, związanie sądu administracyjnego granicami skargi na indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego z art. 57a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.), dotyczy jej zarzutów oraz powołanej podstawy prawnej, a nie ich uzasadnienia.

Oddalenie skargi kasacyjnej wobec braku związku przyczynowego między opieką a niepodjęciem zatrudnienia, co uzasadnia odmowę świadczenia pielęgnacyjnego.

W przypadku upływu trzydziestu lat od doręczenia decyzji administracyjnej, postępowanie w sprawie jej nieważności ulega umorzeniu z mocy prawa, zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy z 2021 r.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nie można przyjąć każdorazowo jako przychodu podatkowego nieodpłatnej służebności przesyłu lub gruntowej, gdyż świadczenie to z natury może być czynnością nieodpłatną.

Prezydium skargi kasacyjnej od wyroku w sprawie przewlekłości postępowania Ministra została oddalona, potwierdzając rażące naruszenie prawa przez organ oraz zasadność wymierzenia grzywny.

Przewlekłość postępowania administracyjnego można stwierdzić, gdy działania organu są pozorne, opieszale lub nieefektywne, co uzasadnia wymierzenie grzywny jako sankcji za celowe unikanie rozstrzygnięcia sprawy.

NSA uchylił zaskarżony wyrok WSA w Poznaniu, nakazując ponowne rozpoznanie sprawy z uwzględnieniem wykładni systemowej i celowościowej przepisu podatkowego, które mogą ujawnić jego niekonstytucyjność w kwestii praw nabytych. WSA powinien zrewidować swoją interpretację przepisów w kontekście ochrony tych praw.

Przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, wobec braku uzasadnionych przeszkód, stanowiło naruszenie prawa o charakterze rażącym. Naczelny Sąd Administracyjny uzasadnił wymierzenie grzywny jako środek dyscyplinujący i prewencyjny.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że umorzenie postępowania administracyjnego o stwierdzenie nieważności decyzji po upływie 30 lat od jej ogłoszenia zgodne jest z przepisami krajowymi i międzynarodowymi oraz zasadą pewności prawa.

Decyzja o odmowie pozwolenia na budowę nie była prawidłowa; ustalenie wysokości budynku powinno być oparte na przepisach rozporządzenia, a nie planu miejscowego, jeśli plan miejscowy nie zawiera własnej definicji (art. 35 P.b. w zw. z § 6 r.w.t.).

Przepis art. 59 ust. 3 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym znajduje zastosowanie jedynie w odniesieniu do zmian sposobu użytkowania nieruchomości zaistniałych po dniu 11 lipca 2003 r., bez możliwości stosowania go wstecz do stanów faktycznych sprzed wejścia w życie tej ustawy.

Przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego w sytuacji, gdy współmałżonek osoby wymagającej opieki nie legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, jest niemożliwe. Warunkiem przyznania świadczenia innej osobie jest posiadanie takiego orzeczenia przez współmałżonka osoby wymagającej opieki.

Włączenie karty adresowej zabytku do gminnej ewidencji na podstawie wpisu w ewidencji wojewódzkiej odbywa się automatycznie i ma charakter materialno-techniczny. Uchybienia formalne karty adresowej nie wpływają na skuteczność czynności.

NSA utrzymuje umorzenie postępowania administracyjnego dotyczącego orzeczenia z 1959 r. na mocy prawa, uznając zgodność przepisów z konstytucyjnymi zasadami pewności i stabilności prawnej oraz niezaskarżalności starych decyzji.

Wypłata z kapitału zapasowego spółki z o.o. z zysków jednoosobowej działalności gospodarczej, uprzednio opodatkowanych, nie podlega ponownemu opodatkowaniu jako przychód z tytułu udziału w zyskach osób prawnych.

Wydatki na zakup zestawów klocków LEGO przez doradcę podatkowego, pełniące jedynie funkcję dekoracyjną, nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f., jako że brak jest wystarczającego związku przyczynowego między tymi wydatkami a źródłem przychodów.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza nieważność postępowania sądowego z uwagi na błędne oznaczenie strony skarżącej, co skutkuje koniecznością uchylenia zaskarżonego wyroku i ponownego rozpoznania skargi wniesionej przez właściwy podmiot.

Brak obowiązku alimentacyjnego wyklucza prawo do świadczenia pielęgnacyjnego, nawet przy opiece nad bliskim o znacznym stopniu niepełnosprawności. Interpretacja przepisów musi respektować ich literalne brzmienie.

Nieprawidłowe doręczenie postanowienia wyklucza uznanie doręczenia za skuteczne, co uniemożliwia prowadzenie postępowania wobec osoby trzeciej za zobowiązania podatkowe. W przypadku naruszeń proceduralnych organ odwoławczy zobowiązany jest do uchylenia decyzji pierwszej instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że doręczenie decyzji administracyjnej osobie trzeciej odpowiadającej za długi cudze, poprzez tryb zastępczy na adres z ewidencji podatkowej, jest niewłaściwe, jeśli osoba ta nie występuje jako podatnik lub płatnik. Wymaga to ponownego ustalenia prawidłowego adresu dla takich doręczeń.

Lokale mieszkalne wykorzystywane do krótkoterminowego wynajmu mogą być uznane za zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej, co uzasadnia zastosowanie wyższej stawki podatku od nieruchomości, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b u.p.o.l. Decyzja ta musi bazować na prawidłowym wykazaniu przesłanek wynajmu jako działalności gospodarczej.

Nie zasługują na uwzględnienie zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące wadliwości udziału prokuratora i błędnej kwalifikacji obiektu budowlanego jako budynku; NSA potwierdza decyzję WSA o uchyleniu decyzji SKO, wymagając pełnej analizy dowodów.

Brak realizacji założeń projektu skutkuje koniecznością zwrotu całego dofinansowania; częściowa realizacja wskaźników nie przesądza o prawidłowym wykorzystaniu środków unijnych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że brak obowiązku podatkowego Skarżącego w Norwegii związany z dochodami z pracy na statku nie uniemożliwia zastosowania ulgi abolicyjnej. Artykuł 14 ust. 3 Konwencji należy interpretować w sposób umożliwiający marynarzom skorzystanie z ulgi w Polsce zgodnie z u.p.d.o.f.