Przepisy prawa unijnego, a w szczególności art. 3 ust. 1 rozporządzenia 2988/95, mają pierwszeństwo przed regulacjami krajowymi w przypadku rozstrzygania kwestii przedawnienia zobowiązań związanych z dofinansowaniem z budżetu UE, co oznacza, że krajowe przepisy nie mogą rozszerzać okresu przedawnienia ponad unijne normy.

Niedopełnienie przez beneficjenta obowiązku złożenia wniosku o płatność oraz wymaganej dokumentacji w terminie, w przypadku braku udokumentowanej siły wyższej, uzasadnia odmowę wypłaty pomocy finansowej w ramach PROW.

Zachowanie cudzoziemca nie miało charakteru incydentalnego; jego dalszy pobyt w RP naruszałby bezpieczeństwo i porządek publiczny, co uzasadnia odmowę zezwolenia na pobyt czasowy (art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy o cudzoziemcach).

Świadczenie wyrównawcze, zgodnie z ustawą o szczególnych rozwiązaniach, przysługuje sprzedawcom ciepła, którzy stosowali obniżone ceny wynikające z regulacji. Konieczne jest pełne odniesienie do celów ustawy i literalnych przepisów, obejmujących konieczność stosowania średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą oraz rozważań nad instytucją "mixu cenowego".

Sąd orzekł, że samowolne zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia uzasadnia nałożenie kary pieniężnej zgodnie z ustawą o drogach publicznych, a wcześniejsze prawomocne decyzje dotyczące klasyfikacji terenu jako pasa drogowego mają moc wiążącą.

Obowiązek poddania dziecka szczepieniom ochronnym jest wymagalny z mocy przepisów prawa, niezależnie od ustalenia indywidualnego kalendarza szczepień, o ile nie istnieją przeciwwskazania medyczne, których istnienie musi być formalnie stwierdzone przez uprawnionego lekarza.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalając skargę kasacyjną uznał, iż decyzja odmowna w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej nie narusza przepisów prawa w sposób rażący i odpowiada prawu.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżony wyrok WSA oraz postanowienia organów administracyjnych zgodne z prawem w zakresie egzekucji obowiązku szczepień ochronnych, a skarga kasacyjna była niezasadna i nieuzasadniona.

Pomimo braku ostatecznego rozgraniczenia, kwalifikacja działki jako pasa drogowego nie podlega już ponownemu badaniu. NSA uznał ważność wcześniejszych decyzji i prawidłowość nałożenia kary za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia, potwierdzając obowiązek, nie uprawnienie do jej orzeczenia.

Postanowienie organu administracyjnego, które odmawia przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, winno opierać się na szczegółowej i kompleksowej ocenie okoliczności wykazujących brak winy strony w uchybieniu, z uwzględnieniem możliwych działań zmierzających do dokładnego wyjaśnienia sprawy.

Brak skutecznego doręczenia procedury pocztowej nie może obciążać strony, która uprawdopodobniła brak winy w zaniedbaniu terminu odwołania, co zobowiązuje organ do wyczerpującej analizy okoliczności, zgodnie z art. 58 i 77 §1 k.p.a.

Skarżący, jako adresat decyzji administracyjnej, ponosi odpowiedzialność za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia, jeżeli dokonane ustalenia faktyczne wykazują naruszenie przepisów ustawy o drogach publicznych. Waga naruszenia i charakter deliktu nie uzasadniają odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej.

Decyzja organów administracyjnych, nakazująca Gminie R. zapewnienie prawidłowego natężenia oświetlenia zgodnie z Polską Normą PN-EN 12464-1:2022-01, jest zgodna z prawem i zasadna. Odwołania do normy były właściwe, a argumenty dotyczące błędów pomiarów zostały uznane za bezzasadne.

Obowiązek poddania dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym jest wymagalny przez przepisy ustawowe, mimo braku zaświadczenia kwalifikacyjnego, gdy brak jest ku temu przeciwwskazań medycznych. Uchylanie się przez rodziców od zgody na szczepienia nie wyłącza tego obowiązku.

Skarżąca wykazała interes prawny w uzyskaniu odpisu zupełnego aktu urodzenia swej biologicznej matki. Obiektywna więź biologiczna i tożsamość genetyczna podlegają ochronie konstytucyjnej, uzasadniając żądanie udostępnienia dokumentu.

Zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi, o trwałym i planowym charakterze, stanowi istotne naruszenie prawa uzasadniające nałożenie kary administracyjnej, niezależnie od przyczyn wskazywanych przez stronę jako usprawiedliwiające.

Pasem drogowym w rozumieniu art. 4 pkt 1 u.d.p. jest grunt wydzielony liniami rozgraniczającymi, na którym będzie usytuowana droga, co uzasadnia wymierzenie kary za jego zajęcie bez zezwolenia.

Dla uzyskania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego niezbędne jest wykazanie "szczególnie uzasadnionego przypadku" w rozumieniu art. 39 ust. 3 ustawy o drogach publicznych, gdzie samo prowadzenie działalności handlowej nie stanowi wystarczającej przesłanki.

Skarga kasacyjna nie została uwzględniona. Wyrok WSA, uznający pisma z 2024 i 2025 r. jako jedną całość, pozostaje w mocy, a organ winien ponownie rozpatrzyć wniosek o płatność ekologiczną z punktu widzenia jednorodności sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, wskazując na konieczność wyczerpującego wyjaśnienia sytuacji faktycznej w postępowaniu administracyjnym. Umorzenie należności publicznoprawnych w ramach uznania administracyjnego wymaga dokładnego rozpatrzenia interesu zobowiązanego i interesu publicznego, z uwzględnieniem zasad postępowania administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną w sprawie legalności postanowienia o przyznaniu własności nieruchomości, wskazując, że zarzuty wykraczały poza ramy sprawy, a kontrola sądowa została prawidłowo ograniczona do badania przesłanek z art. 112b § 1 upea.

Odmowa Starosty Włodawskiego dotycząca wypłaty dotacji oświatowej była bezskuteczna, gdyż cofnięcie zezwolenia nie pozbawia szkoły prawa do dotacji do czasu pełnej likwidacji szkoły. Szkoła zachowuje prawo do dotacji oświatowej zgodnie z art. 25 ust. 3 u.f.z.o., dopóki funkcjonuje w procedurze likwidacyjnej.

Sądy administracyjne są właściwe do oceny przedawnienia składek w postępowaniu o umorzenie należności składkowych przez ZUS. Jednocześnie, prawidłowa analiza przedawnienia jest warunkiem procedowania w sprawie umorzenia. Skarga kasacyjna ZUS została oddalona jako niezasadna.

NSA: Skarga kasacyjna, zarzucająca naruszenie przepisów postępowania przez sąd I instancji, w kontekście nieistnienia obowiązku egzekucyjnego, została oddalona jako niezasadna. NSA potwierdza istnienie i wymagalność obowiązku egzekucyjnego oraz zgodność działań sądu I instancji z prawem.