Oddalenie skargi kasacyjnej na bezczynność organu celno-skarbowego jest uzasadnione, gdy organ podejmuje czynności zgodne z rozsądnym terminem weryfikacji, uwzględniając współpracę międzynarodową i przepisy sankcyjne.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną w sprawie zwrotu dotacji celowej użytej niezgodnie z przeznaczeniem przez Gminę, wskazując na brak uchybień proceduralnych mogących wpłynąć na wynik postępowania. Zasada gospodarowania środkami publicznymi wymagałaby stosowania dotacji zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

Uchylenie decyzji podatkowej w toku egzekucji administracyjnej nie oznacza brak wymagalności obowiązku; uchylona decyzja nie wywołuje skutków do czasu uprawomocnienia, lecz egzekucja nie może być umorzona, a jedynie zawieszona.

Oddalenie skargi kasacyjnej w sprawie o świadczenie pielęgnacyjne; brak orzeczenia o niepełnosprawności rodziców osoby wymagającej opieki wyklucza przyznanie świadczenia osobom dalszym, mimo faktycznej rezygnacji z pracy opiekuna z dalszej kolejności.

Oddalenie skargi kasacyjnej wskazuje na prawidłowość przyjęcia, że nieruchomość niezwięzania z uprzednim zaliczeniem drogi do odpowiednich kategorii nie spełnia przesłanek art. 73 ust. 1 ustawy z 13 października 1998 r. dla nabycia własności publicznej z mocy prawa.

Nabycie własności nieruchomości przez Gminę Miasto W. z dniem 1 stycznia 1999 r. na podstawie art. 73 ust. 1 ustawy z 13 października 1998 r. możliwe jest wyłącznie przy nienagannym spełnieniu przesłanek, w tym formalnego zaliczenia drogi do kategorii dróg publicznych przed 31 grudnia 1998 r.

Zobowiązania podatkowe nie mogą być przedmiotem zarzutu przedawnienia w postępowaniu egzekucyjnym, gdy przedawnienie było już rozstrzygane przez sądy administracyjne. Instrumentalne wszczęcie postępowania karnoskarbowego nie wpływa na zawieszenie biegu przedawnienia, gdy prawomocne rozstrzygnięcia zostały już podjęte.

Przepis art. 15zzzzzn2 ust. 2 ustawy COVID-19 nie samodzielnie uzasadnia przywrócenia terminu, który odbywa się na zasadach określonych w art. 58 k.p.a.; brak wykazania przeszkód nie do przezwyciężenia wyklucza możliwość przywrócenia terminu.

Brak podstaw do uznania decyzji komunalizacyjnej za zgodną z prawem z racji obalenia domniemania zgodności wpisu w księdze wieczystej oraz wykazania, że działka nie stanowiła mienia państwowego w dacie decyzji, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej.

Obowiązek usunięcia odpadów nałożony na skarżącą przez organy administracyjne pozostaje w mocy. Organ administracyjny, działając zgodnie z wcześniejszymi orzeczeniami sądowymi, prawidłowo zastosował przepisy ustawy o odpadach.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza konieczność ścisłego stosowania metod szacowania dochodu przewidzianych w art. 11 ust. 2 i 3 u.p.d.o.p. obowiązujących przed rokiem 2019 oraz wyklucza możliwość zastosowania metody szacowania niezwyklej z ustawy, jak i zastosowania przez sądy art. 14 u.p.d.o.p.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że działania organów celno-skarbowych, polegające na rozszerzonej weryfikacji zgłoszeń celnych w kontekście sankcji unijnych, wykluczały zarzut bezczynności administracyjnej, uznając, że działanie w ramach przyjętych procedur nie może być uznawane za nienależyte działanie organu.

Zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, od którego wniesiono skargę kasacyjną, jest zgodny z prawem. Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdza naruszenia przepisów proceduralnych wskazanych w skardze, uznając działania organu za właściwe i niewykazujące bezczynności.

Oddalenie skargi kasacyjnej ze względu na brak podstaw do wyodrębnienia działalności gospodarczej i rolniczej osoby fizycznej. Zakup i sprzedaż zboża przez producenta nie kwalifikują do pomocy finansowej, gdyż działalność o charakterze skupującym wyklucza wsparcie.

Spółka komandytowa, wypłacając w trakcie roku podatkowego zaliczki z tytułu zysków komplementariuszom, nie jest zobowiązana do pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego przed obliczeniem całkowitego zysku za dany rok podatkowy, zgodnie z art. 30a ust. 6a-6e u.p.d.o.f.

Zmiana art. 22c pkt 2 updof, uniemożliwiająca amortyzację nieruchomości mieszkalnych, nie narusza konstytucyjnych zasad ochrony praw nabytych ani interesów w toku, ze względu na roczną ochronę przewidzianą w art. 71 ust. 2 ustawy zmieniającej.

Zaniechanie ustalenia warunków zabudowy w przypadku braku spełnienia zasady kontynuacji funkcji jest zgodne z art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p., gdyż na analizowanym terenie brak obiektów umożliwiających określenie wymagań nowej zabudowy.

Art. 30a ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uprawnia do proporcjonalnego ograniczania kwoty pomniejszenia zryczałtowanego podatku dochodowego komplementariusza wyłącznie do okresu posiadania statusu komplementariusza.

Uprawomocnienie się wyroku sądu apelacyjnego w sprawie odstąpienia od umowy stanowi "uzgodnienie" lub "spełnienie warunków" w rozumieniu art. 86 ust. 19a ustawy o VAT, co obliguje podatnika do korekty podatku naliczonego.

Usługi doradztwa podatkowego świadczone jako stała obsługa prawna są opodatkowane według zasad obowiązujących dla usług stałej obsługi prawnej, a obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury.

Obowiązek zwrotu pomocy finansowej przyznanej Policjantowi, wynikający z art. 94 ust. 1a ustawy o Policji, jest zgodny z zasadami konstytucyjnymi, gdyż przepis ten obowiązywał w dacie przyznania pomocy oraz w dacie skazania za przestępstwa określone w ustawie. NSA utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.

Przelew na rzecz poprzedniego właściciela lokalu tytułem nadpłaty za wodę nie stanowi wydatku w rozumieniu art. 6 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych i nie uzasadnia wznowienia postępowania administracyjnego na podstawie nowej okoliczności faktycznej.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok oraz przekazuje sprawę WSA do ponownego rozpoznania, nakazując zbadanie, czy złożono wniosek o wznowienie postępowania z zachowaniem terminu wynikającego z art. 148 k.p.a., oraz analizę zasadności zastosowania przyczyn wznowienia z art. 145 § 1 pkt 1 i 5 k.p.a.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że uchylenie decyzji administracyjnej w sposób nieprawomocny nie prowadzi do umorzenia powiązanego z nią postępowania egzekucyjnego, a jedynie wstrzymuje jego wykonywanie do czasu prawomocności rozstrzygnięcia.